Ενώ η παγκόσμια οικονομία παραπαίει, τα νοικοκυριά γονατίζουν από την ακρίβεια και οι πολίτες μετρούν κάθε ευρώ στην αντλία, κάποιοι άλλοι ανοίγουν σαμπάνιες. Η ενεργειακή κρίση, οι πόλεμοι και η γεωπολιτική αβεβαιότητα δεν είναι τραγωδία για όλους. Για τα πετρελαϊκά μεγαθήρια, είναι η απόλυτη, προκλητική ευκαιρία για πλουτισμό!
Τα οκτώ μεγαλύτερα ανεξάρτητα διυλιστήρια των ΗΠΑ αναμένεται να τσεπώσουν το αδιανόητο ποσό των 32,4 δισ. δολαρίων μέσα σε μόλις ένα εξάμηνο. Από τα 6,8 δισεκατομμύρια της αντίστοιχης περσινής περιόδου, τα κέρδη τους εκτοξεύθηκαν σχεδόν στο πενταπλάσιο, με τα συνολικά τους έσοδα να σπάνε το φράγμα των 325 δισ.
Πού οφείλεται αυτό το οικονομικό θαύμα; Στις πλάτες των καταναλωτών. Ο πόλεμος με το Ιράν, οι επιθέσεις στις ρωσικές υποδομές και οι ελλείψεις στην αγορά δεν λειτούργησαν ως φρένο, αλλά ως το απόλυτο καύσιμο για τα περιθώρια κέρδους τους (crack spreads). Οι τιμές της βενζίνης και του ντίζελ στα πρατήρια αυξάνονται με πολύ ταχύτερο ρυθμό από το ίδιο το αργό πετρέλαιο. Οι πετρελαιάδες πουλούν το τελικό προϊόν σε τιμές χρυσού, την ώρα που η πρώτη ύλη τούς κοστίζει πολύ λιγότερο.
Στις ΗΠΑ, η τιμή του ντίζελ πραγματοποίησε εκρηκτικό άλμα, αυξημένη κατά 2,50 δολάρια ανά γαλόνι, φτάνοντας στα 6,38 δολάρια. Στην Ευρώπη και την Ελλάδα, οι καταναλωτές πληρώνουν το μάρμαρο μιας αλυσίδας αισχροκέρδειας που ξεκινά από τα αμερικανικά διυλιστήρια, τα οποία λειτουργούν στο 98% της δυναμικότητάς τους για να τροφοδοτήσουν την παγκόσμια έλλειψη, και καταλήγει στα άδεια πορτοφόλια των νοικοκυριών.
Κάθε φορά που ένας εργαζόμενος, ένας αγρότης ή ένας επαγγελματίας βάζει καύσιμο για να πάει στη δουλειά του, πληρώνει ένα χαράτσι που μετατρέπεται σε δισεκατομμύρια καθαρών κερδών για κολοσσούς όπως η Valero, η Marathon Petroleum και η Phillips 66.
Και τι κάνει η πολιτική ηγεσία μπροστά σε αυτή την απροκάλυπτη αφαίμαξη; Στην Ουάσινγκτον, οι συζητήσεις για φορολόγηση των «υπερκερδών» ή για περιορισμούς στις εξαγωγές κινούνται με ρυθμούς χελώνας, υπό τον φόβο μην «ενοχληθεί» η πετρελαϊκή βιομηχανία. Οι κυβερνήσεις παρακολουθούν ως απλοί θεατές, προστατεύοντας τα συμφέροντα των πολυεθνικών, ενώ οι πολίτες καλούνται να «προσαρμοστούν» στη φτώχεια.
Το παραμύθι της «ελεύθερης αγοράς» έχει καταρρεύσει. Αυτό που ζούμε δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια βίαιη αναδιανομή πλούτου: τα χρήματα των πολλών, που παλεύουν να επιβιώσουν από τον πληθωρισμό, μεταφέρονται κατευθείαν στα ταμεία των ελάχιστων ισχυρών της ενέργειας. Οσο οι γεωπολιτικές συγκρούσεις συνεχίζονται, κάποιοι θα μετρούν απώλειες και ερείπια, κι αυτοί θα συνεχίσουν να μετρούν δισεκατομμύρια.
*Πολιτική και οικονομική αναλύτρια
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr