Τελικά το έκαναν… Eίχαμε το ρεπορτάζ ότι το ΥΠΠΟ ετοιμαζόταν να φέρει νομοθετική ρύθμιση που θα ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για απολύσεις εργαζομένων στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, να δίνει δηλαδή τη δυνατότητα στο Δ.Σ. του Φεστιβάλ να μην ανανεώνει πλέον συμβάσεις, που είναι το «απολύω» με άλλα λόγια, ωστόσο, παρότι το παρακολουθούσαμε, δεν είχαν κάνει κάτι σχετικό.
Αλλά τελευταία στιγμή πραγματικά (το προηγούμενο βράδυ το άλλαξαν άραγε;), στο νομοσχέδιο 5324 που πέρασε το υπουργείο Πολιτισμού για το ξεπούλημα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στις 28 Ιουνίου 2026 και πήρε ΦΕΚ στις 30/7, υπήρχε και μια… έκπληξη για τους εργαζομένους του Φεστιβάλ Αθηνών- Επιδαύρου: Η νομοθετική ρύθμιση που ψηφίζεται κάθε χρόνο και επιτρέπει την ανανέωση των συμβασιούχων του Φεστιβάλ τροποποιήθηκε εν μιά νυκτί και απαλείφθηκε η «αυτοδίκαιη ανανέωση» των συμβάσεων, που ίσχυε έως τότε. Αυτό συνέβη λίγη ώρα πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου, ενώ για δέκα ημέρες στις επιτροπές και στην ολομέλεια έκαναν λόγο για την αρχική διατύπωση της ρύθμισης που προστάτευε τους εργαζομένους. Τώρα άνοιξε ο δρόμος για αθρόες απολύσεις εργαζομένων. Οπως φαίνεται και στο σχετικό έγγραφο, ενώ αρχικά στο ν/σ υπήρχε η φράση πως οι συμβάσεις «ανανεώνονται αυτοδικαίως», το έσβησαν (κανονικά!) και το αντικατέστησαν με το: «ανανεώνονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου»!
Για την ιστορία να πούμε πως οι εργαζόμενοι στο Φεστιβάλ, αρκετοί από τους οποίους εργάζονται στον θεσμό από 5 έως 15 χρόνια, πολύ περισσότερο δηλαδή απ’ ό,τι η κ. Σακελλαροπούλου (πρόεδρος του Δ.Σ. του Φεστιβάλ) και ο κ. Μαρμαρινός (καλλιτεχνικός διευθυντής), είχαν κερδίσει την «αυτοδίκαιη ανανέωση» με αγώνα: τον Δεκέμβριο του 2021, με τον Μάκη Βορίδη ως υπουργό Εσωτερικών, η κυβέρνηση είχε προσπαθήσει να περάσει κάτι παρόμοιο. Τότε στο Φεστιβάλ εργάζονταν 43 άνθρωποι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, πολλοί επί σειρά ετών -ορισμένοι ακόμα και επί μία εικοσαετία- με συνεχείς ανανεώσεις, μολονότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Λίγες ημέρες πριν λήξουν οι συμβάσεις τους, κατατέθηκε τροπολογία που προέβλεπε ότι θα ανανεώνονταν μόνο οι 30 από αυτές.
Στο Αρθρο 126 του νομοσχεδίου, που τελικώς ψηφίστηκε τον Ιούνιο, φαίνεται καθαρά η βιαστική αντικατάσταση του όρου «ανανεώνεται αυτοδικαίως» από «ανανεώνεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου»
Δηλαδή περίπου ένας στους τρεις εργαζομένους θα έμενε ξαφνικά χωρίς δουλειά. Το Σωματείο τους (τότε) κατήγγειλε ότι οι εργαζόμενοι χωρίζονταν αυθαίρετα σε «ανανεώσιμους» και «μη ανανεώσιμους», δίχως διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία. Το ζήτημα αφορούσε τόσο το ΥΠΠΟ, στο οποίο εποπτικά υπάγεται το Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε., όσο και το υπουργείο Εσωτερικών, επειδή αυτό είχε αρμοδιότητα για την έγκριση και το θεσμικό πλαίσιο προσλήψεων και ανανεώσεων προσωπικού στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης. Οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν στάση εργασίας και εξήγγειλαν 48ωρη απεργία με σύνθημα ουσιαστικά «Ή όλοι ή κανένας». Ζητούσαν να ανανεωθούν και οι 43 συμβάσεις και, μακροπρόθεσμα, να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου όσες κάλυπταν πάγιες ανάγκες. Μετά τις κινητοποιήσεις, η ρύθμιση ψηφίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου, προβλέποντας τελικά την ανανέωση όλων των υφιστάμενων συμβάσεων. Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη ανακοίνωση των εργαζομένων, η παράταση έφτανε έως τα τέλη Οκτωβρίου 2022.
Από τότε οι συμβάσεις ανανεώνονταν κάθε χρόνο, δίχως κανένας να χάσει τη δουλειά του. Εως τώρα, που όχι μόνο άνοιξε ο ασκός του Αιόλου για μη ανανεώσεις, συνεπώς απολύσεις, αλλά τις αποφάσισαν ήδη: σύμφωνα με το ρεπορτάζ, προχθές Πέμπτη 17/9, στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του οργανισμού, στην οποία κάνει εισήγηση και ο καλλιτεχνικός του διευθυντής, πάρθηκε η απόφαση για το ποιοι υπάλληλοι θα χάσουν τη δουλειά τους και αυτό λίγο πριν γίνει η νέα ανανέωση. Στις 30/9 οι εργαζόμενοι αυτοί χάνουν τη δουλειά τους. Γιατί όλο αυτό;
Αληθεύουν οι πληροφορίες ότι αυτές οι απολύσεις δρομολογούνται από την πρόεδρο του Φεστιβάλ Αθηνών (και πρώην ΠτΔ) Κατερίνα Σακελλαροπούλου λόγω των μειωμένων εσόδων του φετινού καλλιτεχνικού προγράμματος; Ή είναι στο πλαίσιο της υιοθέτησης από την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη της ευρύτερης αντεργατικής ατζέντας που προωθεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. και μόνο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είχε το θάρρος να το δηλώσει δημόσια; Αλλωστε οι απολυμένοι εργαζόμενοι μόνο για δύο μήνες θα χρειαστούν το επίδομα ανεργίας… Ποια είναι ακριβώς η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή, Μιχαήλ Μαρμαρινού, του οποίου η έναρξη της θητείας ουσιαστικά στιγματίζεται με μια τέτοια αντεργατική απόφαση; Ηταν σύμφωνος; Συναίνεσε; Υπερθεμάτισε; Είναι σεβαστό ένας καλλιτεχνικός διευθυντής και μάλιστα νέος στον θεσμό να επιθυμεί να συνεργαστεί με συγκεκριμένα άτομα, αλλά αυτό σημαίνει πως είναι ηθικό (νόμιμο το έκαναν ήδη!) να χάσουν τη δουλειά τους άνθρωποι που εργάζονταν στον θεσμό και πριν από αυτόν, ίσως και χρόνια; Και πώς θα γίνεται η επιλογή για το ποιες συμβάσεις δεν θα ανανεωθούν; Με τι κριτήρια; Είναι ένας τρόπος «εκφοβισμού» ή «ρύθμισης» των εργαζομένων; Να είναι «καλοί», «υπάκουοι», να μην αντιδρούν; Γιατί έφεραν τη συγκεκριμένη ρύθμιση «νύχτα» (στην κυριολεξία) και δεν το συζήτησαν στις επιτροπές καν; Αλλαξε κάτι, και τι, τελευταία στιγμή ή το απέκρυψαν για να μην υπάρξουν αντιδράσεις όπως το 2021; Και ποιους εξυπηρετεί όλο αυτό; Γιατί κάποιους εξυπηρετεί, αυτό είναι το μόνο βέβαιο.
Τα ερωτήματα απευθύνονται τόσο προς την κ. Σακελλαροπούλου (σ.σ. μετά τους καλλιτέχνες, στρέφεται και ενάντια στους εργαζόμενους στον Πολιτισμό τώρα;), όσο και προς ολόκληρο το Δ.Σ. του Φεστιβάλ και προς το ΥΠΠΟ φυσικά αλλά και προς τον καλλιτεχνικό διευθυντή.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr