Η Άν Κάρσον εκτός από μία από τις σημαντικότερες ποιήτριες της εποχής μας είναι μια δημιουργός που εδώ και δεκαετίες επαναπροσδιορίζει τα όρια της λογοτεχνίας. Κλασική φιλόλογος, ποιήτρια, μεταφράστρια και δοκιμιογράφος, κινείται με σπάνια άνεση ανάμεσα στον αρχαίο μύθο και τη σύγχρονη εμπειρία, συνθέτοντας έργα που διαμορφώνουν ένα ολόδικό τους είδος. Η γραφή της είναι στοχαστική, βαθιά συγκινητική και τολμηρή.
Γεννημένη στον Καναδά, με βαθιά παιδεία στην αρχαία ελληνική γραμματεία, αντιμετώπισε τα κλασικά κείμενα ως υλικό προς μεταμόρφωση: από τη σύγχρονη «Αντιγόνη» του Antigonick και τις μεταφράσεις του Ευριπίδη, μέχρι τη συγκλονιστική της προσέγγιση στη Σαπφώ στο If Not, Winter. Στο έργο της, ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και οι αρχαίοι μύθοι συνυπάρχουν με την καθημερινότητα, τον έρωτα, την απώλεια και τη σύγχρονη μοναξιά. Δεν φοβάται να μιλήσει για το σώμα, για τον πόνο, για το τραύμα και την επιθυμία, ούτε να πειραματιστεί με τη φόρμα. Τα βιβλία της είναι συχνά υβρίδια: ποίηση που αφηγείται ιστορίες, δοκίμια που μοιάζουν με ποιήματα, μεταφράσεις που γίνονται νέες δημιουργίες.
Στην Αυτοβιογραφία του κόκκινου, το έργο που τη σύστησε σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, η Κάρσον παραδίδει ένα υβριδικό αριστούργημα: μυθιστόρημα σε στίχους, ποιητική αφήγηση, πνευματώδη αναδημιουργία ενός αρχαιοελληνικού μύθου και ταυτόχρονα μια βαθιά σύγχρονη ιστορία ενηλικίωσης και επιθυμίας.
Ο Γηρυόνης, νεαρό αγόρι και συγχρόνως κόκκινο, φτερωτό τέρας, αφηγείται τη ζωή του από την ηλικία των πέντε ετών, ξεδιπλώνοντας με ευθραυστότητα και χιούμορ τη βασανισμένη του ψυχή. Μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον βίας και σιωπής, με έναν αδελφό που τον πληγώνει και μια μητέρα στοργική αλλά ανήμπορη να τον προστατεύσει. Βρίσκει καταφύγιο στη φωτογραφία, στον τρόπο που το βλέμμα μπορεί να μετατρέψει τον πόνο σε εικόνα, και –πιο οδυνηρά– στον έρωτά του για τον νεαρό Ηρακλή: γοητευτικό, υπερόπτη, ηδονοθήρα, που τον εγκαταλείπει τη στιγμή ακριβώς που η αγάπη αρχίζει να γίνεται επικίνδυνα αληθινή.
Η επιστροφή του Ηρακλή χρόνια αργότερα ανοίγει ξανά το τραύμα της επιθυμίας και σπρώχνει τον Γηρυόνη σε ένα ταξίδι, κυριολεκτικό και εσωτερικό, που θα απελευθερώσει τη δημιουργική του φαντασία. Αυτό που ξεδιπλώνεται εκτός από την ιστορία ενός έρωτα ή ενός μύθου, είναι το συγκλονιστικό πορτρέτο ενός καλλιτέχνη που μαθαίνει να μετατρέπει τη διαφορετικότητά του σε δύναμη.
Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, η Κάρσον δημιουργεί έναν κόσμο ονειρικό και σκληρό μαζί:
Ο Γηρυόνης ήταν ένα τέρας όλα πάνω του ήταν κόκκιναΈβγαλε το ρύγχος του από τα σκεπάσματα το πρωίκι ήταν κόκκινοΠόσο σκληρό το κόκκινο τοπίο όπου τα ζώα του πεδικλωμέναΒάδιζαν με δυσκολία στον κόκκινο άνεμο…
Το κόκκινο, διατρέχει ολόκληρο το έργο και γίνεται σύμβολο πάθους, τραύματος και διαφορετικότητας.
Η Αυτοβιογραφία του κόκκινου είναι ένα βιβλίο για την τέχνη ως σωτηρία, για το σώμα που πονά και επιθυμεί, για τη μοναξιά, για την ενηλικίωση. Ένα έργο «θαυμάσια συνταρακτικό», όπως έγραψε η Άλις Μονρό, μια «παράξενη και φιλόδοξη γέφυρα» ανάμεσα στον αρχαίο μύθο και τη σύγχρονη αυτοβιογραφία, κατά τον βραβευμένο με Booker Prize συγγραφέα Μάικλ Οντάατζε.
Το έργο αυτό, γραμμένο το 1998, κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση του ποιητή Χάρη Βλαβιανού. Στο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης συναντάμε τον Γηρυόνη μέσα από το έργο του William Blake, όπου μεταφέρει τον Δάντη και τον Βιργίλιο στον όγδοο κύκλο της Κόλασης στη Θεία Κωμωδία. Ένας μυθικός φύλακας των ορίων, ανάμεσα στο ανθρώπινο και το τερατώδες, που εδώ αποκτά ξανά φωνή μέσα από τη σύγχρονη γραφή της Κάρσον.
Μια σημαντική στιγμή για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, που έχει πλέον την ευκαιρία να γνωρίσει ένα από τα πιο σπουδαία υβριδικά έργα της σύγχρονης παγκόσμιας λογοτεχνίας.
The post Στον κόσμο της Άν Κάρσον: Η «Αυτοβιογραφία του κόκκινου» στα ελληνικά appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα