Αναδείξαμε πρώτοι το θέμα και επανήλθαμε με ρεπορτάζ και δημοσιογραφικές ερωτήσεις ξανά και ξανά. Ωστόσο απάντηση δεν πήραμε από το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου έως τώρα, που κοινοποίησε μία απάντηση… μη απαντώντας σε τίποτα απολύτως. Να θυμίσουμε πως για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, φέτος το καλοκαίρι πέρασε στο πολυνομοσχέδιο για τον Πολιτισμό διάταξη η οποία καταργεί την «αυτοδίκαιη ανανέωση» των συμβάσεων των εργαζομένων στο φεστιβάλ, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για απολύσεις (μη ανανεώσεις συμβάσεων τις λέμε πλέον).
Αυτό έγινε για πρώτη φορά, καθώς έως τώρα δεν είχαν τολμήσει ν’ αγγίξουν το «αυτοδίκαιο» των ανανεώσεων, μία σημαντική κατάκτηση των εργαζομένων. Με βάση, λοιπόν, αυτή τη νέα διάταξη που δίνει τη δυνατότητα στο Δ.Σ. του φεστιβάλ να αποφασίζει κάθε φορά τι μέλλει γενέσθαι, ξεκίνησαν τις απολύσεις, με το 1/3 περίπου των εργαζομένων να έχουν χάσει ήδη τη δουλειά τους.
Συμβάσεις
Να λοιπόν τι απαντάει το φεστιβάλ: «Σε απάντηση των όσων αναληθών διακινούνται τον τελευταίο καιρό στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο για τη συμπεριφορά του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου προς τους συνεργάτες του, υπενθυμίζονται τα εξής:
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, όπως είναι προφανές και γνωστό ανέκαθεν, είναι οργανισμός με δραστηριότητες εποχικού / περιοδικού χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, συνεργάτες, σε όλους τους τομείς δραστηριότητάς του, προσλαμβάνονται, για ορισμένο χρόνο, ώστε να εργασθούν και να συνεισφέρουν στην πραγματοποίηση των παραγωγών και την εκτέλεση του καλλιτεχνικού προγράμματος – του οποίου η διάρκεια είναι ορισμένη σαφώς και πεπερασμένη. (Μετά τη διακοπή χρήσης του Ηρωδείου για τα έργα συντήρησης/ανάπλασης, αυτή η διάρκεια είναι λίγο μικρότερη: Από 1/6 έως 30/8 περίπου – η βασική περίοδος λειτουργίας του ΦΑΕ.) Η προφανής και αυτονόητη εποχικότητα της δραστηριότητας του οργανισμού προσδιορίζεται από τη βάση και την ουσία της λειτουργίας του. Ενας περιορισμένος αριθμός εργαζόμενων συνεργατών με συμβάσεις ορισμένου χρόνου στηρίζει και υποστηρίζει -κατά τη διάρκεια των επωαστικών μηνών- την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού στη φάση προετοιμασίας, και αυτός ο αριθμός διογκώνεται θεαματικά κατά την περίοδο αιχμής της λειτουργίας του, που οδηγεί στην κύρια φάση, εκείνη της παρουσίασης του καλλιτεχνικού του προγράμματος/του έργου του. Οι αριθμοί των εργαζομένων του στις δύο περιόδους, (επωαστική φάση προετοιμασίας και φάση αιχμής), συγκρινόμενοι, διαφέρουν όπως είναι φυσικό, θεαματικά: (70 -περίπου- στη φάση προετοιμασίας, πάνω από 400 (!) στη φάση αιχμής). Είναι παραπάνω από εμφανές ότι η λειτουργία του Φεστιβάλ ως οργανισμού, όπως σαφώς προσδιορίζεται από τη φύση του και τις προδιαγραφές της λειτουργίας του, δεν ήταν ποτέ σχεδιασμένη- και ούτε είναι προφανώς εφικτό – ώστε αυτό να συντηρεί όλους τους συνεργάτες της περιόδου αιχμής του και κατά την επωαστική περίοδο. Αλλωστε κατά κανόνα, είναι αυτοί οι ίδιοι συνεργάτες που επαναπροσλαμβάνονται λίγο αργότερα».
Καταρχάς, όπως μας λένε και οι ίδιοι, αυτό το κείμενο δεν συνιστά απάντηση, αλλά «υπενθύμιση». Δυστυχώς δεν μας «υπενθύμισαν» κάτι που δεν ξέραμε: προφανώς το φεστιβάλ προσλαμβάνει εποχικό προσωπικό και έχει και υπαλλήλους των οποίων οι συμβάσεις ανανεώνονταν «αυτοδικαίως» για 3, 5, 15 και 20 χρόνια ακόμα. Αυτούς απέλυσαν, μεταξύ άλλων. Ανθρώπους, δηλαδή, που εργάζονταν και στήριζαν τον θεσμό πολύ πιο πριν και από την πρόεδρο του Δ.Σ., Κατερίνα Σακελλαροπούλου και από τον νέο καλλιτεχνικό του διευθυντή Μιχαήλ Μαρμαρινό. Και προφανέστατα οι ανάγκες του θεσμού είναι υψηλές και πάγιες, γι’ αυτό ακριβώς ίσχυε και το «αυτοδίκαιο»!
Διάταξη
Καλούμε το φεστιβάλ (το Δ.Σ. και το ΥΠΠΟ), πέραν των όσων γνωρίζουμε όλοι ήδη, να μας απαντήσει στα όσα δεν γνωρίζουμε: Γιατί κατήργησαν αυτή τη διάταξη; Με ποια κριτήρια αποφάσισαν ποιες συμβάσεις δεν θα ανανεωθούν, δηλαδή ποιοι άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους, συμπεριλαμβανομένων και ανθρώπων που ήταν ακόμα και 20 χρόνια εργαζόμενοι εκεί; Τι λένε για την απολυθείσα εργαζόμενη χρόνια στον φορέα (άνω των 5), μονογονέα που επέστρεφε μόλις από άδεια μητρότητας; Με ποια κριτήρια «επέλεξαν οι διευθυντές των τομέων» αυτούς τους ανθρώπους; Γιατί τώρα; Πώς θα καλυφθούν αυτές οι θέσεις σ’ όλους τους τομείς του φορέα (από τεχνικούς και επικοινωνία έως οργάνωση παραγωγής); Γιατί πρέπει να γίνουν αντικαταστάσεις; Οσοι δούλευαν ήδη, τι δεν έκαναν; Ή μήπως πρέπει να ρωτήσουμε σε ποιους δεν άρεσαν και γιατί; Και κάτι ακόμα: γιατί δεν έχει γίνει οικονομικός/καλλιτεχνικός απολογισμός της πρώτης αυτής χρονιάς του κ. Μαρμαρινού; Οσο για το περί «αναληθών» δημοσιευμάτων, τι απ’ όσα γράψαμε δεν ισχύει;
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr