Το 2019, η Καναδή Rachel Reid έγραψε ένα βιβλίο που άλλαξε τον χάρτη της σύγχρονης ρομαντικής λογοτεχνίας. Το Heated Rivalry δεν ήταν απλώς μια ιστορία απαγορευμένης αγάπης με φόντο το επαγγελματικό χόκεϊ επί πάγου, ήταν μια σπουδή της. Μια σειρά βιβλίων με πρώτο το Game Changer που κυκλοφόρησε το 2018, ούσα η ίδια λάτρις του χόκεϊ επί πάγου δεν άντεξε την ομοφοβική κουλτούρα του αθλητισμού και έγραψε για τον ανταγωνισμό, τη μυστικότητα, την αγάπη που ξεπερνά προκαταλήψεις και σύνορα. Σήμερα στο 2026 που η τηλεοπτική σειρά έγινε viral φαινόμενο και τα βιβλία της εξαντλούνται σε πωλήσεις πιστεύω δικαιώθηκε.
Στα social media κατά την περίοδο των Χριστουγέννων είχα εντοπίσει τον μικρό χαμό για τη σειρά Heated Rivarly. Παρακολούθησα λοιπόν το πρώτο επεισόδιο να δω περί τίνος πρόκειται και όταν τελείωσε σκέφτηκα ΟΚ, δυο επαγγελματίες παίκτες του χόκεϊ, σε αντίπαλες ομάδες – ο ένας Καναδός και ο άλλος Ρώσος – κάνουν σεξ. Θα αρέσει στους φιλάθλους του χόκεϊ, στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και στους ανθρώπους που αντέχουν την ποικιλότητα. Έχοντας ομως παρακολουθήσει το Queer as Folk την εποχή του οι ερωτικές σκηνές του Heated Rivalry δεν μου φάνηκαν προκλητικές αλλά ρεαλιστικές. Όμως ο Ρώσος μου φάνηκε πολύ τοξικός ως χαρακτήρας οπότε την παράτησα τη σειρά. Μα, όλο μπροστά μου τη συναντούσα στα social media και σε συζητήσεις. Σε μια εορταστική συζήτηση η διαβαστερή μου φίλη, με τη βότκα της στο χέρι, μου έκανε ένα μικρό briefing. Ότι το Heated Rivalry είναι βασισμένο σε σειρά βιβλίων. Έξι είναι όλα και το έβδομο το Unrivaled αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2026. Επίσης ότι έχει γίνει χαμός με το συγκεκριμένο βιβλίο, γιατί η συγγραφέας έγραψε μια ιστορία που δεν χρησιμοποιεί τον αθλητισμό ως σκηνικό αλλά ως σύστημα πίεσης. Έναν χώρο που η δημόσια εικόνα, η λαοφιλία, η αρρενωπότητα και η επιτυχία λειτουργεί ως περιορισμός.
Γύρισα σπίτι είδα και το δεύτερο επεισόδιο. Έψαξα λίγο παραπάνω στο ίντερνετ γι’ αυτήν την Rachel Reid και το συγγραφικό της σύμπαν. Η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα την αποθέωνε γι’ αυτό το ερωτικό της μυθιστόρημα, αλλά και εκτός κοινότητας απέκτησε φανατικό κοινό, γιατί οι αναγνώστες του αναγνώριζαν μια σπάνια ειλικρίνεια σε αυτό. Είδα πολλά βίντεο που οι γυναίκες έβαζαν τους άντρες τους να δουν τη σειρά και εκείνοι δεν παρακολουθούσαν σοκαρισμένοι ή αηδιασμένοι αλλά συγκινημένοι. Έβαλα και το τρίτο επεισόδιο και παρατήρησα ότι οι χαρακτήρες χτίζονται σε βάθος χρόνου βάζοντάς τα με τους εαυτούς τους και τις επιλογές τους. Θέλουν να ζήσουν τον έρωτα. Το να είσαι ερωτευμένος και να μην μπορείς να το πεις, το ‘χούμε ζήσει λίγο πολύ όλοι μας, αυτή είναι σίγουρη συνταγή επιτυχίας για τηλεοπτική σειρά. Ο Shane Hollander που τον υποδύεται ο Hudson Williams είναι Καναδός, συνεπής, πειθαρχημένος, το «καλό παιδί» που λέμε. Από την άλλη ο Ilya Rozanov που υποδύεται ο Connor Stοrrie είναι Ρώσος, προκλητικός, αλαζόνας. Άλλη μια συνταγή επιτυχίας αυτό το δίπολο του καλού παιδιού με το αλάνι. Οι δυο τους είναι αντίπαλοι στον πάγο μα έλκονται ερωτικά και σταδιακά αποκτούν μια σχέση που διαρκεί χρόνια κρυφή. Το θέμα μας εδώ δεν είναι το αν αγαπιούνται, αυτό όσο παρακολουθείς τα επεισόδια γίνεται ξεκάθαρο, το ζητούμενο είναι αν τελικά οι ήρωες μπορούν να αντέξουν το κόστος τού να το παραδεχτούν. Από αυτό το τρίτο επεισόδιο και μετά η σειρά με κέρδισε ομολογώ. Οι χαρακτήρες ξεδιπλώνονται αργά στα έξι επεισόδια και σου δημιουργούν μια αίσθηση ασφυξίας από τη μια και λύτρωσης από την άλλη.
Πια η σειρά παύει να σε απασχολεί γιατί είναι δυο ομοφυλόφιλοι παίκτες του χόκεϊ που συνευρίσκονται σεξουαλικά ή γιατί ο ένας είναι Καναδοασιάτης και ο άλλος Ρώσος μα σε αφορά η ερωτική ιστορία. Το αν και πώς αυτοί οι δυο θα μπορέσουν ποτέ να είναι μαζί, αυτό συγκίνησε και με συγκίνησε και μένα. Το Heated Rivalry είναι μια σειρά χαμηλού κόστους που γυρίστηκε μόλις σε 37 μέρες και χρησιμοποίησε post production για τις σκηνές των φιλάθλων, τις αθλητικές δεξιώσεις και τη σκηνή στο κλαμπ. Εκεί στο κλαμπ ακούγεται το All The Things She Said των t.A.T.u. σε μια άλλη βερσιόν που φυσικά και αυτή έγινε viral. Δεν είχαν λεφτά για κομπάρσους, ούτε για τ’ ακριβά αυτοκίνητα του Ilya ή ό,τι άλλο γκράντε και ακριβό είχε γράψει στα βιβλία της η Rachel Reid. Μιλάμε για επαγγελματίες παίκτες του χόκει που κερδίζουν εκατομμύρια μα η σειρά επικεντρώθηκε στους χαρακτήρες και όχι στη χλιδή. Φυσικά το HBO max που από την ίδρυση του ως ΗΒΟ μυρίζεται τις επιτυχίες αγόρασε τα δικαιώματα διανομής και στη δεύτερη σεζόν θα είναι συμπαραγωγός για να μπορέσει να χτυπήσει και βραβεία. Στα Golden Globe Awards φέτος είδαμε τους πρωταγωνιστές να παραδίδουν βραβείο, δείγμα ότι η σειρά δεν πέρασε απαρατήρητη στους Αμερικανούς κριτικούς μα δεν μπορούσαν να διαγωνιστούν γιατί δεν ήταν αμερικάνικη παραγωγή.
Η τηλεοπτική μεταφορά του Heated Rivalry είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που το στοίχημα δεν αφορά μόνο την πιστότητα στο πρωτότυπο κείμενο, αλλά το αν μια βαθιά εσωτερική ιστορία μπορεί να μεταφερθεί-μεταφραστεί οπτικά δίχως να χάσεις την ψυχολογική της ένταση. Η διαβαστερή η φίλη μου με είχε ενημερώσει ότι η γραφή της Rachel Reid έχει εσωτερικούς μονολόγους με μετατοπίσεις εξουσίας σε μια σχέση που εξελίσσεται στο παρασκήνιο. Αυτό της άρεσε διαβάζοντας τα βιβλία. Εγώ από την άλλη που είδα μόνο τη σειρά την πάτησα στο πρώτο επεισόδιο και έμεινα στην εικόνα που περίμενα συνηθισμένος από τηλεοπτικές σειρές που έχουν μόνο ταχύτητα στη δράση και την πλοκή τους για να ξεμπερδεύουμε και να πάμε στην επόμενη σειρά. Πίστευα ότι μόνο το Pluribus με την αργή του δράση και τη βασανιστική ανάπτυξη πλοκής θα ήταν η έκπληξη για το 2025 μα τελικά και το Heated Rivalry κατάφερε να με εκπλήξει.
Σκηνοθετικά υπάρχει ρεαλισμός σχεδόν ωμός και ψυχρός. Τίποτε δεν εξωραΐζεται, ούτε ο αθλητικός κόσμος ούτε η ερωτική ιστορία. Οι αγώνες χόκεϊ που είναι καλογυρισμένοι λειτουργούν ως δραματικά εργαλεία που οι ήρωες δεν μπορούν να κρυφτούν. Ο ρυθμός της σειράς που σας έλεγα είναι όπως στο Pluribus μελετημένα αργός, γιατί το Heated Rivalry ήρθε να μας υπενθυμίσει στον κόσμο της ταχύτητας όπου ζούμε, στον οποίο τα θέλουμε όλα εδώ και τώρα πως ο έρωτας διαρκεί και η αγάπη χτίζεται σε βάθος χρόνου. Υπάρχει χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, οι καλύτερες κατά τη γνώμη μου σκηνές είναι όταν δεν μιλάνε ή λένε ελάχιστες λέξεις και καταφέρνουν να αφήνουν εμάς τους θεατές να διαβάσουμε το συναίσθημα, όπως θα κάναμε ως αναγνώστες του βιβλίου.
Φυσικά μεγάλο ρίσκο η απεικόνιση της σεξουαλικής πράξης μα και εδώ σκηνοθετικά η προσέγγιση είναι πετυχημένη. Δεν υπάρχει ούτε αποστείρωση ούτε φετιχισμός, υπάρχει αλήθεια με ερωτικές σκηνές σωματικές, έντονες και ποτέ αποκομμένες από το συναισθηματικό τους βάρος και βάθος. Δεν κυριαρχεί το αν τον παίρνει ή τον δίνει, το ποιος θα στήσει ποιον. Φεύγουν οι ταμπέλες ενεργητικού και παθητικού, οι ερωτικές σκηνές δεν λειτουργούν ως «ανταμοιβή» για τον θεατή, αλλά ως χώρος σύγκρουσης και ευαλωτότητας για τους χαρακτήρες. Στον πάγο ανταγωνίζονται, στην καθημερινότητά τους διατηρούν απόσταση για να μην κινδυνέψουν οι καριέρες τους και το κρεβάτι είναι το μόνο μέρος όπου μπορούν να είναι ειλικρινείς. Αυτός είναι άλλος ένας παράγοντας που η σειρά δεν αγαπήθηκε μόνο από θεατές που ανήκουν στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Είναι μια ερωτική ιστορία που συγκινεί και αφορά όλους.
Μια σειρά που δεν κυνηγά το να σε σοκάρει με το θέμα της ή να σε μελώσει με ρομαντισμό, αλλά επενδύει στη διάρκεια, την αμηχανία, τη σιωπή. Στοιχεία που όλοι μας μπορούμε να ταυτιστούμε, γιατί όλοι μπορεί να έχουμε ζήσει έρωτες από ανικανοποίητους ίσαμε κρυφούς ανεξαρτήτως τα σεξουαλικά γούστα. Το να είσαι ερωτευμένος και να μην μπορείς να το ομολογήσεις, να το μοιραστείς είναι κρίμα κι άδικο. Η σειρά αγαπήθηκε και έγινε viral στόμα με στόμα, story το story και όχι άδικα. Το γεγονός ότι η σειρά στηρίζεται σε βιβλία την κάνει να μην στέκει στο δράμα και τα τραγικά κλισέ, αλλά να προσεγγίζει τον κόσμο του αθλητισμού σεβόμενη τους κώδικες του. Άμα πετύχετε το Heated Rivalry παρακολουθήστε το, έχει ενδιαφέρον. Απ’ όσο γνωρίζω ακόμα δεν έχει πάρει ευρωπαϊκή διανομή μα δεν θ’ αργήσει μετά τον χαμό που έχει γίνει. Επίσης απ’ ό,τι είδα την Rachel Reid δεν την έχει εκδώσει ακόμη κάποιος ελληνικός εκδοτικός οίκος μα τα βιβλία της Game Changer (2018), Heated Rivalry (2019), Tough Guy (2020), Common Goal (2020), Role Model (2021) και The Long Game (2022), όσοι είστε διαβαστεροί μπορείτε να τα βρείτε.
Σ’ έναν κόσμο που δεν μας φτάνει ο χρόνος, που τα θέλουμε όλα γρήγορα, που θέλουμε να ’μαστε μόνο νικητές έρχεται αυτό το Heated Rivalry να μας υπενθυμίσει ότι ο έρωτας είναι το παν. «Έρως ανίκατε μάχαν» που λέει και η Αντιγόνη του Σοφοκλή. Γω θα πω αφεθείτε στον έρωτα, γιατί αυτός είναι πάντα ο νικητής κι όποιος τον απαρνήθηκε πόνεσε μετά η καρδιά του.
The post “Heated Rivalry”: Από τις σελίδες του βιβλίου στο viral τηλεοπτικό φαινόμενο appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα