Στη στήλη «Η άποψή μου», ο Χάρης Μέγας, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ομίλου Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης και Αντιπρόεδρος της ΕΦΟΑ, επανέρχεται στο ζήτημα της φορολογίας των Ελλήνων αθλητών και θέτει στο επίκεντρο μια διαφορετική διάσταση της συζήτησης.
Όχι αν οι αθλητές πρέπει να απολαμβάνουν φορολογικά προνόμια, αλλά αν η Ελλάδα μπορεί να διαμορφώσει ένα πλαίσιο αρκετά δίκαιο, προβλέψιμο και ανταγωνιστικό ώστε οι αθλητές διεθνούς επιπέδου να έχουν λόγο να διατηρούν τη φορολογική και οικονομική τους βάση στη χώρα.
Ακολουθεί αυτούσια η παρέμβασή του
Πρόταση για τη φορολογία των αθλητών:
όχι προνόμια, αλλά ένα πλαίσιο που να τους δίνει λόγο να παραμένουν στην Ελλάδα
Σε προηγούμενη παρέμβασή μου έθεσα προς συζήτηση την ανάγκη δημιουργίας ενός δικαιότερου φορολογικού πλαισίου για τους Έλληνες αθλητές που αποκτούν χρηματικά έπαθλα από διεθνείς διοργανώσεις.
Θα ήθελα όμως να προχωρήσω τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα. Τι συμβαίνει όταν ένας επιτυχημένος Έλληνας αθλητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν τον συμφέρει πλέον να είναι φορολογικός κάτοικος της χώρας του;
Και κυρίως: ποιος τελικά χάνει από αυτή την απόφαση;
Η ιδιαίτερη οικονομική πραγματικότητα του επαγγελματία αθλητή
Το τένις αποτελεί ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Ο επαγγελματίας τενίστας δεν έχει έναν σταθερό ετήσιο μισθό. Αγωνίζεται σε διαφορετικές χώρες, έχει σημαντικές δαπάνες για προπονητές, φυσικοθεραπευτές, μετακινήσεις, διαμονή και εξοπλισμό και το ύψος του εισοδήματός του εξαρτάται άμεσα από την αγωνιστική του απόδοση. Μία εξαιρετική χρονιά μπορεί να ακολουθηθεί από μία πολύ χαμηλότερη εξαιτίας τραυματισμού ή πτώσης στην παγκόσμια κατάταξη.
Και όλα αυτά μέσα σε μια επαγγελματική καριέρα που, σε αντίθεση με τα περισσότερα επαγγέλματα, είναι περιορισμένη χρονικά.
Γι’ αυτό και το εισόδημα που προέρχεται άμεσα από την αγωνιστική δραστηριότητα αξίζει να εξεταστεί φορολογικά με βάση τη δική του πραγματικότητα.
Η Γαλλία το έχει ήδη αναγνωρίσει
Δεν πρόκειται για μια θεωρητική ιδέα χωρίς ευρωπαϊκό προηγούμενο. Η γαλλική φορολογική νομοθεσία προβλέπει ειδικό μηχανισμό για εισοδήματα που προέρχονται από την άσκηση αθλητικής δραστηριότητας. Υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και κατόπιν επιλογής του φορολογουμένου, το φορολογητέο αποτέλεσμα μπορεί να προσδιορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τον μέσο όρο εσόδων και δαπανών τριών ετών ή, εναλλακτικά, πέντε ετών.
Η φιλοσοφία της ρύθμισης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα.
Αναγνωρίζει ότι το εισόδημα ενός αθλητή μπορεί να παρουσιάζει πολύ μεγάλες διακυμάνσεις από χρονιά σε χρονιά και επομένως δημιουργεί έναν μηχανισμό φορολογικής εξομάλυνσης.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι η γαλλική φορολογική διοίκηση διακρίνει τα εισοδήματα που προέρχονται άμεσα από την άσκηση του αθλήματος από άλλα έσοδα, όπως κατά κανόνα εκείνα που προέρχονται από διαφημιστικές ή χορηγικές συμφωνίες.
Αυτή ακριβώς η διάκριση θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης και στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα έχει ήδη κάνει μια αντίστοιχη διάκριση σε άλλες κατηγορίες αθλητών
Υπάρχει όμως και ένα ελληνικό δεδομένο που δεν πρέπει να παραβλέψουμε.
Η ελληνική φορολογική νομοθεσία ήδη προβλέπει ειδική μεταχείριση για συγκεκριμένα εισοδήματα αμειβόμενων αθλητών από αθλητικές ανώνυμες εταιρείες, τμήματα αμειβόμενων αθλητών και αναγνωρισμένα αθλητικά σωματεία.
Για συγκεκριμένα ποσά που συνδέονται με συμβόλαια μετεγγραφής, ανανέωσης ή λύσης συνεργασίας και υπερβαίνουν τις 40.000 ευρώ μέσα στο φορολογικό έτος προβλέπεται αυτοτελής φορολόγηση με συντελεστή 22% και εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης για τα συγκεκριμένα εισοδήματα.
Επομένως, η αρχή μιας ειδικής φορολογικής αντιμετώπισης συγκεκριμένης κατηγορίας αθλητικού εισοδήματος δεν είναι ξένη προς το ελληνικό φορολογικό σύστημα.
Το ερώτημα είναι αν υπάρχει λόγος να εξεταστεί μια αντίστοιχη φιλοσοφία — προσαρμοσμένη βεβαίως στις ιδιαιτερότητες των ατομικών αθλημάτων — για τα χρηματικά έπαθλα που κερδίζουν Έλληνες αθλητές σε διεθνείς διοργανώσεις.
Και υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα: η φορολόγηση στο εξωτερικό
Ο φορολογικός κάτοικος Ελλάδας φορολογείται στην Ελλάδα για το παγκόσμιο εισόδημά του.
Όταν όμως αποκτά εισόδημα στο εξωτερικό, μπορεί να έχει ήδη καταβληθεί φόρος στη χώρα όπου πραγματοποιήθηκε η διοργάνωση.
Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει πίστωση του φόρου που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή, μέχρι το ύψος του ελληνικού φόρου που αναλογεί στο συγκεκριμένο εισόδημα, ενώ παράλληλα εφαρμόζονται, όπου υπάρχουν, οι σχετικές Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολογίας.
Άρα το ζήτημα δεν είναι απλώς «να μειωθεί ο φόρος».
Είναι να δημιουργηθεί ένα σαφές, προβλέψιμο και ανταγωνιστικό πλαίσιο για έναν αθλητή που αποκτά το εισόδημά του αγωνιζόμενος σε πολλές διαφορετικές χώρες.
Τι θα μπορούσε λοιπόν να εξετάσει η Ελλάδα;
Χωρίς να προδικάζεται ποια είναι η τεχνικά καλύτερη φορολογική λύση, θεωρώ ότι αξίζει να εξεταστούν από την Πολιτεία τρεις δυνατότητες.
Πρώτον, ένας ειδικός αυτοτελής φορολογικός συντελεστής αποκλειστικά για το καθαρό αγωνιστικό εισόδημα που προέρχεται από χρηματικά έπαθλα αναγνωρισμένων διεθνών διοργανώσεων.
Δεύτερον, ένας μηχανισμός εξομάλυνσης του αγωνιστικού εισοδήματος σε περισσότερα φορολογικά έτη, κατά τη φιλοσοφία του γαλλικού συστήματος.
Και τρίτον, ένα σαφές πλαίσιο αναγνώρισης των πραγματικών και αναγκαίων δαπανών που απαιτούνται για τη διεθνή αγωνιστική δραστηριότητα του αθλητή.
Οι χορηγίες, οι διαφημιστικές αμοιβές, τα δικαιώματα εικόνας και τα υπόλοιπα εμπορικά εισοδήματα μπορούν να εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζονται με τους γενικούς φορολογικούς κανόνες.
Έτσι η όποια ειδική μεταχείριση θα αφορά αυστηρά το εισόδημα που δημιουργείται από την ίδια την αγωνιστική επίδοση.
Δεν είναι θέμα φορολογικού προνομίου
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η ουσία.
Η συζήτηση δεν πρέπει να γίνει με το ερώτημα: «Γιατί ένας επιτυχημένος αθλητής να πληρώνει λιγότερο φόρο;»
Το σωστό ερώτημα είναι: «Ποιο φορολογικό πλαίσιο συμφέρει τελικά περισσότερο την Ελλάδα;»
Διότι ο αθλητής διεθνούς επιπέδου είναι από τη φύση της δραστηριότητάς του ένας διεθνώς κινούμενος επαγγελματίας.
Εάν άλλες χώρες μπορούν να του προσφέρουν ένα περισσότερο προβλέψιμο ή ανταγωνιστικό φορολογικό περιβάλλον, η Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοεί αυτή την πραγματικότητα.
Και εδώ η οικονομική λογική είναι απλή:
Είναι προτιμότερο για την Ελλάδα να εισπράττει έναν λογικό και ανταγωνιστικό φόρο από έναν αθλητή που παραμένει φορολογικός κάτοικός της, παρά να επιδιώκει θεωρητικά έναν υψηλότερο φόρο από έναν αθλητή που τελικά επιλέγει νόμιμα να μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία αλλού.
Ο πρωταθλητής δεν είναι μόνο ένα φορολογικό ΑΦΜ
Ένας αθλητής που διατηρεί την οικονομική του βάση στην Ελλάδα δεν καταβάλλει απλώς φόρους.
Καταναλώνει, συνεργάζεται με επαγγελματίες, απασχολεί ανθρώπους, χρησιμοποιεί υπηρεσίες και ενδεχομένως επενδύει στη χώρα.
Και όταν ολοκληρώσει την αγωνιστική του σταδιοδρομία, είναι πολύ πιθανότερο να μεταφέρει την εμπειρία, τις επενδύσεις και τη δραστηριότητά του στον ελληνικό αθλητισμό εάν έχει διατηρήσει ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με την Ελλάδα. Γι’ αυτό το ζήτημα υπερβαίνει κατά πολύ τη φορολογία ενός χρηματικού επάθλου.
Είναι ζήτημα αθλητικής αλλά και οικονομικής πολιτικής.
Να μη χειροκροτούμε τον Έλληνα πρωταθλητή και ταυτόχρονα να τον ωθούμε να φύγει
Όταν ένας Έλληνας αθλητής διακρίνεται σε ένα μεγάλο διεθνές τουρνουά, όλοι αισθανόμαστε υπερήφανοι βλέποντας δίπλα στο όνομά του την ελληνική σημαία. Θα ήταν παράδοξο, όμως, την ίδια στιγμή το οικονομικό και φορολογικό μας σύστημα να του δημιουργεί κίνητρο να πάψει να είναι φορολογικός κάτοικος της χώρας του.
Δεν προτείνω φορολογική ασυλία.
Προτείνω να εξετάσουμε σοβαρά εάν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο, διαφανές και ευρωπαϊκά ανταγωνιστικό πλαίσιο για το καθαρά αγωνιστικό εισόδημα των αθλητών μας.
Γιατί ο στόχος δεν πρέπει να είναι να φορολογήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε έναν Έλληνα πρωταθλητή για όσο διάστημα παραμένει εδώ.
Ο στόχος πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε να έχει λόγο να παραμείνει εδώ.
Και αυτό, τελικά, δεν είναι μόνο προς όφελος του αθλητή.
Είναι προς όφελος του ελληνικού αθλητισμού και της ίδιας της χώρας.
Χάρης Μέγας – αναγνώστης Tennis24
Πρόεδρος Δ.Σ. Ομίλου Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης
Αντιπρόεδρος ΕΦΟΑ
The post Φορολογία αθλητών: Όχι προνόμια, αλλά λόγοι για να παραμένουν στην Ελλάδα appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα