Καύσωνας, κλιματιστικά στο τέρμα και οι λογαριασμοί ρεύματος του Ιουλίου-Αυγούστου από τους βαρύτερους της χρονιάς. Την ίδια ώρα, οι περικοπές στις ΑΠΕ εκτοξεύονται κατά 75% το 2026, με τους μικρούς παραγωγούς και τις ενεργειακές κοινότητες να χάνουν έως και το 80% της παραγωγής τους στις ώρες αιχμής, ενώ οι μεγάλοι όμιλοι μοιράζονται την αγορά.
Και τον χειμώνα, 1 στα 5 νοικοκυριά δεν μπορεί να κρατήσει ζεστό το σπίτι του· διπλάσιο ποσοστό από τον μέσο όρο της ΕΕ.
Τον Μάρτιο το ΙΝΑΤ κατέθεσε την εναλλακτική πρόταση με τη μελέτη για την «Ενεργειακή Δημοκρατία».
Επτά πυλώνες για να γίνουν οι Ενεργειακές Κοινότητες — τα συνεταιριστικά σχήματα όπου πολίτες, Δήμοι και μικρές επιχειρήσεις παράγουν και μοιράζονται καθαρή ενέργεια — ισότιμοι παίκτες της αγοράς: δεσμευμένος ηλεκτρικός χώρος, εθνική στρατηγική με στόχους, ένταξη 50.000 ευάλωτων νοικοκυριών, στήριξη Δήμων και αγροτών. Με μετρήσιμο αποτέλεσμα: 15% της κατανάλωσης από κοινοτική ενέργεια ως το 2030 και εξοικονόμηση έως 1.100 € τον χρόνο ανά νοικοκυριό.
Το θεσμικό πλαίσιο υπάρχει. Οι τεχνολογίες είναι ώριμες. Οι πόροι είναι διαθέσιμοι. Λείπει η πολιτική βούληση.
Το δίλημμα παραμένει: ενεργειακή ολιγαρχία ή ενεργειακή δημοκρατία;