Κεφάλαια από την προσωπική της ζωή και τη διαδρομή της άνοιξε η Χάρις Αλεξίου το βράδυ της Τρίτης, όπου μίλησε για το γεγονός πως από το 2004 είναι μόνη της, την υιοθεσία του γιου της, την «κρυφή αγάπη» της για τον Γιώργο Μαζωνάκη και τον ΛΕΞ και τη δύσκολη απόφαση να σταματήσει το τραγούδι.
«Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια;»
Στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» με την Αθηναΐδα Νέγκα, η σπουδαία ερμηνεύτρια εξήγησε πως σήμερα έχει συμφιλιωθεί με το γεγονός ότι δεν βρίσκεται πλέον στη σκηνή, αν και η σχέση της με το τραγούδι παραμένει αναλλοίωτη.
«Δεν μου λείπει. Δεν χορταίνεται αυτό. Αλλά ίσως επειδή ξέρω ότι δεν μπορώ αυτό να το κάνω άλλο, ίσως έχει φτιαχτεί κάτι μέσα μου που με βοηθάει στο να μην υποφέρω λιγάκι, να μη στενοχωριέμαι.
Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα “βρε παιδί μου, τι, δεν μου βρίσκουν κάτι; Τι είναι αυτό;”. Και μου λέει “Μα εσύ έχεις πολύ καιρό τώρα, έχεις πρόβλημα με τη φωνή σου”. Αχ, και δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα, ότι δηλαδή συνέβαινε αυτό, άρα κι εγώ δεν το καταλάβαινα.
Την απόφαση την πήρα όταν τραγουδούσα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο Gazarte και έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα, με τη Μοσχολιού, του Ζαμπέτα και αυτά, και δεν μπορούσα να τα αποδώσω. Τα τραγούδια τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα. Εδώ και καιρό είχε αρχίσει να σκληραίνει η φωνή μου και είπα “δεν γίνεται άλλο”.
Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται. Αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε “πέθανε νέο το παιδί”. Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε».
«Η υιοθεσία του γιου μου είναι το μεγαλύτερό μου καρδιοχτύπι»
Για την υιοθεσία του γιου της, Μάνου, και τη θέση που έχει αυτή η εμπειρία στη ζωή της, η Χάρις Αλεξίου δήλωσε: «Η υιοθεσία του γιου μου είναι το μεγαλύτερο καρδιοχτύπι της ζωής μου. Δεν το θυμάμαι πώς ήταν. Ο Μάνος γεννήθηκε γιατί θα ερχόταν σε εμένα, εγώ το ήθελα, εγώ το προσευχήθηκα. Ευτυχείς οι άνθρωποι που μπορεί να τους τύχει στη ζωή, αυτό που συνέβη σε εμένα».
Η «κρυφή αγάπη» για τον Γιώργο Μαζωνάκη και η αναφορά στον ΛΕΞ
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον Γιώργο Μαζωνάκη, λέγοντας πως δεν είχε αντιληφθεί το μέγεθος της αγάπης που υπήρχε για εκείνον.
«Υπάρχει σαν κρυφή αγάπη, μια κρυμμένη που δεν το ξέρουμε εμείς. Εγώ δεν ήξερα αυτή τη λατρεία προς τον Γιώργο. Ήξερα ότι ήταν ένας γλυκός άνθρωπος, βλέπαμε τις παραξενιές του, χαιρόμασταν, παραξενευόμασταν, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα και φαντάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλοι», τόνισε.
Με αφορμή τη συζήτηση για καλλιτέχνες που έχουν δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό κοινό, η Χάρις Αλεξίου μίλησε και για την περίπτωση του ΛΕΞ.
«Μην ξεχνάς τι πάθαμε με τον ΛΕΞ. Πώς γέμισε αυτό το στάδιο; Πού ήταν αυτός ο άνθρωπος και δεν τον έχουμε πάρει είδηση; Υπάρχουν κόσμοι που δεν ερχόμαστε εμείς σε επαφή μαζί τους. Υπάρχουν μικρές σκηνές, εκεί που γεννιούνται νέες φόρμες, νέες τάσεις στο τραγούδι και ξαφνικά κάτι γίνεται και απλώνονται στον κόσμο».
«Από το 2004 είμαι μόνη μου»
Σε περισσότερο προσωπικό τόνο, η ερμηνεύτρια αποκάλυψε ότι εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες δεν βρίσκεται σε σχέση, σχολιάζοντας παράλληλα όσα ακούγονται για τους άνδρες που «φοβούνται» τις δυναμικές γυναίκες.
«Θα σου πω ένα πράγμα, μια και είμαστε αργά. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση. Μου λένε καμιά φορά “οι άνδρες φοβούνται τις γυναίκες”. Τι είναι αυτά; Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μη φοβάται. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;».
Η ίδια αναφέρθηκε και στους δύο γάμους της, εξηγώντας ότι ξεκίνησαν από διαφορετική αφετηρία.
«Ο πρώτος μου γάμος ήταν από έρωτα, ο δεύτερος ξεκίνησε από φιλία, είχε άλλη ποιότητα. Το άλλο ήταν λίγο χαζό. Ήμουν 20 χρονών, ωραίος, ψηλός, με ωραία μαλλιά», πρόσθεσε.
«Αυτοπεποίθηση δεν είχα ποτέ»
Η Χάρις Αλεξίου μίλησε ακόμη για την εικόνα που είχε για τον εαυτό της από τα νεανικά της χρόνια, αποκαλύπτοντας ότι παρά τα θετικά σχόλια που δεχόταν για την εμφάνισή της, η ίδια δεν ένιωθε σιγουριά.
«Αυτοπεποίθηση δεν είχα ποτέ. Πάντοτε ήμουν φοβισμένη. Μου λέγανε “τι ωραία χείλη έχεις, τι ωραίο πρόσωπο”, αλλά εγώ να πω ότι είμαι μια ωραία, ας πούμε… Δεν μου καλλιεργήθηκε από μικρή. Ντρεπόμουν για μένα», εξομολογήθηκε η Χάρις Αλεξίου.
Κλείνοντας τη συζήτηση, αναφέρθηκε στην απώλεια των γονιών της σε νεαρή ηλικία και στον τρόπο με τον οποίο η ίδια αντιμετωπίζει την ιδέα του θανάτου.
«Η μητέρα έφυγε ούτε 50 ετών και ο μπαμπάς μου 35. Δεν σκέφτηκα, παρ΄όλο που πέρασα κάποια στιγμή ένα… Δε σκέφτηκα ποτέ ότι θα πεθάνω. Ούτε τώρα σκέφτομαι ότι.. δηλαδή λέω: “ας μην αναλάβω αυτή τη δουλειά γιατί δεν είναι για την ηλικία μου”, αλλά δε σκέφτομαι ότι θα πεθάνω. Δε θα πεθάνω. Αποκλείεται να πεθάνω», είπε η σπουδαία ερμηνεύτρια κλείνοντας.
Διαβάστε περισσότερα