Η Γροιλανδία μέσω του Τραμπ μπήκε ξαφνικά στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Και μαζί και η καθημερινότητα των κατοίκων της.
Και ξαφνικά, στα καλά καθούμενα (περίπου) ο νέος πλανητάρης (και αυτός περίπου λόγω Μασκ) έβαλε στο στόχαστρο την Γροιλανδία, την οποία όπως λέει θέλει να την εξαγοράσει (περίπου…) σαν μία real estate συναλλαγή.
Η κουβέντα που έχει ξεκινήσει έχει φέρει το απομονωμένο νησί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Και μεταξύ των άγνωστων λεπτομερειών που ανακύπτουν αφορούν την καθημερινότητα των κατοίκων, και δη το πως μετακινούνται σε αυτό το αφιλόξενο τοπίο.
Η Γροιλανδία, με την απομονωμένη γεωγραφική της θέση και το αρκτικό της κλίμα, δεν είναι το πρώτο μέρος που έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε αυτοκίνητα.
Οι μετακινήσεις μεταξύ των τριών μεγαλύτερων πόλεων γίνονται αποκλειστικά με αεροπλάνα τύπου Dash-8-200 της Air Creenland που μπορούν να μεταφέρουν έως και 37 επιβάτες, όταν και όποτε οι συνθήκες το επιτρέψουν.
Για την επικοινωνία μεταξύ μικρότερων διάσπαρτων οικισμών γίνεται εκτεταμένη χρήση ελικοπτέρων, και βέβαια υπάρχει και η δια θαλάσσης επικοινωνία, ιδίως το καλοκαίρι που έχουν λειώσει οι πάγοι.
Ωστόσο, η χρήση αυτοκινήτων στο μεγαλύτερο νησί του κόσμου είναι υπαρκτή, αν και περιορισμένη λόγω του μοναδικού της τοπίου και των καιρικών συνθηκών.
Η χρήση τους είναι περιορισμένη σε συγκεκριμένες περιοχές. Οι περισσότερες πόλεις, όπως η πρωτεύουσα Νουούκ, διαθέτουν δίκτυο δρόμων, αλλά αυτά τα οδικά δίκτυα είναι μικρά και δεν συνδέουν τις πόλεις μεταξύ τους. Αυτό συμβαίνει γιατί οι αποστάσεις είναι τεράστιες και το μεγαλύτερο μέρος του νησιού καλύπτεται από πάγο και άγρια φύση.
Οι περισσότεροι κάτοικοι χρησιμοποιούν SUV, pickup και οχήματα 4×4 που είναι κατάλληλα για δύσκολες καιρικές συνθήκες και χωμάτινους δρόμους.
Δημοφιλείς μάρκες είναι η Toyota, η Nissan και η Mitsubishi, οι οποίες φημίζονται για την ανθεκτικότητα των οχημάτων τους.
Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κερδίζουν έδαφος, ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες πόλεις, με μοντέλα όπως το Nissan Leaf να αρχίζουν να εμφανίζονται.
Οι φόροι για την εισαγωγή αυτοκινήτου από το εξωτερικό είναι αρκετά υψηλοί, όμως έχουν καταργηθεί για τα ATV και τα snowmobiles τα οποία είναι προφανώς πολύ πιο χρήσιμα στους κατοίκους του μεγαλύτερου νησιού στον κόσμο. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι ότι απαγορεύεται η κυκλοφορία μοτοσικλετών.
Οι αριθμοί πάντως είναι ιδιαίτερα περιορισμένοι. Ενδεικτικό είναι ότι στις αναπτυγμένες χώρες όπως τις ΗΠΑ το ποσοστό κατοχής αυτοκινήτων φθάνει το 53% όταν στην Γροιλανδία είναι μόλις 5,3%.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, πάνω στο νησί υπάρχουν περί τις 7.000 αυτοκίνητα κάθε είδους, τα οποία όμως είναι περιορισμένα στο να κινούνται στις περιοχές που υπάρχουν δρόμοι.
Το οδικό δίκτυο είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Στις πόλεις, όπως η Νουούκ, η Ιλουλισάτ και η Κάκορτοκ, υπάρχουν ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι που καλύπτουν τις βασικές ανάγκες μετακίνησης.
Ωστόσο, δεν υπάρχουν εθνικοί ή επαρχιακοί δρόμοι που συνδέουν τις πόλεις, καθώς η απόσταση και τα φυσικά εμπόδια καθιστούν τη σύνδεση αδύνατη.
Το αρκτικό κλίμα της Γροιλανδίας αποτελεί πρόκληση για τα αυτοκίνητα. Οι θερμοκρασίες μπορούν να πέσουν πολύ κάτω από το μηδέν, επηρεάζοντας τις μπαταρίες και τις μηχανές.
Επίσης, η έλλειψη κανονικών δρόμων απαιτεί οχήματα που να μπορούν να κινηθούν σε πάγο, χιόνι και ανώμαλο έδαφος. Γι’ αυτό τα περισσότερα οχήματα είναι εξοπλισμένα με ειδικά ελαστικά για τον πάγο και συστήματα τετρακίνησης.
Τα αυτοκίνητα στη Γροιλανδία χρησιμοποιούνται κυρίως για μικρές μετακινήσεις μέσα στις πόλεις. Οι περισσότερες κοινότητες είναι μικρές, οπότε τα ποδήλατα, οι «γουρούνες» και το περπάτημα είναι δημοφιλείς εναλλακτικές.
Ωστόσο, οι κάτοικοι που εργάζονται σε περιοχές έξω από τις πόλεις, όπως στα αεροδρόμια ή σε άλλες υποδομές, βασίζονται σε οχήματα.
Η βενζίνη και το πετρέλαιο εισάγονται και είναι σχετικά ακριβά λόγω της απομακρυσμένης τοποθεσίας της Γροιλανδίας.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που τα ηλεκτρικά οχήματα αρχίζουν να κερδίζουν δημοτικότητα, καθώς η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως η υδροηλεκτρική ενέργεια, αυξάνεται.
Διαβάστε περισσότερα