Ο Μάριν Τσίλιτς, που αγωνίζεται για μια ακόμη χρονιά στη Μαδρίτη, αναφέρθηκε στους Ρότζερ Φέντερερ και Ράφα Ναδάλ, αλλά και στους νέους παίκτες τους οποίους θεωρεί καλύτερους, αλλά όχι σταθερούς με εξαίρεση τους Κάρλος Αλκαράθ και Γιάνικ Σίνερ.
«Ήταν πάντα απόλαυση να τους βλέπεις να παίζουν, πρώτα ως παίκτης και μετά ως φίλαθλος. Ήταν καθαρή ποίηση σε κίνηση. Ο αθλητισμός τους, οι ικανότητές τους, η νοοτροπία και η στάση τους, το επίπεδο που έδειχναν καθημερινά, ήταν απίστευτα. Ήταν υπέροχο να τους βλέπεις και να μαθαίνεις από αυτά τα παιχνίδια. Αλλά προτιμώ που δεν είναι πια εδώ…», είπε γελώντας ο Κροάτης.
Παρά τη σύγκριση των εποχών, ο ίδιος δεν θεωρεί ότι το σημερινό επίπεδο έχει πέσει: «Όχι, δεν θα έλεγα ότι οι σημερινοί παίκτες είναι πιο αδύναμοι. Ίσως οι παίκτες τότε ήταν πιο σταθεροί στα αποτελέσματα. Αλλά το μέγιστο επίπεδο σήμερα, όταν βλέπεις παίκτες όπως ο Ρουντ, ο Φριτς ή ο Ζβέρεφ, είναι απίστευτα υψηλό. Πολλοί μπορούν να παίξουν καταπληκτικό τένις. Το θέμα είναι να κρατήσουν αυτό το επίπεδο για μεγαλύτερο διάστημα».
Στη νέα εποχή, ξεχωρίζει τους Γιανίκ Σίνερ και Κάρλος Αλκαράθ: «Νομίζω ότι και οι δύο έχουν βρει το κλειδί: πώς να διαχειριστούν την καριέρα τους και να βρουν τι λειτουργεί καλύτερα για το παιχνίδι τους. Τώρα δείχνουν ένα απίστευτο επίπεδο. Πάντα αναρωτιόμασταν πώς θα είναι το τένις όταν αποσυρθούν οι τρεις μεγάλοι, και βλέπουμε ότι παραμένει σε πολύ υψηλό επίπεδο. Είναι εξαιρετικοί πρεσβευτές του αθλήματος, με διαφορετικά στυλ, πολύ αθλητικοί και αγαπητοί στο κοινό. Η αντιπαλότητά τους γίνεται ήδη ιστορική».
Το αποκορύφωμα της καριέρας του ήρθε σε μια από τις πιο δύσκολες εποχές στην ιστορία του τένις, απέναντι στους «μεγάλους τρεις» – Ρότζερ Φέντερερ, Ραφαέλ Ναδάλ και Νόβακ Τζόκοβιτς, κατακτώντας το US Open του 2014.
«Είναι ένα επίτευγμα ζωής. Κάθε φορά που κοιτάζω πίσω, μου φαίνεται τεράστιο. Δεν ήταν μόνο οι τρεις κορυφαίοι, αλλά και οι δέκα καλύτεροι παίκτες ήταν από τους πιο σταθερούς στην ιστορία του τένις. Με τόσους παίκτες ελίτ που διατηρούσαν αυτό το επίπεδο για χρόνια και με λιγότερες ευκαιρίες, είναι κάτι που με γεμίζει περηφάνια – για μένα, για την ομάδα μου, για τους γονείς μου. Είναι ένα παιδικό όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Θα το θυμάμαι για πάντα».
Στα 37 του πλέον, ο Τσίλιτς βλέπει το μέλλον με ρεαλισμό αλλά και ηρεμία: «Τώρα είναι μια διαφορετική στιγμή για μένα. Είμαι 37 ετών και έχω και οικογένεια. Βήμα-βήμα, το πιο σημαντικό είναι να έχω καλή υγεία για να μπορώ να προπονούμαι σε υψηλό επίπεδο. Μετά θα παίξω αυτή τη σεζόν μέχρι το τέλος και θα αποφασίσω με την οικογένειά μου τι θα κάνω την επόμενη. Σιγά-σιγά, με ηρεμία».
The post Τσίλιτς για Fedal: «Ήταν πάντα απόλαυση να τους βλέπεις να παίζουν» appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα
Tennis24.gr