27/02/2026 5:56 μμ.
Το νέο φύλλο (αρ.58-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2026) της εφημερίδας δρόμου Άπατρις κυκλοφορεί και μοιράζεται στους δρόμους και πόρτα-πόρτα. site: https://apatris.org/ , email: apatris@espiv.net
Το νέο φύλλο (αρ.58-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2026) της εφημερίδας δρόμου Άπατρις κυκλοφορεί και μοιράζεται στους δρόμους και πόρτα-πόρτα. site: https://apatris.org/ , email: apatris@espiv.net
Ακολουθεί το editorial του φύλλου 58:
Μια κουκίδα σάτιρας από το libretto της οπερέτας Die Fledermaus του Johann Strauss II
Είναι Χριστούγεννα, στα τέλη του 1800: Στο σαλόνι ένα μάτσο μεθυσμένων μεγαλοαστών αυστριακών σταματάνε να πίνουν την σαμπάνια τους για να ακούσουνε ένα τραγούδι που ερμηνεύει μια μεταμφιεσμένη γυναίκα που παριστάνει μια ουγγαρέζα κόμισσα. Η άριά της περιέχει εξιδανικευμένους γλυκανάλατους στίχους για την ακόμα υποταγμένη κάτω από το στέμμα της αυστριακής αυτοκρατορίας, Ουγγαρία, που μόλις έχει πνιγεί στο αίμα από την αποτυχημένη από-πειρα ανεξαρτησίας της. Τελειώνοντας την ερμηνεία της, βαριεστημένα και με το βλέμμα στο κενό ένας παραβρισκόμενος μονολογεί: “-Σπουδαία δεν είναι η Ευρώπη;” και το υπόλοιπο πάρτι βαριεστημένα ανταπαντά:”-Σπουδαία, σπουδαία!”
Η αλήθεια είναι πως ως δομή έχουμε καταπιαστεί αρκετά με τον πόλεμο τον τελευταίο καιρό. Το σίγουρο είναι ότι από το προηγούμενο φύλλο δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Περάσαμε στο 2026, και παρ’ όλους τους τριγμούς και τις καταιγιστικές εξελίξεις στον κόσμο, όλες οι πολεμικές μηχανές δουλεύουν ρολόι, το κράτος του Ισραήλ πατάει επί πτωμάτων, στο Σουδάν και την Ουκρανία πνίγονται στο αίμα, αν ζεις στο Ιράν δεν ξέρεις αν θα σε φάει το καθεστώς ή τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα, που διασχίζουν τις παγκόσμιες θάλασσες λες και είναι κρουαζιερόπλοια που θέλουν να φωτογραφίσουν τα νορβηγικά φιορδ,και η Ευρώπη γνέφει καταφατικά με το δάκτυλο στη σκανδάλη.
Στην Ελλάδα πάλι συνεχίζουμε δυναμικά: Πάμε για νυχτοκάματο σε τελευταίας τεχνολογίας εργοστάσια, και δεν γυρνάμε σπίτι, το κράτος συνεχίζει να μας στοχοποιεί με κατασκευασμένα και διογκωμένα κατηγορητήρια όπως τους συντρόφους Γ. Καρατσώλη και Σ. Τουτζιαράκη στην Πάτρα, ή τα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση των Αμπελοκήπων.
Τα ελληνικά πανεπιστήμια παράγουν έρευνα για την πολεμική βιομηχανία, και στην κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών στοχοποιείται η προσπάθεια της αντίστασης στον σάπιο κόσμο που πορεύεται από τον ιδρώτα μας, με κορωνίδα του αγώνα την απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή από 06/02.
Επίσης, τρία χρόνια μετά την ίσως μεγαλύτερη συνωμοσία του ελληνικού κράτους για τη συγκάλυψη 57 δολοφονιών, η μάχη που περιμένει να δοθεί από εμάς, όχι μέσα από ψηφοδέλτια και ευχολόγια για δικαιοσύνη και εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, είναι μια μάχη για την την ολική καταστροφή του. Η πραγματική δικαιοσύνη θα αποδοθεί όταν καταστραφεί ο πολιτισμός της εκμετάλλευσης που συντηρεί διεργασίες σαν και αυτές, με μίζες, παράξενα φορτία, συστήματα πληρωμένα που δεν λειτουργούν, ελαστικά ωράρια και πειστήρια που μπαζώνονται και γίνονται φορμάτ.
Για να ζήσουμε μια ζωή που δεν την φανταζόμαστε, χρειάζεται πρώτα να οργανωθούμε και μετά να επιτεθούμε. Γιατί κουβαλάμε μέσα μας τον καινούργιο κόσμο που θα ανθίσει. Ραντεβού στους δρόμους
συντακτική ομάδα Αθήνας
media:
f58.jpg