15/03/2026 11:52 μμ.
Συνεχίζεται η καμπάνια για το ζήτημα της ακρίβειας, που πραγματοποιείται τους τελευταίους μήνες με παρεμβάσεις σε supermarkets και λαϊκές αγορές σε όλη την Αθήνα από τους τοπικούς πυρήνες της Φεντεραλιστικής Ένωσης Αναρχικών.
Ακολουθούν ενδεικτικές φωτογραφίες και το κείμενο που μοιράστηκε:
Ακρίβεια και πληθωρισμός: μια οργανωμένη λεηλασία των ζωών μας
Η εκτόξευση του πληθωρισμού έχει επιφέρει την άνοδο των τιμών σε μια σειρά ειδών πρώτης ανάγκης. Ενέργεια, καύσιμα, τρόφιμα, πρώτες ύλες, ενοίκια και υπηρεσίες καθίστανται όλο και πιο απρόσιτα, με το κόστος επιβίωσης να αυξάνεται με ρυθμούς που ξεπερνούν κατά πολύ την όποια, καθαρά επικοινωνιακού πολιτικού χαρακτήρα, αύξηση εισοδημάτων. Η ακρίβεια δεν αποτελεί πια ένα συγκυριακό πρόβλημα, αλλά μια μόνιμη συνθήκη για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Βασικά αγαθά, που θα έπρεπε να είναι κοινωνικοποιημένα και καθολικά προσβάσιμα, μετατρέπονται σε είδη πολυτελείας, την ίδια στιγμή που οι μισθοί στην Ελλάδα της δήθεν «ανάπτυξης», παραμένουν καθηλωμένοι και οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται.
Η πραγματικότητα αυτή διαμορφώνεται σε ένα περιβάλλον όπου η ακρίβεια συνυπάρχει με τη μείωση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, τη γενίκευση της επισφάλειας και τη διαρκή απειλή αντεργατικών και αντικοινωνικών μέτρων. Για τα εκατομμύρια των εργαζομένων, το ερώτημα δεν είναι πλέον η «ποιότητα ζωής», αλλά η ίδια η επιβίωση: λογαριασμοί που δεν πληρώνονται, ενοίκια που απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος, βασικές ανάγκες που δεν εξυπηρετούνται.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, κυβερνήσεις, θεσμοί και οικονομικά επιτελεία επιχειρούν να παρουσιάσουν την ακρίβεια ως ένα παροδικό φαινόμενο, ως αποτέλεσμα «εξωγενών κρίσεων». Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα της αντιπολίτευσης παρουσιάζουν ως αποκλειστική υπαίτιο της ακρίβειας την κυβέρνηση, παρουσιάζοντας εγγενή χαρακτηριστικά του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος ως αποτελέσματα πολιτικών χειρισμών και μόνο. Όμως κανείς δεν μπορεί να μας κοροϊδέψει. Δεκαπέντε και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία στην Ελλάδα πήρε τη μορφή των μνημονίων, της διεθνούς επιτήρησης και της κοινωνικής ερήμωσης, υπάρχει όλη η συγκεντρωμένη πείρα στα χέρια μας ώστε να μην μας ξεγελούν τα κάθε λογής αρπαχτικά και οι κάθε λογής πολιτικάντες.
Ο πληθωρισμός δεν αποτελεί ένα τεχνικό πρόβλημα που μπορεί να ρυθμιστεί χωρίς κοινωνικό κόστος. Είναι άμεσο αποτέλεσμα των πολιτικών διαχείρισης της νέας φάσης της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, η οποία επιταχύνθηκε από την ύφεση και τα μέτρα της περιόδου 2020–2021. Για να αποτραπούν μαζικές καταρρεύσεις αγορών και τραπεζών, οι κεντρικές τράπεζες διοχέτευσαν τεράστιες ποσότητες φθηνού χρήματος στις αγορές, μέσω προγραμμάτων αγοράς ομολόγων και μηδενικών επιτοκίων. Το χρήμα αυτό δεν κατευθύνθηκε στις κοινωνικές ανάγκες, αλλά στη διάσωση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Το αποτέλεσμα ήταν διπλό: από τη μία, η συσσώρευση τεράστιων κερδών για επιχειρηματικούς ομίλους και χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς· από την άλλη, η εκρηκτική άνοδος των τιμών, την οποία καλείται τώρα να πληρώσει ο εργαζόμενος λαός. Σήμερα, για να περιοριστεί ο πληθωρισμός, προωθείται η αντίστροφη πολιτική: αύξηση επιτοκίων, απόσυρση ρευστότητας, δημοσιονομική «πειθαρχία». Και πάλι, ο λογαριασμός φορτώνεται στους ίδιους. Μπροστά μας ανοίγεται ένας γνώριμος εκβιασμός: είτε πληθωρισμός είτε λιτότητα, είτε ακρίβεια είτε νέα χρέη και νέα μνημόνια.
Στην ελληνική περίπτωση, η κατάσταση είναι ακόμη πιο επικίνδυνη. Το ελληνικό κράτος, υπερχρεωμένο και σε καθεστώς επιτήρησης για δεκαετίες, δεν θα μπορέσει να σταθεί επί μακρόν στις διεθνείς αγορές χωρίς την στήριξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η σταδιακή απόσυρση των προγραμμάτων αγοράς ελληνικών ομολόγων θασημάνει ακριβότερο δανεισμό, ενώ οι αυξημένες πιέσεις για πλεονάσματα και αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες παραμένουν. Με απλά λόγια, σημαίνει το έδαφος για έναν νέο γύρο μνημονιακών πολιτικών, ανεξαρτήτως του ποια κυβέρνηση θα τις εφαρμόσει.
Η απάτη της «εξόδου από τα μνημόνια» καταρρέει ξανά μπροστά στα μάτια μας. Είτε με νεοφιλελεύθερο είτε με σοσιαλδημοκρατικό πρόσημο, η ουσία παραμένει ίδια: ιδιωτικοποιήσεις, συμπίεση μισθών, διάλυση κοινωνικών δομών, μεταφορά πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω. Το ερώτημα δεν είναι ποιος διαχειρίζεται αυτή την πολιτική, αλλά πόσο ακόμα θα τη δεχόμαστε ως αναπόφευκτη.
Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη, δεν μπορούμε να περιμένουμε λύσεις από εκείνους που δημιούργησαν το πρόβλημα. Η ακρίβεια δεν θα αντιμετωπιστεί με επιδόματα-ασπιρίνες, επικοινωνιακές παρεμβάσεις όπως τα ψίχουλα του περασμένου Νοέμβρη ή εκκλήσεις στην «υπομονή». Απαιτεί άμεσες κοινωνικές αντιστάσεις και συλλογικές πρακτικές. Η άρνηση πληρωμών σε ρεύμα, νερό και βασικά αγαθά, η ανασύσταση δικτύων επανασύνδεσης, η αλληλεγγύη στη βάση της κοινωνίας αποτελούν αναγκαία εργαλεία για να μη μείνει κανείς χωρίς τα στοιχειώδη.
Παράλληλα, είναι αναγκαίο να ξαναπιάσουμε το νήμα της συλλογικής οργάνωσης από τα κάτω: λαϊκές συνελεύσεις γειτονιάς, χωρίς κομματικούς μηχανισμούς, «εθνοσωτήρες» και διαχειριστές της οργής, με στόχο τη συλλογική υπεράσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειας. Αν παραιτηθούμε από τον αγώνακαι τη διεκδίκηση, αν ξαναπιστέψουμε ότιοιίδιες ή δήθεν νέες με «αντισυστημικό» προσωπείο συστημικές δυνάμεις μπορούν να μας σώσουν, τότε εκούσια, γινόμαστε μέρος της ευθύνης για την διάλυση των ζωών μας.
Η Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών απευθύνει ένα πλατύ κάλεσμα στους εργαζόμενους, τους άνεργους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τους νέους και τις νέες, σε κοινή οργάνωση, ώστε να χτίσουμε μαζί τις αναγκαίες συλλογικές δομές που θα μας κρατήσουν όρθιους απέναντι στην βαρβαρότητα των καιρών και για να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα: στην αντεπίθεση και τον σχεδιασμένο αγώνα για την ανατροπή αυτού του σάπιου, άδικου και θεμελιωμένου στις ανισότητες συστήματος.
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: fean@riseup.net
media:
super1.jpg
super2.jpg
super3.jpg
super4.jpg
super5.jpg