25/02/2026 9:29 μμ.
ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΤΉΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΩΣ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ Η ΘΛΙΨΗ ΜΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΑΜΙ ΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ |11:00 ΚΑΜΑΡΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ | 12:00 ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΊΩΝ ΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ
Έχουν περάσει τρία χρόνια από το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όταν η επιβατική αμαξοστοιχία Intercity 62 που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία στα Τέμπη, με αποτέλεσμα 57 άνθρωποι να σκοτωθούν και να καούν ζωντανοί και δεκάδες να τραυματιστούν σοβαρά, ενώ υπάρχουν άτομα που παραμένουν αγνοούμενα. Τα θύματα αυτής της τραγωδίας ήταν άνθρωποι της κοινωνικής βάσης, οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι στο τρένο, φοιτήτ(ρι)ες, μετανάστ(ρι)ες, εργάτ(ρι)ες. Αυτό που συνέβη στα Τέμπη δεν ήταν ούτε «η κακιά στιγμή», ούτε «ατύχημα», ούτε «ανθρώπινο λάθος», όπως πάσχισε να προεξοφλήσει η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ. Ήταν μία κρατική και καπιταλιστική δολοφονία που φανέρωσε με τον χειρότερο και πιο τραγικό τρόπο τη (μη) αξία που έχουν οι ζωές μας στον καπιταλισμό και πόσο εύκολα αναλώσιμες είναι στον βωμό του κέρδους και μπροστά στην αναλγησία κράτους και κεφαλαίου.
Οι από τα κάτω κινητοποιήσεις και ο ξεσηκωμός για την κρατική και καπιταλιστική δολοφονία στα Τέμπη χρειάζεται να συνενωθούν με όλους τους άλλους αγώνες που δίνονται σήμερα, διότι ο αγώνας είναι ένας, απέναντι στη γενικότερη υποτίμηση, απαξίωση και ευτελισμό των ζωών μας μέσα στη βίαιη πραγματικότητα που δημιουργεί ο καπιταλισμός. Η συνεχιζόμενη φτωχοποίηση της κοινωνικής βάσης, η καταστολή, οι δολοφονίες μεταναστ(ρι)ών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα και ο εγκλεισμός τους στα camps, η έμφυλη βία και οι γυναικοκτονίες, η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, των μεταφορών, του ρεύματος, των τηλεπικοινωνιών, η εκμετάλλευση της φύσης και των ζώων, η κακοπληρωμένη εργασία, οι πλειστηριασμοί είναι αποτελέσματα διαπλεκόμενων καταπιεστικών συστημάτων με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωπα και με τα οποία συγκρουόμαστε.
Ενιαίος δημόσιος σιδηρόδρομος
Αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης.
Να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα από το χέρι του κράτους και του κεφαλαίου.
Να υψώσουμε τα δικά μας αναχώματα στη θανατοπολιτική τους.
Συλλογικότητα για τον ελευθεριακό φεμινισμό
Rabbia Viola
elfem@espiv.net
media:
signal-2026-02-25-16-55-14-804.png