Για χρόνια, κάθε ήττα του Στέφανου Τσιτσιπά συνοδεύεται από το ίδιο συμπέρασμα: «το backhand». Ένα αφήγημα αναπαραγόμενο και βολικό. Όμως το backhand δεν είναι η αιτία των αγωνιστικών του αδυναμιών, αλλά το σύμπτωμα. Το one handed backhand υπήρχε και όταν κέρδιζε τους Big3, όταν έφτανε σε δύο τελικούς Grand Slam, όταν κατακτούσε το ATP Finals, όταν έπαιρνε τρία Masters στο Monte-Carlo και όταν ανέβηκε στο Νο.3 της παγκόσμιας κατάταξης.
Το τεχνικό του προφίλ δεν άλλαξε δραματικά τα τελευταία χρόνια. Αν το συγκεκριμένο χτύπημα αποτελούσε δομικό πρόβλημα επιπέδου, η καριέρα του θα είχε παρουσιάσει σοβαρά εμπόδια πολύ νωρίτερα.
Η πραγματικότητα είναι πιο απλή: το backhand εκτίθεται όταν προηγουμένως έχει χαθεί ο έλεγχος του ρυθμού και της επιβολής μέσα στο παιχνίδι.
Το ζήτημα είναι το tempo και η θέση στο court
Στο σύγχρονο ανδρικό τένις η επιβολή πρέπει να ξεκινά από την πρώτη μπάλα. Σημαίνει συχνή παρουσία μέσα από τη baseline, πίεση στο δεύτερο σερβίς του αντιπάλου και συνεχής προσπάθεια να ορίζεις εσύ τον ρυθμό.
Όταν ο Τσιτσιπάς παίζει μπροστά στο court, με καθαρό πλάνο και επιθετικές επιλογές από το forehand, το backhand του λειτουργεί αποτελεσματικά. Όταν όμως τραβιέται πίσω, αναγκάζεται σε παθητική άμυνα και αφήνει τον αντίπαλο να επιβάλλει το ρυθμό του, τότε το ίδιο χτύπημα γίνεται ευάλωτο. Προφανώς και το backhand δεν δουλεύει τόσο καλά κατω από συνθήκες πίεσης και στις επιστροφές. Το πρόβλημα δεν είναι ξαφνικά η βιομηχανική της κίνησης αλλά οι συνθήκες μέσα στις οποίες καλείται να χτυπήσει.
Η νέα γενιά και το one handed backhand
Η περίπτωση του Μουσέτι, που ανήκει στη νέα γενιά παικτών και επίσης αγωνίζεται με one handed backhand δείχνει κάτι ενδιαφέρον: το ίδιο τεχνικό εργαλείο μπορεί να αποδώσει διαφορετικά ανάλογα με τον τρόπο χρήσης του.
Αυτό το χαρακτηριστικό δεν είναι από μόνο του περιορισμός. Μπορεί να γίνει επιθετικό όπλο όταν συνοδεύεται από σταθερό ρυθμό, σωστή επιλογή πόντων και αυτοπεποίθηση στα κρίσιμα.
Η σύγκριση δεν αφορά το χτύπημα καθαυτό. Αφορά τη συνέπεια στην εφαρμογή του μέσα σε υψηλό ανταγωνισμό. Δύο παίκτες με παρόμοια τεχνική βάση μπορούν να έχουν διαφορετική αγωνιστική εξέλιξη ανάλογα με τη διαχείριση πίεσης και τη συνολική στρατηγική τους. Μιλάμε για έναν παίκτη που ποτέ δεν πλησίασε το πικ του Τσιτσιπα.
Για τον Τσιτσιπά, αυτό δεν είναι αρνητική σύγκριση. Είναι υπενθύμιση ότι το ταλέντο υπάρχει. Tο ζητούμενο είναι η διάρκεια και η σταθερότητα στην απόδοση.
Τα 6/6 χαμένα tie-break, ζήτημα πνευματικής διαχείρισης
Φέτος, παρότι δείχνει σημάδια αγωνιστικής ανάκαμψης, έχει 6/6 χαμένα tie-break απέναντι σε Top-100 παίκτες, χωρίς να έχει φτάσει σε set point. Αυτό δεν είναι τεχνικό μοτίβο. Είναι καθαρά διαχειριστικό. Στα tie-break, όταν ένας παίκτης ξεκινά συντηρητικά ή με δισταγμό, περιμένοντας το λάθος του αντιπάλου αντί να επιβάλλει τον ρυθμό του και έτσι χάνει τον έλεγχο της δυναμικής του.
Στο σύγχρονο τένις οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και η ψαλίδα μεταξύ των παικτών έχει μικρύνει, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει περιθώριο δισταγμού.
Οι μεγάλες νίκες δείχνουν τι μπορεί να κάνει
Οι φετινές νίκες απέναντι σε κορυφαίους αντιπάλους σε σκληρές επιφάνειες, όπως στο United Cup και στο Qatar Open, δεν ήταν τυχαίες.
Σε εκείνα τα ματς εμφανίστηκε με:
• επιθετική πρώτη μπάλα
• ξεκάθαρη χρήση του forehand ως όπλο
• ένταση και πρωτοβουλία από το πρώτο game
• συνέπεια στο σερβίς
Άρα μπορεί. Το ερώτημα δεν είναι αν έχει το επίπεδο. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να το επιβάλλει με συνέπεια μέσα σε μια ολόκληρη σεζόν, δουλεύοντας συστηματικά στη φυσική κατάσταση και στη στρατηγική του αγώνα.
Το πνευματικό και φυσικό κομμάτι
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην προπονητικού του επιτελείου και η κριτική από ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του δεν εστίασαν στην τεχνική. Εστίασαν σε:
• επαγγελματική πειθαρχία
• φυσική ετοιμότητα
• ένταση στην καθημερινή προπόνηση
Η φυσική κατάσταση δεν αφορά μόνο την αντοχή. Αφορά την αυτοπεποίθηση. Όταν ένας αθλητής αισθάνεται απόλυτα έτοιμος, παίζει τον κρίσιμο πόντο για να τον κερδίσει, όχι για να αποφύγει το λάθος.
Οι επιλογές προγράμματος και το μήνυμα
Οι δηλώσεις πο τον Τσιτσιπά για μη ελκυστικά οικονομικά (appearance fees) τουρνουά στη Λατινική Αμερική μπορεί να έχουν στρατηγική λογική. Αγωνιστικά όμως, στερούν σε ρυθμό, βαθμούς και πιθανές ευνοϊκότερες μελλοντικές κληρώσεις. Και όταν ήδη υπάρχει θέμα συνέπειας στην απόδοση, κάθε χαμένος βαθμός κατάταξης κάνει τη διαδρομή πιο δύσκολη.
Όταν το σύμπτωμα κρύβει την αιτία
Ο Τσιτσιπάς δεν χάνει απλώς επειδή το backhand του πιέζεται. Χάνει όταν καθυστερεί να επιτεθεί, όταν διστάζει στην πρώτη επιλογή και όταν αφήνει τον αντίπαλο να ορίσει τον ρυθμό.
Το backhand είναι αδυναμία σε συγκεκριμένες συνθήκες, αλλά δεν είναι η ρίζα του προβλήματος. Η ρίζα είναι η σταθερή επιβολή ταυτότητας μέσα στο ματς.
Η επιβολή καθορίζει το αποτέλεσμα
Το 2026 δείχνει έναν παίκτη πιο συνειδητοποιημένο, αλλά ακόμη ασταθή στα κρίσιμα σημεία. Αν καταφέρει να διατηρήσει επιθετικό tempo στα tie-break, να εμπιστευτεί την πρώτη του επιλογή, και να θωρακίσει τη φυσική και πνευματική του ετοιμότητα, τότε το backhand θα πάψει να αποτελεί κεντρικό σημείο συζήτησης.
Γιατί στο υψηλότερο επίπεδο, το τένις δεν κρίνεται μόνο από την αδυναμία που έχεις, αλλά από το πόσο συχνά επιβάλλεις τη δύναμή σου.
Γιώργος Πίστας – Προπονητής Τένις/αναγνώστης του Tennis24
“Η άποψή μου” είναι μια θεματική στήλη του Tennis24, ικανοποιώντας έτσι την “ανάγκη” των αγνών φιλάθλων να εκφράσουν την γνώμη τους για οποιοδήποτε θέμα (τενιστικό) τους απασχολεί.
Τα κείμενα τα οποία θα αποστέλλονται ηλεκτρονικά στο info@tennis24.gr, θα πρέπει να είναι ολοκληρωμένα, με ονοματεπώνυμο, συντακτικά ορθά (τόνους, διαστήματα, παράγραφοι, όχι κεφαλαία) και φυσικά να σέβονται τον αναγνώστη και το ίδιο το άθλημα, σε κόσμιο και τενιστικό πλαίσιο.
Aν θέλετε να επισυνάψετε και μια φωτογραφία της αρεσκείας σας, θα πρέπει να έχει διάσταση πάνω από 1050×600 pixels σε jpg μορφή, διαφορετικά θα επιλέξουμε εμείς μια αντιπροσωπευτική για το άρθρο σας.
The post Το πραγματικό ζήτημα στο παιχνίδι του Τσιτσιπά appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα