Μέλι μέλι κι από τηγανίτα τίποτα, λέει ο λαός μας – μια φράση που ταιριάζει γάντι στη μεγαλοπρεπή, αλλά ουσιαστικά ρηχή και ατελέσφορη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ και του Σι Τζινπίνγκ στις ΗΠΑ, που όπως όλα δείχνουν δεν πρόκειται να βγάλει ειδήσεις.
Ο Τραμπ φυσικά έκανε τα πάντα για να εντυπωσιάσει τον μεγάλο ανταγωνιστή του, με πάσης φύσεως τελετές και φανφάρες προς τιμήν του, ενώ δεν έχασε την ευκαιρία να κάνει λόγο για «τεράστιες δρασκελιές προόδου στα ζητήματα που μας χωρίζουν» – κάτι που ωστόσο, όπως θα δούμε παρακάτω, δεν ευσταθεί.
Δίμηνη παράταση
Αντίθετα, ο Σι –όπως προβλέψαμε και χθες– πήγε στην Αμερική αποφασισμένος να μη δώσει ούτε… πόντο στον στριμωγμένο αντίπαλό του. Η μόνη «παραχώρηση» που έκανε ουσιαστικά ο Κινέζος ηγέτης στον οικοδεσπότη του ήταν μια παράταση μόλις δύο μηνών, από τον ερχόμενο Νοέμβριο ώς τον Ιανουάριο, στη συμφωνημένη «ανακωχή» στον εμπορικό «πόλεμο της ταρίφας»: τον οποίο όπως όλοι θυμόμαστε ξεκίνησε πέρσι ο ίδιος ο Τραμπ, για να ανακρούσει πρύμναν λίγους μήνες αργότερα, μετά τα μαζικά κινεζικά αντίποινα.
Αλλά βέβαια, όπως συμφωνούν οι περισσότεροι αναλυτές, μια δίμηνη παράταση σε ένα από τα δεκάδες επιμέρους σινο-αμερικανικά μέτωπα (Ταϊβάν; Ιράν; Τεχνητή Νοημοσύνη; You name it!), το εμπορικό, δεν σημαίνει απολύτως τίποτε – ιδίως όταν η Αμερική απειλεί εδώ και λίγες εβδομάδες την Κίνα με νέες, εξοντωτικές ταρίφες, αν συνεχίσει να αγοράζει ρωσικό και ιρανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
«Δύο μήνες επέκτασης της ανακωχής δεν είναι μια “γέφυρα” προς μια πραγματική συμφωνία, αλλά μόνο ένα σακί με άμμο για να αποτρέψει προσωρινά μια άμεση δομική πλημμύρα. (…) Η Ουάσινγκτον παίζει ένα παιχνίδι υψηλού ρίσκου ελπίζοντας ότι η Κίνα θα δειλιάσει και θα κάνει πίσω, ενώ η ίδια είναι φορτωμένη με 40 τρισ. δολάρια χρέος, πληθωριστικές πιέσεις, μηδενικό δημοσιονομικό “μαξιλάρι” και αυξανόμενη εξάρτηση από τις κινεζικές εισαγωγές σπανίων γαιών.
»Η Ουάσινγκτον μπορεί να είναι εχθρική, αλλά είναι και εθισμένη: δεν μπορείς να απειλείς την Κίνα με δευτερεύουσες κυρώσεις στην ενέργεια, την ώρα που χρειάζεσαι απεγνωσμένα τις σπάνιες γαίες της για να τροφοδοτήσεις το στρατο-βιομηχανικό σου σύμπλεγμα», σχολιάζει χαρακτηριστικά στο Al Jazeera ένας Δυτικός ειδικός με έδρα το Πεκίνο, ο Εϊναρ Τάνγκεν.
Το «φρικτό νέο»
Μαζί του συμφωνεί και ένας Γάλλος καθηγητής διεθνών σχέσεων και γνωστός… κινεζολόγος, ο Φιλίπ Λε Κορέ: «H δίμηνη επέκταση είναι φρικτό νέο για τις ΗΠΑ. Τίποτε δεν λύθηκε και πολλές δαμόκλειοι σπάθες κρέμονται πάνω από το κεφάλι της Ουάσινγκτον. (…)
»Η Κίνα κατάλαβε πέρσι ότι έχει έναν άσο στο μανίκι – το γεγονός ότι ελέγχει το 60% των παγκόσμιων αποθεμάτων σε σπάνιες γαίες και το 90% των επεξεργασμένων, που όλα τα άλλα κράτη χρειάζονται για τα μικροτσίπ και τα άλλα εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας, αλλά και για την κατασκευή προηγμένων οπλικών συστημάτων. Και ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να μπλοκάρει αυτές τις εξαγωγές. Αυτό είναι ένα όπλο που μπορεί να έχει “παγώσει”, αλλά φυσικά δεν πρόκειται να παρατήσει», λέει.
Ο μόνος τρόπος που σκέφτηκαν ο Τραμπ και οι άλλοι φωστήρες για να ανατρέψουν αυτή τη ζοφερή για τις ΗΠΑ κατάσταση ήταν να κόψουν το πετρέλαιο που χρειάζεται η κινεζική οικονομία – και αυτό ακριβώς προσπάθησαν να κάνουν με την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και τον αιφνιδιαστικό πόλεμο ενάντια στο Ιράν.
Αψηφά τις απειλές
Αλλά απέτυχαν παταγωδώς και τώρα μάταια περιμένουν από τον Σι να τους βγάλει από τα… Στενά όπου αυτοπαγιδεύτηκαν – κάτι που προφανώς δεν είναι διατεθειμένος να κάνει ο Κινέζος ηγέτης.
Αντίθετα, ο Σι έδειξε και χθες ότι στηρίζει ανοιχτά τους Ιρανούς συμμάχους και εταίρους του και αψηφά τις αμερικανικές απειλές για νέες κυρώσεις, αρνούμενος να σταματήσει την οικονομική αλλά και στρατιωτική βοήθεια προς την Τεχεράνη. Και η άρνησή του να πιέσει τους Πέρσες οδήγησε χθες τις απελπισμένες αγορές σε νέα αύξηση του πετρελαίου στα 107 δολάρια το βαρέλι!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr