20/01/2026 11:49 μμ.
Ενάντια στον πόλεμο και την «ειρήνη» των κυρίαρχων, να σαμποτάρουμε την πολεμική προετοιμασία και να μην γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους
Σε καμία περίοδο μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν έχει υπάρξει τόσο έντονη πολεμική προετοιμασία όσο σήμερα. Το τελευταίο διάστημα εξελίσσονται μια σειρά στρατιωτικών συγκρούσεων για ηγεμονία, για οικονομική και για πολιτική εξουσία. Η γενοκτονία των παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ με την υποστήριξη ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, οι στρατιωτικές επιθέσεις σε Λίβανο, Συρία, Υέμενη, Ιράν και ο πόλεμος των 12 ημερών, οι συγκρούσεις μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας/ΝΑΤΟ στην καρδιά της Ευρώπης, η εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Μαδούρο, η όξυνση των οικονομικών ανταγωνισμών μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, οι πολεμικές προετοιμασίες της ΕΕ, καταδεικνύουν με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι ο πλανήτης φλέγεται και ο καπιταλισμός οδεύει προς έναν ακόμα παγκόσμιο πόλεμο. Αυτή τη συνθήκη επιβεβαιώνουν οι δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων περί τελευταίου ειρηνικού χρόνου και ότι «πρέπει να συνηθίσουμε στην εικόνα των φέρετρων».
Η μιλιταριστική ιδεολογία, οι δηλώσεις πίστης στο τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, η ενίσχυση και η αύξηση του στρατού και των κατασταλτικών μηχανισμών με την στήριξη όλου του επίσημου πολιτικού φάσματος, η ολοένα και πιο σκληρή και στρατιωτικοποιημένη καταστολή όσων ορίζονται ως «εσωτερικός εχθρός», η ενίσχυση της ακροδεξιάς και η διάχυση του ρατσιστικού λόγου και μίσους είναι αυτές που χαρακτηρίζουν τις κυρίαρχες πολιτικές σε όλο τον δυτικό κόσμο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτή την διεθνή συγκυρία, όπου επιχειρείται ένα “ ξαναμοίρασμα” του κόσμου και ένας επανακαθορισμός των παγκόσμιων ισορροπιών εξουσίας προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της μέσα στην συμμαχία του ΝΑΤΟ και να καθορίσει την πορεία της και τη θέση της. Αυτή η τάση συμπυκνώνεται στο πρόγραμμα «ReArm Europe» που οδηγεί σε μια εκρηκτική αύξηση των δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, την κοινή προμήθεια στρατιωτικού υλικού, και την ενίσχυση της ήδη αναπτυγμένης σε πολλές χώρες της ηπείρου πολεμικής βιομηχανίας. Το σίγουρο είναι ότι όλα αυτά τα όπλα θα χρησιμοποιηθούν, και κάποιοι-ες πρέπει να τα κουβαλήσουν και να πέσουν μπροστά από τις κάννες τους.
Το τελευταίο διάστημα σε πολλές χώρες της Ευρώπης, έχει ήδη ξεκινήσει ή είναι στους σχεδιασμούς τους, η επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Αυτό συμβαίνει καθώς σε γενικευμένες πολεμικές συρράξεις δεν επαρκεί ο επαγγελματικός στρατός, αλλά και επειδή ο στρατός αποτελεί ένα άριστο σχολείο πειθάρχησης, υποταγής και εθνικιστικής διαπαιδαγώγησης. Στην Ελλάδα, που η στράτευση είναι υποχρεωτική από το 1911, μειώνεται το ηλικιακό όριο από το όποιο μπορεί να πάρει κανείς αναβολή στα 25 χρόνια για τους περισσότερους φοιτητές (ώστε να δέχονται την στρατιωτική κατήχηση σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία αλλά και να εντατικοποιούνται ακόμα περισσότερο οι σπουδές τους) ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται το ηλικιακό όριο εφεδρείας σε περίοδο πολέμου σε άντρες έως και 60 χρόνων… Επιπλέον επιχειρείται να περιοριστούν οι δυνατότητες αποφυγής της θητείας. Το κόστος εξαγοράς της αυξάνεται σημαντικά, δείχνοντας αυτό που έχουμε δει ξανά και ξανά: Στον πόλεμο θυσία “για το έθνος” δεν θα γίνουν τα αφεντικά αλλά οι από τα κάτω. Επίσης, με νομοσχέδιο που είναι σε ισχύ από 1 Γενάρη του 2026 δυσκολεύει σημαντικά η απόκτηση του Ι5, αφού η απαλλαγή για λόγους ψυχικής υγείας θα χορηγείται μόνο από γιατρό δημόσιου νοσοκομείου με βαθμό επιμελητή Α ή διευθυντή, ενώ η σχετική διάγνωση θα περνάει δεύτερο γύρο ελέγχου αξιοπιστίας από τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.). Ταυτόχρονα, πολλοί άνθρωποι που είχαν πάρει Ι5 καλούνται αυτό το διάστημα σε επανεξέταση για το αν συνεχίζουν να πληρούν τις προϋποθέσεις απαλλαγής. Το κράτος σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας σκληραίνει την στάση του. Όπως είπε ο υπουργός εθνικής άμυνας Δένδιας «Έχουμε 20 Ταξιαρχίες πολιτών που έχουν πάρει Ι5. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί». Ο στρατός παρά τα τεράστια ποσά για εξοπλισμό του, παρά τον μεγάλο αριθμό επαγγελματιών και κληρωτών, θέλει ακόμα περισσότερη τροφή για τα κανόνια του. Θέλει παραπάνω στρατιώτες να κυνηγάνε και σκοτώνουν μετανάστριες και μετανάστες στον Έβρο και στο Αιγαίο. Παράλληλα αδιαφορεί για το θάνατο στρατιωτών με χειροβομβίδες που έσκασαν πρόωρα στα πεδία βολής, από πτώσεις από αλεξίπτωτα που δεν άνοιξαν, από τις κακουχίες και τα ψυχολογικά βασανιστήρια που επιβάλλει στους φαντάρους οδηγώντας τους στην αυτοκτονία.
Για πολλά χρόνια το Ι5 αποτέλεσε μια ατομική επιλογή απέναντι στην αναγκαστική στράτευση. Όμως, τις τελευταίες δεκαετίες, μια σειρά αναρχικών και αγωνιστών έχουν επιλέξει την ολική άρνηση στράτευσης ως μια συνειδητή επιλογή ανυποταξίας. Παρότι στο παρελθόν τιμωρούνταν με κανονική φυλάκιση κατοχυρώθηκε σαν κινηματική πρακτική και παρακαταθήκη μέσα από απεργίες πείνας και αγώνες. Στο σήμερα τιμωρείται με στρατοδικείο για πλημμέλημα και οικονομικές κυρώσεις(6.000 ευρώ πρόστιμο, δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών πάνω από 1.200 ευρώ, δέσμευση κατοικιών και άλλων αγαθών από μια συγκεκριμένη αξία και πάνω αν ανήκουν στον αρνητή κτλ). Παρά το κόστος η ολική άρνηση στράτευσης επιλέγονταν και επιλέγεται. Και αυτό συμβαίνει γιατί είναι μια πράξη σαμποτάζ της πολεμικής μηχανής. Είναι μια κίνηση έμπρακτης αλληλεγγύης σε όσες, όσα, όσους δέχονται την βία του στρατού. Είναι μια δράση που γίνεται δημόσια και έχει την δυνατότητα να γίνει από πολλούς ταυτόχρονα ως μια συλλογική στάση ανυπακοής. Έτσι γίνεται πηγή έμπνευσης και για άλλους δίνοντας τους ένα ερέθισμα αμφισβήτησης. Γιατί χωρίς αυτές τις πηγές έμπνευσης και την προοπτική συλλογικής δράσης, τόσο ο φόβος των συνεπειών, όσο και αρκετές φορές οι πιέσεις της οικογένειας και του κοινωνικού περίγυρου, υπερνικούν την θέληση για αντίσταση και οδηγούν στην ένταξη στον στρατό. Κάτι επίσης κρίσιμο, είναι ο αντιθεσμικός χαρακτήρας της που την θέτει ως μια επιλογή που είναι διαχρονική καθώς μπορεί να εφαρμοστεί και σε περιόδους που το κράτος υιοθετεί σκληρή στάση απέναντι σε όσους/όσα δεν θέλουν να φορέσουν τα χακί.
Πολύ πιθανά τώρα, σε περιόδους πολεμικής προετοιμασίας και σίγουρα σε περίοδο πολέμου το δίλημμα στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε είναι αν θα πληρώσουμε το κόστος υποταγής και θανάτου στο στρατό ή το κόστος της ανυποταξίας.
Απέναντι στην εθνικιστική και θρησκευτική προπαγάνδα, στην αναπαραγωγή των πιο ισχυρών πατριαρχικών αντιλήψεων. Απέναντι στο ομοιόμορφο ντύσιμο, τον συγχρονισμένο βηματισμό, τον πλήρη έλεγχο των καθημερινών δραστηριοτήτων και την καθυπόταξη. Απέναντι στα αναρίθμητα καψόνια, τους τραμπουκισμούς που θέλουν να εκμηδενίσουν την προσωπικότητα του στρατιώτη ώστε να είναι έτοιμος να υπακούσει στις πιο ανήθικες, παράλογες και πολλές φορές μοιραίες για τον ίδιο διαταγές. Απέναντι στις σφαγές και τους βιασμούς, τα βασανιστήρια, τη χρήση εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών ως θυσία. Απέναντι στους πολέμους των κυρίαρχων ας είμαστε οι ανυπότακτοι και ας αντιτάξουμε τη μαζική ανταρσία για τη ζωή μας.
Η αιματοβαμμένη φύση του στρατού επιχειρείται με το νέο νομοσχέδιο να αποκτήσει και “προοδευτικό πρόσωπο”, δίνοντας την δυνατότητα και σε γυναίκες να ενταχθούν εθελοντικά. Το πόσο προοδευτική είναι αυτή η καινοτομία μπορούμε να το δούμε από έναν «πιστό φίλο» του ελληνικού κράτους, έναν από τους πρωτοπόρους στην εφαρμογή του συγκεκριμένου μέτρου, το κράτος του Ισραήλ. Η γενοκτονία των Παλαιστινίων δεν γίνεται μόνο από Ισραηλινούς αλλά και από Ισραηλινές. Η ένταξη των γυναικών διευρύνει δηλαδή τους υποψήφιους-ες δολοφόνους σε ένα έθνος και αυξάνει όσους και όσες δέχονται την μιλιταριστική κατήχηση.
Πόλεμο στον πόλεμο κράτους και αφεντικών
Απέναντι στα πολεμικά τύμπανα των κρατών, είναι κρίσιμο στο εδώ και τώρα να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό αντιπολεμικό-αντικρατικό κίνημα που να διαμορφώσει ένα μαζικό ρεύμα σύγκρουσης με τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό, που να αρνείται να ενταχθεί σε λογικές εθνικής-διαταξικής ενότητας. Οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας και δεν θα αλληλοσκοτωθούμε. Έχουμε πολλά να χωρίσουμε με τα κράτη, τα αφεντικά και τους φασίστες.
Αντί να ετοιμαστούμε, όπως μας καλούν, να μπούμε στα φέρετρα ας ετοιμαστούμε να συγκρουστούμε με τον κόσμο της εξουσίας. Ας οργανώσουμε μαζικές και συγκρουσιακές πορείες, καταλήψεις, ας σαμποτάρουμε την πολεμική βιομηχανία. Να προχωρήσουμε σε μαζικές και συλλογικές αρνήσεις στράτευσης. Να κτίσουμε ένα πλέγμα αλληλεγγύης γύρω από όσους παίρνουν αυτή την επιλογή, να σταθούμε δίπλα τους στα στρατοδικεία και με αλληλουποστήριξη στις δυσκολίες της καθημερινής ζωής. Να αναπτύξουμε σχέσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας με όσους αγωνίζονται ενάντια στα κράτη και τους πόλεμους όπου και να βρίσκονται. Να παλέψουμε για την κοινωνική και ταξική επανάσταση σε όλο τον πλανήτη. Για να τερματιστεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η λεηλασία της φύσης και οι πόλεμοι. Για μια αναρχική κοινωνία χωρίς αφεντικά, βασισμένη στην κοινοκτημοσύνη και την ισότητα. Για έναν κόσμο όπου η αλληλεγγύη και η αμοιβαία βοήθεια θα αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους του.
Διεθνιστική αλληλεγγύη απέναντι στον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία.
Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών πόλεμο στον πόλεμο κράτους και αφεντικών.
Κάτω τα κράτη και οι στρατοί αγώνας για επανάσταση σε ολόκληρη τη Γη.
Αναρχική Συλλογικότητα Acte
acte@riseup.net
acte.espivblogs.net