Υπάρχει ένα σημείο στην καριέρα κάθε αθλητή όπου η ιστορία ολοκληρώνεται. Όχι απαραίτητα με την απόσυρση, αλλά με τη σιωπηλή αποδοχή ότι δεν υπάρχει πια κάτι να αποδειχθεί. Ο Νόβακ Τζόκοβιτς, όμως, δεν φαίνεται διατεθειμένος να συναντήσει αυτό το σημείο, τουλάχιστον σύντομα…
Έχοντας κατακτήσει τα ΠΑΝΤΑ – χωρίς ίχνος υπερβολής – ο Σέρβος δεν αναζητά πλέον τίτλους για την υστεροφημία του. Την έχει ήδη εξασφαλίσει. Δεν κυνηγά ρεκόρ για να ξεπεράσει κάποιον άλλον. Τους έχει ήδη ξεπεράσει όλους. Κι όμως, στα 38 του χρόνια, επιλέγει να ξαναμπεί στη διαδικασία της απόλυτης αυτοβελτίωσης, σαν να βρίσκεται ακόμα στην αρχή.
Και αυτό ακριβώς είναι που τον μετατρέπει από GOAT του τένις σε παγκόσμιο αθλητικό φαινόμενο.
Η δίψα μετά την κορυφή
Η συνεργασία του με τον Δρ Μαρκ Κόβακς δεν είναι απλώς μία ακόμη αλλαγή στο team του. Είναι statement φιλοσοφίας. Ο Τζόκοβιτς δεν λέει: «πώς θα αντέξω λίγο ακόμη». Λέει: «πώς θα συνεχίσω να αποδίδω στο απόλυτο επίπεδο».
Σε μια ηλικία όπου οι περισσότεροι θρύλοι είτε έχουν αποσυρθεί είτε αγωνίζονται με το ένστικτο και την εμπειρία, ο Νόλε επενδύει ξανά στην επιστήμη, στη λεπτομέρεια, στη μακροχρόνια ανθεκτικότητα. Ψάχνει νέα όρια, όχι για να αποδείξει κάτι σε κάποιους αλλά για να δείξει στον εαυτό του ότι μπορεί να τον ξεπεράσει!
Αυτό δεν είναι απλώς επαγγελματισμός. Είναι εμμονή με την εξέλιξη.
Στα 38, με κίνητρο 30άρη
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στον Τζόκοβιτς δεν είναι το σώμα του. Είναι το μυαλό του.
Το γεγονός ότι συνεχίζει να διψά, να σχεδιάζει, να αναλύει και να αναδομεί τον εαυτό του, σαν να έχει κάτι να αποδείξει – ενώ δεν έχει τίποτα να αποδείξει.
Η φυσική του κατάσταση είναι αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας. Η μακροζωία του δεν είναι τύχη. Είναι project. Ένα project που ξεκίνησε πριν από χρόνια, αλλά τώρα φτάνει σε ένα νέο, σχεδόν φιλοσοφικό επίπεδο: Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος που αρνείται να δεχτεί τα βιολογικά όρια ως δεδομένα;
Από GOAT του τένις, GOAT του αθλητισμού;
Ίσως εδώ βρίσκεται το πραγματικό κίνητρο. Ίσως ο Νόβακ Τζόκοβιτς, αφού έγινε ο αδιαμφισβήτητος GOAT του τένις, να κυνηγά κάτι ακόμη πιο αφηρημένο – και πιο δύσκολο:
να γίνει το απόλυτο παράδειγμα αθλητή στα χρονικά του παγκόσμιου αθλητισμού.
Όχι μόνο για τους τίτλους. Αλλά για τη διάρκεια, τη συνέπεια, τη νοοτροπία, τη σχέση με την επιστήμη, την άρνηση της φθοράς.
Και αν τελικά δεν τα καταφέρει; Ακόμα και τότε, το γεγονός ότι το προσπαθεί – στα 38, από θέση απόλυτης κορυφής – τον τοποθετεί ήδη σε ένα επίπεδο που ελάχιστοι, αν όχι κανείς, δεν έχουν αγγίξει.
Ο Τζόκοβιτς δεν παλεύει πια με αντιπάλους. Παλεύει με τον χρόνο. Και μέχρι στιγμής, κερδίζει.
Tennis24
The post Editorial: Ο Τζόκοβιτς και η άρνηση του τέλους appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα
Tennis24.gr