του Χρήστου Ν. Κώνστα
Ήταν Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026, ώρα 14:35. Σ’ ένα βουλκανιζατέρ, στον Άγιο Ανδρέα Κυνουρίας. Ο 57χρονος ιδιοκτήτης εταιρίας ανακύκλωσης ελαστικών και ο 33χρονος υπάλληλός του επιχειρούν να φορτώσουν ελαστικά βαρέως τύπου με γερανό. Το μηχάνημα ανυψώνεται, αγγίζει τα εναέρια καλώδια του ΔΕΔΔΗΕ. Ο θάνατος είναι ακαριαίος. Αυτόπτης μάρτυρας σημείωσε ότι οι δύο άνδρες ίσως δεν άγγιξαν καν τα καλώδια – ρεύμα, η τάση ήταν τόσο υψηλή που αρκούσε η εγγύτητα.
Λίγους μήνες πριν. Ήταν Ιούλιος του 2025. Ένας άλλος εργαζόμενος, 30 ετών, σε ξενοδοχείο του Ρεθύμνου, έφυγε από τη ζωή με τον ίδιο τρόπο, εκτελώντας εργασίες καθαριότητας με πιεστικό μηχάνημα. Ηλεκτροπληξία.
Αυτή είναι μια υπόθεση που εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, δεν μπορεί να βρει τον δρόμο της στη Δικαιοσύνη. Ακόμη και σήμερα γίνεται «προ-ανάκριση».
Εκτελούσε εργασίες καθαριότητας-συντήρησης με μηχάνημα πίεσης. Υπέστη ηλεκτροπληξία. Μεταφέρθηκε με ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου, δεν τα κατάφερε. Άφησε πίσω παιδιά.
Η αστυνομία έκανε αυτοψία, παρήγγειλε ιατροδικαστική εξέταση και πραγματογνωμοσύνη από ηλεκτρολόγο μηχανικό. Δύο πρόσωπα αντιμετωπίζουν κατηγορία για ανθρωποκτονία από αμέλεια: ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Κ.Τ. και η αναπληρώτριά του Α.Π.. Αμφότεροι παραμένουν ελεύθεροι.
Αποτέλεσμα μηδενικό. Η υπόθεση βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της προανάκρισης. Εννέα μήνες μετά.
Προφανώς δεν πρόκειται για μία ακόμη περίπτωση διοικητικής ή δικαστικής καθυστέρησης.
Απλά, στις μικρές κοινωνίες της περιφέρειας, οι διαδικασίες είναι πολύ πιο περίπλοκες.
Το μήνυμα όμως είναι πάντα το ίδιο.
Ένας εργαζόμενος που πεθαίνει σε ξενοδοχείο κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, δεν έχει τον ίδιο επείγοντα χαρακτήρα με έναν τουρίστα που παθαίνει ατύχημα.
Ο Τουρισμός αποτελεί εδώ και χρόνια, τον τρίτο σε επικινδυνότητα κλάδο για εργατικά ατυχήματα. Σύμφωνα με τελευταία διαθέσιμα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (2023), από τα 4.847 εργατικά ατυχήματα που καταγράφηκαν εκείνη τη χρονιά, τα 685 (ποσοστό 14,1%) αφορούσαν ξενοδοχεία και εστίαση. Τα θανατηφόρα ανήλθαν σε 51 συνολικά στον κλάδο.
Για το 2025, ανεξάρτητες -όχι επίσημα καταχωρημένες- καταγραφές εντοπίζουν 201 νεκρούς σε χώρους εργασίας. Η Επιθεώρηση Εργασίας αναγνωρίζει επίσημα 42.
Για το πρώτο δίμηνο του 2026, 24 νεκροί και 47 σοβαρά τραυματίες είχαν ήδη καταγραφεί μέσα στις πρώτες 51 μέρες του χρόνου.
Στις ελληνικές επιχειρήσεις σπανίως θα βρούμε μία Διεύθυνση Ηλεκτρολογικής Εγκατάστασης. Ποιος θα ελέγξει τις γειώσεις; Δεν υπάρχει ένα Σύστημα Αποφυγής Ηλεκτροπληξίας (ΔΔΡ). Σπανίως αντικαθίσταται η καλωδίωση με αποσαθρωμένη μόνωση. Μέχρι να προκύψει το πρόβλημα.
Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση του ΕΛΙΤΗΕ (Φεβρουάριος 2026), από τις 6,5 εκατομμύρια ηλεκτρικές παροχές της χώρας, το 85,7% αφορά κατασκευές πριν από το 1990.
Περισσότερες από 2,6 εκατομμύρια παροχές αντιστοιχούν σε κτίρια άνω των 50 ετών. Κατασκευάστηκαν πριν από το 1970. Ήταν η εποχή κατά την οποία ο Κανονισμός Εσωτερικών Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων εφαρμοζόταν …ανομοιόμορφα, όταν δεν αγνοείτο εντελώς.
Πολλά από τα ξενοδοχεία της χώρας μας, λειτουργούν μέσα σε κτίρια δεκαετιών που χτίστηκαν βιαστικά για να εξυπηρετήσουν τον εκρηκτικό ρυθμό αύξησης των τουριστικών αφίξεων, της δεκαετίας του ’70 και του ’80.
Τότε, αυτές οι διαδικασίες ήταν απλές γραφειοκρατικές λεπτομέρειες. Σήμερα, η απαίτηση για πιστοποίηση ηλεκτρολογικής ασφάλειας υπάρχει στο νόμο. Η επαλήθευση στην πράξη είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Την περασμένη τουριστική περίοδο (2025), η Επιθεώρηση Εργασίας πραγματοποίησε 8.141 επισκέψεις σε επιχειρήσεις εστίασης και ξενοδοχεία. Πραγματοποίησε +10% περισσότερες επισκέψεις σε σύγκριση με το 2024. Επέβαλε πρόστιμα ύψους 6,3 εκατ. ευρώ. Αφορούσαν όμως -κυρίως – αδήλωτη εργασία όχι ασφάλεια ηλεκτρικών εγκαταστάσεων.
Έλεγχοι γίνονται. Πρόστιμα επιβάλλονται. Οι νεκροί δεν λιγοστεύουν.
Οι έλεγχοι προϋποθέτουν επαρκή αριθμό καταρτισμένων ελεγκτών και κονδύλια μετακίνησης. Το σύνολο των νησιών του Αιγαίου υπάγεται σε μία μόνο Διεύθυνση Υγείας και Ασφάλειας, με έδρα τον Πειραιά.
Το θέμα δεν αφορά μόνο τη Δικαιοσύνη ούτε μόνο τον άτυχο που έχασε τη ζωή του.
Αφορά ένα ολόκληρο επιχειρηματικό κλάδο που ζει με μια διπλή ψευδαίσθηση.
Κάποιοι πιστεύουν ότι οι έλεγχοι των αρχών (όταν και όπως γίνονται) αντικαθιστούν την ευθύνη του ιδιοκτήτη.
Έχουν μετρήσει ότι η νομική ευθύνη αντιμετωπίζεται πιο εύκολα από τη δαπάνη συντήρησης.
Προφανώς υπάρχουν οι φωτεινές εξαιρέσεις, οι σοβαροί επιχειρηματίες και οι διεθνείς όμιλοι που δουλεύουν «by the book» προκειμένου να μην καταστρέψουν τη φήμη τους μ’ ένα δυστύχημα ή μια ηχηρή παράβαση.
Η Τουριστική μας Βιομηχανία πρέπει πρώτη να απαιτήσει την υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση και πιστοποίηση ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων για κάθε τουριστική μονάδα που λαμβάνει άδεια λειτουργίας. Με συγκεκριμένη χρονική συχνότητα και με άμεσες συνέπειες αδειοδότησης, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Εμείς οι πολίτες, πελάτες πρέπει να απαιτήσουμε την υποχρεωτική εγκατάσταση μηχανισμών Διαφορικού Ρεύματος (ΔΔΡ), σε όλους τους χώρους εργασίας που περιλαμβάνουν χρήση υδραυλικών μηχανημάτων. Με αυστηρές προθεσμίες ίσως και με ένα χρηματοδοτικό εργαλείο για τις μικρές μονάδες.
Η κυβέρνηση οφείλει να συνδέσει την αδειοδότηση μονάδων φιλοξενίας, με τον κατάλογο εργατικών ατυχημάτων της Επιθεώρησης Εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι μια μονάδα που καταγράφεται σε ατύχημα από ηλεκτρική βλάβη, υποβάλλεται σε επιθεώρηση πριν από την επόμενη σεζόν, όχι μετά.
Η Ελλάδα υποδέχεται κάθε χρόνο περισσότερους τουρίστες από ποτέ. Οι αριθμοί ρεκόρ ανακοινώνονται με υπερηφάνεια. Πίσω από αυτούς, εργαζόμενοι καθαρίζουν, συντηρούν, επισκευάζουν, φορτώνουν σε εγκαταστάσεις που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν ελεγχθεί επαρκώς από τότε που ανεγέρθηκαν.
Ο κλάδος της τουριστικής φιλοξενίας δεν μπορεί να διεκδικεί διεθνή αναγνώριση ποιότητας και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει την ασφάλεια των εργαζομένων ως κόστος διαχειρίσιμο στη γκρίζα ζώνη.
Η φήμη ενός τουριστικού προορισμού χτίζεται με τα χρόνια. Γκρεμίζεται πολύ πιο γρήγορα.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
The post Το ρεύμα σκοτώνει. Η Δικαιοσύνη αργεί. Ο Τουρισμός περιμένει appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα