*ήχος αλλαγής πλευράς – κουμπί play*
Στα εσωτερικά μας τώρα, αρκετά νέα singles από αγαπημένους καλλιτέχνες έμειναν στο repeat. Όμως ένα άλμπουμ ξεχώρισε και προστέθηκε στους δίσκους της χρονιάς μου. Αυτό είναι το «Τι σε συγκίνησε;» της Ολίνας. Φανταστική και πολύ ξεχωριστή ύπαρξη της λocaλ σκηνής. Χαρακτηριστικά βαθιά φωνή, skinny σιλουέτα που θυμίζει Τwiggy, με δυο τεράστια μπλε μάτια. Γκέρλι φυσιογνωμία τραγουδάει για αλκόολ, καψούρα και καπνό με έναν πολύ femme fatale τρόπο από τη μία και από την άλλη τραγουδάει για τις φίλες της και τα fckboiz και με κερδίζει ξανά. Το πρώτο ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ της με τίτλο «Τι σε συγκίνησε;» είναι μια φανταστική ελληνόφωνη dream pop! Ένας δίσκος για κορίτσια, πικάπ, νικοτίνη, πίτσα και αλκοόλ. Εκεί ξεκλειδώνουν δώδεκα ιστορίες με μουσική που κινείται ελεύθερα από την κλασική στη soul, από την pop στην ηλεκτρονική, από το απαλό στο έντονο κι από το γνώριμο στο απρόβλεπτο. Ένα άλμπουμ που αντανακλά τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε μέσα σε μια ημέρα και που κάνουν τον κόσμο μας κάπως σουρεάλ. Σε συνεργασία με τον papatanice, τη Mellowsophy Music και μουσικούς σε πραγματικές συναντήσεις, τα τραγούδια μάς παίρνουν μαζί τους σε ένα μπαρ, σε μια πτήση με αναταράξεις, στο τραπέζι μιας fortune teller, στη λαϊκή της Παρασκευής, εκεί όπου οι φόβοι και οι επιθυμίες μας βρίσκουν ειρήνη μεταξύ τους. Highlight του δίσκου: «O.A.E», «Δεν είπαν», «½Μισή», «Δείκτες» «Το βάζω τέρμα».
Στα singles τώρα όπως και τον Ιανουάριο η VASSLINA και Irene Skylakaki με δύο νέες κυκλοφορίες κατάφεραν να μονοπωλήσουν ξανά τα ακουστικά μου. Τρελαίνομαι με την dark εξωστρέφεια και τον ελληνικό σιδερένιο στίχο της VASSILINA στο “iparksiako” και φυσικά με την συμμετοχή του PAN PAN ο οποίος από τη μέση του κομματιού και έπειτα φτιάχνει ένα άλλο δικό του κομμάτι με τα σύνθια και τις ατσάλινες ρίμες του σε ένα περιβάλλον ροζ, σχηματισμένο από μαλλί της γριάς.
Τρελαίνομαι με την dance εκδοχή της Irene Skylakaki! Κάθε φορά φωνάζω «ΟΥΑΟΥ» από την αρτιότητα σε παραγωγή, ήχο, φωνή και clip! Το “Hell” είναι ένα υψηλής έντασης dance κομμάτι με rave δυναμική. Οι στίχοι του μετατρέπουν την ενοχή του να είσαι και να αισθάνεσαι καλά σε δήλωση αυτογνωσίας και απελευθέρωσης. Γιατί αν είναι να νιώθεις ένοχη, επειδή νιώθεις καλά τουλάχιστον ας φοράς ένα γ*ματο outfit και ας χορέψεις πάνω στην ενοχή αυτή τραγουδώντας “I’m guilty and I own it. Shame”!
Marva Von Theo – Self-Destructive Me: Αγαπώ αυτό το art/dark, (οριακά) pop duo! Κάθε φορά επιστρέφει με προσήλωση, απίστευτες παραγωγές και αναβαθμισμένα φωνητικά. Όσο για την γενικότερη αισθητική τους, ακολουθεί μια πολύ καλά δομημένη και σταθερή σχεδόν classic πορεία. Mετά την κυκλοφορία του “The Woman I Left Behind”, το αθηναϊκό ντουέτο Marva Von Theo επιστρέφει με το single “The Self-Destructive Me”, προσφέροντας μια ακόμη ματιά στον επερχόμενο τρίτο δίσκο τους “We Were Never Lost”. Aυτή τη φορά μια λίγο πιο down tempo και trip-hop παραγωγή η οποία γίνεται η βάση για τα χαρακτηριστικά ηλεκτρονικά ηχοτοπία τους, τα διαπεραστικά synths, τις δραματικές ατμόσφαιρες εγχόρδων και πνευστών αλλά και την εκφραστική φωνή της Μάρβα που αφήνει πάντα μια noir/ goth αισθητική στο αποτέλεσμα.
AEMBA – JOY: Επιστροφή και για τους λατρεμένους μου ΑΕΜΒΑ! Το “Joy” είναι μια πολύ όμορφη disco παραγωγή και οι στίχοι του περιγράφουν την αγάπη ως μια «καταδίωξη που δεν μπορείς να αποφύγεις». Πραγματεύεται την αναζήτηση της αγάπης από μια καρδιά που συνεχίζει να προσπαθεί, ακόμα και όταν εκείνη μοιάζει να γλιστρά μέσα από τα χέρια της. Οι ΑΕΜΒΑ μας πληροφορούν πως το κομμάτι χαρακτηρίζεται ως το ιδανικό “soundtrack για τις ώρες του λυκόφωτος” (twilight hours), συνδυάζοντας μια ατμοσφαιρική και ελαφρώς μελαγχολική (moody) διάθεση, καθώς η πόλη αρχίζει να τρεμοπαίζει στο σκοτάδι. Θέλω να σας πω, πως το άκουσα μια μέρα με φοβερή λιακάδα και ανεβαίνοντας ράθυμα τις σκάλες του σούπερ μάρκετ και μπήκα πολύ εύκολα σε αυτό το ανάλαφρο dreamy disco σύννεφο αγάπης.
Hume Assine – Home: Kατηγορία «άνθρωποι που είναι η μουσική που γράφουν»! Δεύτερο single από την pop αθηναϊκή μπάντα με τίτλο “Ηome”, το οποίο αποτελεί τον προπομπό του επερχόμενου 4ου album τους. Μία κυκλοφορία αφιερωμένη σε αυτούς που νιώθουν ότι σπίτι τους γίνεται το δικαίωμα στη φυγή και το ρίσκο. Hχητικά, το “Home”, έχει έντονες jazz και rhythm n blues επιρροές, κρατώντας τον ηλεκτρονικό ήχο των synths που δημιουργούν μια τάση εφορίας κατά το άκουσμα. Στο τελευταίο μέρος του κομματιού έχει έναν διαφορετικό, ηλεκτρικό ήχο με drum’n’bass ρυθμούς. Εκεί η μπάντα κάνει αισθητή στον ακροατή την έξοδο από τη δική της comfort zone. Στίχος μάντρα: Lost in my head yeah I’m running wild // Chasing dreams like a lonely child Losing my way to my comfort zone // Finding solace finding home
Irene ft. Kareem Kalokoh – Medusa: H Irene επέστρεψε και χτυπάει ξανά με ελληνικό στίχο. Δεν θα σταματήσω να γράφω πως το κορίτσι αυτό πρέπει να φύγει εχθές για το εξωτερικό. Μετά το καυτό “HTHES”, επιστρέφει με τον απόλυτα φουτουριστικό ήχο με τίτλο “MEDUSA”. Η φωνή της ρέει μέσα στην παραγωγή των Tony Fragment και Big Nik, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει κάτι πολύ σύγχρονο. Slow burn και ταυτόχρονα εκστατικό. Ονειρικό και ταυτόχρονα τόσο ζωντανό που μπορείς να αγγίξεις τα θέλω σου. Η τοποθέτησή της είναι το μέσο που υπνωτίζει περίτεχνα τον ακροατή και τον καθοδηγεί μέσα σε αυτή τη σκοτεινή ατμόσφαιρα. Ο Kareem Kalokoh – πρώην ηγετική μορφή των επιδραστικών ATH Kids, συμμετέχει στο track και αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι πως ακολουθεί ακριβώς την ίδια τάση του κύματος της Irene! Aκολουθεί το ίδιο attitude, προσθέτοντας με τον τρόπο του ένταση και δυναμισμό στην τελική ακρόαση. Τρίπτυχο ακρόασης: κεριά-κρασί- κάρτες ΤΑΡΩ.
The post Κασέτα Φεβρουαρίου: Λοcαλ κομμάτια σε repeat (Πλευρά Β) appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα