01/02/2026 7:59 μμ.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ, ΗΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
Τα ξημερώματα της Δευτέρας 26/01, οι πέντε εργάτριες του εργοστασίου Βιολάντα στα Τρίκαλα, ιδιοκτησίας Τζιωρτζιώτη, δολοφονήθηκαν ύστερα από έκρηξη που σημειώθηκε λόγω διαρροής προπανίου. Σε μια προσπάθεια μαζικής ψυχολογικής χειραγώγησης και συγκάλυψης, ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης δηλώνει ότι ο θάνατος των πέντε εργατριών δεν είχε να κάνει σε τίποτα με εργασιακά, ενώ την ίδια μέρα ο υπουργός υγείας σπεύδει να καλύψει τον επιχειρηματία. Πριν ακόμα βγάλει πόρισμα η πυροσβεστική, πριν τους απαραίτητους ελέγχους, δηλώνει ότι το εργοστάσιο είχε όλα τα μέτρα ασφαλείας. Παρ’ όλο που η έκρηξη συνέβη κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας τους, παρ’ όλο που βρίσκονταν στα αδήλωτα υπόγεια του εργοστασίου, το οποίο είχε πολύμηνη διαρροή προπανίου, παρ’ όλο που εμποδιζόταν η είσοδος σε εκπροσώπους σωματείου για έλεγχο των συνθηκών εργασίας κοκ.
Εμείς με τη σειρά μας είμαστε σίγουρες. Οι πέντε εργάτριες του εργοστασίου Βιολάντα δολοφονήθηκαν, γιατί τα κέρδη θεωρήθηκαν πιο σημαντικά από τη διασφάλιση της ζωής τους. Προκειμένου να μη διακοπεί η ροή παραγωγής, όλες οι καταγγελίες που είχαν προηγηθεί και αφορούσαν τόσο τη μυρωδιά υγραερίου όσο και τα μέτρα ασφαλείας γενικότερα είχαν αγνοηθεί. Ο θάνατός τους υπογραμμίζει το πόσο αναλώσιμες θεωρούνται οι ζωές των από τα κάτω για το κράτος και τον καπιταλισμό. Άλλωστε, στα εργοστάσια η διαχείριση των εργατικών «ατυχημάτων» είναι γνωστή. Καταρχάς, οι συνθήκες εργασίας είναι συνήθως αρκετά κακές και πολύ συχνά, όπως και στην περίπτωση της Βιολάντα, υπάρχουν προειδοποιήσεις από τα εργαζόμενα και τα σωματεία, οι οποίες απλά δεν λαμβάνονται υπόψιν από την εργοδοσία. Όταν πράγματι συμβαίνει ένα εργατικό «ατύχημα», η τραυματίας πιέζεται από την εργοδοσία να μην δηλωθεί ως εργατικό ατύχημα, λαμβάνοντας π.χ. άδεια ή ιατρική φροντίδα, πράγματα αυτονόητα σε περίπτωση εργατικού «ατυχήματος», με αντάλλαγμα και φόβητρο τη μη απώλεια της θέσης εργασίας της. Σε αυτόν τον εκβιασμό τα σωματεία αδυνατούν να πάρουν τη θέση των εργαζομένων, καθώς, συνήθως, στα εργοστάσια είτε δεν υπάρχουν σωματεία είτε είναι εργοδοτικά και όχι βάσης (δηλαδή στα σωματεία συμμετέχουν και άτομα από ανώτερες θέσεις στα εργοστάσια, πολλές φορές ακόμα και τα αφεντικά).
Παράλληλα, σε εργοστάσια και άλλους χώρους εργασίας δίνονται άδειες λειτουργίας παραβλέποντας την ασφάλεια των εργαζομένων και αποκρύπτοντας στοιχεία, πάντα με την αγαστή συνεργασία κρατικών υπηρεσιών και αφεντικών.Στην περίπτωση της έκρηξης στο εργοστάσιο Βιολάντα γίνεται πάλι ξεκάθαρο ότι προτεραιότητα για το κράτος είναι να απαλλάξει τα αφεντικά από τις ευθύνες για τις χαμένες ζωές και τους κάθε είδους τραυματισμούς στους χώρους εργασίας. Τα σώματά μας γίνονται ακόμα μια φορά, και με αυτόν τον τρόπο, τροφή για την ανθρωποφάγα καπιταλιστική μηχανή.
Ο εκβιασμός της εργασίας είναι το θεμέλιο της ταξικής καταπίεσης. Πολύ απλά, δεν μπορούμε να μην δουλέψουμε και όσο πιο υποτιμημένη είναι η κοινωνική μας θέση, ως γυναίκες, τόσο χειρότερες είναι οι συνθήκες εργασίας στις οποίες έχουμε πρόσβαση, από το μισθό μέχρι την ασφάλεια στη δουλειά.
Στην περίπτωση των πέντε εργατριών υπογραμμίζεται και η έμφυλη καταπίεση, καθώς ο εκβιασμός της εργασίας περιπλέκεται με τον ρόλο που επιβάλλεται στη γυναίκα από την πατριαρχία, να είναι η κύρια φροντίστρια του σπιτιού και των παιδιών. Δεν είναι λίγες οι φορές που γυναίκες δέχονται να δουλέψουν κάτω από αμφίβολες συνθήκες για να μην χάσουν τη δουλειά τους ή σε νυχτερινές βάρδιες για να έχουν χρόνο την επόμενη μέρα για τα παιδιά τους.
Άρα, ξέρουμε πολύ καλά πως η έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα και ο συνεπακόλουθος θάνατος των πέντε εργατριών δεν ήταν ούτε μεμονωμένο περιστατικό ούτε τυχαίο. Ήταν εργοδοτική δολοφονία. Και έχουμε οργή για τις πέντε δολοφονημένες εργάτριες της Βιολάντα.
ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ
ΕΣΕΙΣ ΜΕΤΡΑΤΕ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΕΣ
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ
αγκίδες
συλλογικότητα ενάντια στις έμφυλες καταπιέσεις & σε κάθε μορφή εξουσίας
fem.antise.chania@espiv.net
media:
signal-2026-01-30-200054_006.jpeg