Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας επιστρέφει στο Λίντο αρχές Σεπτεμβρίου (2-12/9/2026), με τον καλλιτεχνικό του διευθυντή Αλμπέρτο Μπαρμπέρα να επιμένει πως πρόκειται για μια διοργάνωση λιγότερο εξαρτημένη από τα μεγάλα αμερικανικά στούντιο και περισσότερο προσανατολισμένη στο σινεμά του δημιουργού (auteur). Σύμφωνα με το Reuters, οι 4.500 υποβολές αποτελούν ρεκόρ, την ώρα που το Χόλιγουντ εμφανίζεται πιο συγκρατημένο, χωρίς όμως να λείπουν τα μεγάλα ονόματα και το αναγκαίο άρωμα κόκκινου χαλιού.
Η αυλαία ανοίγει με το «Ink» του Ντάνι Μπόιλ, κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Τζέιμς Γκρέιαμ για την εξαγορά της «Sun» από τον Ρούπερτ Μέρντοχ και τη μεταμόρφωση του βρετανικού Τύπου. Η πολιτική και η εξουσία των μέσων διατρέχουν συνολικά το πρόγραμμα: ο Aλεξ Γκίμπνεϊ παρουσιάζει εκτός διαγωνισμού το σχεδόν τετράωρο «Musk», ενώ η Λόρα Πόιτρας στρέφει την κάμερά της στις επιχειρήσεις της ICE στη Μινεάπολη. Ο «Guardian» εύστοχα διάβασε τη φετινή επιλογή ως μια επίθεση στους μεγιστάνες της έντυπης και ψηφιακής εποχής.
Η πολιτική και η εξουσία των μέσων διατρέχουν συνολικά το πρόγραμμα.
Στο διαγωνιστικό τμήμα συναντώνται ο Μάρτιν ΜακΝτόνα με το «Wild Horse Nine», μια σκοτεινή ιστορία για πράκτορες της CIA στη Χιλή πριν από το πραξικόπημα του 1973, ο Βέρνερ Χέρτσογκ με το ουτοπικό «Bucking Fastard», ο Φλοριάν Ζελέρ με το «Bunker» και τους Πενέλοπε Κρουζ και Χαβιέρ Μπαρδέμ, ο Χιροκάζου Κόρε-έντα, ο Λι Τσανγκ-ντονγκ και ο Νάνι Μορέτι, που επιστρέφει στη Βενετία για πρώτη φορά από το 1989. Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής είναι η Μάγκι Τζίλενχαλ, ενώ Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της προσφοράς τους θα παραλάβουν ο Τζορτζ Κλούνεϊ και η Ελεν Μπέρστιν. Η πιο ανάλαφρη πλευρά της διοργάνωσης θα περάσει από το ντοκιμαντέρ για την επανένωση των Oasis, με τους Λίαμ και Νόελ Γκάλαχερ να αναμένονται αυτοπροσώπως στο Λίντο, αλλά και από τη μουσική αυτοβιογραφία του Ράσελ Κρόου.
Η διοργάνωση, ωστόσο, έχει ήδη δεχθεί κριτική: μόλις μία από τις είκοσι ταινίες του κυρίως διαγωνιστικού προγράμματος έχει σκηνοθετηθεί από γυναίκα, τη Δανοαιγύπτια Μέι ελ-Τούκι. Η απόσταση από τις έξι γυναίκες σκηνοθέτιδες του 2025 είναι κραυγαλέα και δύσκολα καλύπτεται από τη διεθνή πολυχρωμία της επιλογής.
Ελληνική απόβαση
Όσο για την ελληνική καλλιτεχνική συμμετοχή, αυτή βρίσκεται στο Orizzonti. Η Ζακλίν Λέντζου διαγωνίζεται με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, «Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα», στην οποία υπογράφει και το σενάριο: Η δεκαπεντάχρονη, μελαγχολική και ανυπότακτη Τζο περνά μια ημέρα μικρών εσωτερικών μετατοπίσεων, καθώς ένα τραγούδι της Φαίδρας και η δύσκολη σχέση με τη μητέρα της συνθέτουν ένα εύθραυστο πορτρέτο ενηλικίωσης. Η Ελλάδα, όμως, δεν βρίσκεται στη Βενετία μόνο με μία ταινία. Είναι μαζί με την Ελβετία χώρα εστίασης στο Venice Production Bridge, από τις 3 έως τις 9 Σεπτεμβρίου. Στο Gap-Financing Market παρουσιάζονται τα «African Grey» του Γιώργου Γούση, «Lionfish» του Θανάση Τρουμπούκη, «Patrimonial Fears and Other Illusions» της Ελίνας Ψύκου, «The Smuggler» του Καβέ Μπαχτιαρί (για τη ζωή των μεταναστών στην Αθήνα) και «Wake» της Θέλγιας Πετράκη. Ελληνική συμπαραγωγή υπάρχει ακόμη στο «Holiday» του Λιβανέζου Βισάμ Σαράφ, ενώ στο τμήμα Immersive συμμετέχουν τα «The Mysteries of Eleusis» και «Visitor» του Σπύρου Μπούκα.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr