20/01/2026 11:48 πμ.
Αλληλεγγύη στους αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των γυναικών στο Ιράν | Νίκη στην αντίσταση των λαών της Μέσης Ανατολής ενάντια σε ΗΠΑ Ισραήλ
Αναμφίβολα, το βαθιά ταξικό (μια πολύ μικρή μειοψηφία νέμεται το συντριπτικό ποσοστό του τεράστιου πλούτου του Ιράν, ενώ το 35% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχιας), καταπιεστικό και πατριαρχικό ιρανικό καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε ύστερα από την επικράτηση των ισλαμιστών στην αντιμοναρχική αντιιμπεριαλιστική επανάσταση του 1979, δεν μπορεί παρά να γεννά νομοτελειακά εργατικές, νεολαιίστικες και γυναικείες αντιστάσεις.
Από την εξέγερση του ψωμιού το 2009 ως τις απεργίες στην πετρελαιοβιομηχανία ενάντια στο καθεστώς εργασιακού σφαγείου και τους χαμηλούς μισθούς, και από τη μεγάλη γυναικεία εξέγερση του 2022 ως τις τρέχουσες διαδηλώσεις ενάντια στη φτώχια και την καταπίεση, ο ιρανικός λαός δεν έχει σταματήσει να παλεύει και να ματώνει για το δίκιο του.
Ενδεικτικά, στις 11 Δεκεμβρίου 2025, λίγες μόνο μέρες πριν το ξέσπασμα του τελευταίου κύκλου κινητοποιήσεων, 5.000 εργαζόμενοι στην πετρελαϊκή βιομηχανία κατέβηκαν σε απεργία στις πόλεις Ασαλούγιε και Παρς με το σύνθημα «Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα», την ίδια στιγμή που στην Τεχεράνη και σε άλλες πόλεις πραγματοποιήθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις εργαζομένων στο μέταλλο, την ηλεκτρική ενέργεια, τη βιομηχανία ζάχαρης και χρυσού, την υγεία, την εκπαίδευση καθώς και συνταξιούχων. Όσον αφορά τις τελευταίες κινητοποιήσεις, αυτές ξεκίνησαν στις 28 Δεκεμβρίου στην Τεχεράνη, έχοντας αρχικά ως βάση μικροαστικά στρώματα και αφορμή την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος. Οι κινητοποιήσεις ωστόσο γρήγορα εξαπλώθηκαν σε ευρύτερα εργατικά λαϊκά στρώματα ως αντίδραση στην εκτόξευση των τιμών σε βασικά αγαθά και επενδυθήκαν στη συνέχεια με ευρύτερα πολιτικά προτάγματα κατά του καθεστώτος. Οι κινητοποιήσεις έλαβαν μαζικό, συγκρουσιακό και πανεθνικό χαρακτήρα και αντιμετωπίστηκαν με την ωμή βία των ιρανικών σωμάτων ασφαλείας με αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς –πολλοί εκ των οποίων ύστερα από πυροβολισμούς διαδηλωτών στο ψαχνό- και χιλιάδες συλλήψεις και βασανισμούς.
Όσο καταφανείς είναι οι πολιτικές και ταξικές αιτίες που γέννησαν την πρόσφατη κοινωνική έκρηξη στο Ιράν, αντίστοιχα ορατές είναι οι συντονισμένες προσπάθειες οργανώσεων, ομάδων και ατόμων υπό την καθοδήγηση του Ισραήλ, των ΗΠΑ και δυνάμεων προσκείμενων στη λαομίσητη οικογένεια του πρώην Σάχη, να παρέμβουν με όλα τα μέσα στα γεγονότα με προφανή σκοπό να αποσταθεροποιήσουν ή ακόμα και να ανατρέψουν το καθεστώτος : Από την προπαγανδιστική καταιγίδα των ισραηλινών, αμερικανικών και φολοσαχικών μέσων ενημέρωσης υπέρ της εξέγερσης του Ιράν ως τις φιλομοναρχικές συγκεντρώσεις των Ιρανών της διασποράς. Και από τη μειοψηφική -αλλά ίσως για πρώτη φορά ανοιχτή και οργανωμένη- παρουσία σε διαδηλώσεις εντός του Ιράν φιλομοναρχικών και αντιπαλαιστινιακών δυνάμεων ως τη μαζική δράση ισραηλινών πρακτόρων που επιχείρησαν σε συνεργασία με αυτονομιστικές ομάδες που βρίσκονται σε συνοριακές περιοχές να ανάψουν το φυτίλι της ένοπλης σύγκρουσης με προφανή στόχο την πρόκληση μιας αποσταθεροποιητικής συνθήκης που θα έδινε στις ΗΠΑ και το Ισραήλ το πρόσχημα της επίθεσης. Μιας επίθεσης που έφτασε κυριολεκτικά στο παρά ένα να γίνει και της οποίας η αναβολή δεν σημαίνει ασφαλώς και τη ματαίωση.
Αν λοιπόν από τη μια, η πρόσληψη της ταξικής πάλης στο εσωτερικό του Ιράν ως «υποκινούμενης από τον ιμπεριαλισμό» αποτελεί απόδειξη απώλειας «των ταξικών γυαλιών» ανάγνωσης της πραγματικότητας, άλλο τόσο εγκληματική πολιτική αφέλεια είναι να παραβλέπεται η οργανωμένη προσπάθεια ΗΠΑ και Ισραήλ να εκτρέψουν τις κινητοποιήσεις σε υπεραντιδραστικά μονοπάτια με προοπτικές καταστρεπτικές για τον λαό του Ιράν και όλης της Μέσης Ανατολής.
Κλείνοντας, μια θέση για το «τι συμβαίνει στο Ιράν» θα πρέπει πάντα να έχει ως βάση τον πολυσύνθετο και αντιφατικό χαρακτήρα του. Από τη μια, ένα αυταρχικό, ταξικό, πατριαρχικό καθεστώς, μια περιφερειακή καπιταλιστική δύναμη σε σύνδεση με ιμπεριαλισμούς (Κίνα, Ρωσία) και ενταγμένη μαζί με την Σαουδική Αραβία και την φιλοσιωνιστική Ινδία στους Bricks. Και από την άλλη μια χωρά που βρίσκεται αντιμέτωπη με ασφυκτικές κυρώσεις εδώ και δεκαετίες, έχοντας τους σιωνιστές γενοκτόνους και τους φονιάδες αμερικανούς ιμπεριαστες έτοιμους να την εξανδραποδίσουν, την ώρα μάλιστα που αυτή για τους δικούς της λόγους στηρίζει –όπως και η μεγάλη πλειοψηφία του ιρανικού λαού- την παλαιστινιακή, τη λιβανέζικη και τη υεμενίτικη αντίσταση, μη διστάζοντας παράλληλα να απαντήσει εν μέσω γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, στα δολοφονικά ισραηλινά και αμερικανικά πλήγματα που δέχτηκε τον Ιούνιο του 2025.
Από τη δική μας μεριά, τη μεριά του ταξικού, αντιιμπεριαλιστικού και γυναικείου κινήματος μιας χώρας της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, τη μεριά μιας χώρας που βρίσκεται με το όπλο στο χέρι ενάντια στην Παλαιστίνη και το Ιράν, μοναδική διεθνιστική, αντιιμπεριαλιστική και ταξική θέση δεν μπορεί παρά να είναι άλλη από αυτή : Αλληλεγγύη στους αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των γυναικών στο Ιράν | Νίκη στην αντίσταση των λαών της Μέσης Ανατολής ενάντια σε ΗΠΑ Ισραήλ | Να μπλοκάρουμε τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στην ιμπεριαλιστική εκστρατεία στη Μέση Ανατολή | Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες | Λευτεριά στην Παλαιστίνη
Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(ρι)ών
media:
FB_IMG_1768900596201.jpg