06/03/2026 12:43 πμ.
Η Πικροδάφνη δεν αποτελεί πλέον ένα απλό ρέμα. Με την εκτροπή νερών προς την κοίτη της από άλλα ρέματα, διαθέτει νερό για όλο τον χρόνο, ενώ σε περιπτώσεις έντονων καιρικών φαινομένων, η στάθμη του νερού αλλά κυρίως η δύναμή του είναι πολύ μεγάλη. Όσο πιο κλειστή, ευθυγραμμισμένη και περιορισμένη είναι η κοίτη του, τόσο πιο μεγάλος είναι ο κίνδυνος για τις παρόχθιες κατοικήσιμες ζώνες. Στηρίζουμε τη συγκέντρωση ενάντια στην καταστροφή του ρέματος της Πικροδάφνης το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026 στη 13.00 -προσυγκέντρωση στη γέφυρα Αγ. Δημητρίου (Αγίου Δημητρίου & Πόντου) & πορεία προς το κοντινό εργοτάξιο της Λιδωρικίου.
ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΝΟΙΧΤΗ ΡΕΜΑΤΙΑ
ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Εδώ κι ένα μήνα περίπου, έχει αναζωπυρωθεί η μάχη αφηγήσεων γύρω από τα μπαζωμένα ρέματα, με τα πλημμυρικά φαινόμενα να πληθαίνουν στη νότια Αθήνα, από το Μπραχάμι και τον Άλιμο μέχρι τη Γλυφάδα και τη Βούλα (Ριβιέρα & ΣΠΑΥ 2.0), ακόμη και δίχως ακραίους δείκτες ραγδαιότητας νερού σε κάθε περίπτωση. Τα ποτάμια φουσκώνουν, αλλά δεν μας πνίγουν αυτά. Μας πνίγουν και μας σκοτώνουν τα τσιμέντα και τα μπαζώματα, η κερδοσκοπία και η αδιαφορία από το κεφάλαιο του real estate μέχρι την αδηφαγία της μικρής ιδιοκτησίας. Στις καταιγίδες του φετινού χειμώνα, μέσα στους χειμάρρους φερτών υλικών και του νερού που δεν ξέχασε τον δρόμο του παρά το μπάζωμα, χάθηκε μια ακόμη ανθρώπινη ζωή στην Άνω Γλυφάδα.
Το ρέμα της Πικροδάφνης -ένα από τα τελευταία ανοιχτά ρέματα της Αττικής και διασωθέντα μέσα από κοινωνικούς αγώνες δεκαετιών-, μεταξύ όλων όσων μας προσφέρει ως ζωοδότης πυρήνας, μας έχει ήδη σώσει από καταστροφικές δυνάμει πλημμύρες στα χρόνια. Μέσα στο παραπάνω περιρρέον κλίμα των ημερών, η Πικροδάφνη βρέθηκε στο επίκεντρο της μηντιακής και πολιτικάντικης «πραγματικότητάς» τους. Αφενός μετά την καταιγίδα τις παραμονές των Χριστουγέννων και την καθίζηση του εδάφους και οικισμάτων σε σημεία της όχθης της ρεματιάς στο Μπραχάμι (εξαιτίας της ορμής του νερού πουαναζητούσε διέξοδο στην πορεία του) κι αφετέρου υπό τον φόβο άλλων επικείμενων πλημμυρών, οι τοπικοί παραγοντίσκοι έδωσαν το δικό τους σόου στους δημότες και τις δημότισσές τους, την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου. Είχαν ήδη βέβαια κηρύξει τον δήμο Αγίου Δημητρίου σημειακά σε «έκτακτη ανάγκη» μετά τα γεγονότα. Κατά πώς φαίνεται, η «έκτακτη ανάγκη» τα τελευταία πέντε χρόνια, έχει εδραιωθεί ως ο κατεξοχήν δούρειος ίππος για την πώληση των πάντων από το κράτος, με ταξικό πρόσημο: «εκκενώστε, εκτοπιστείτε, κι όλα για τα λεφτά και τις ελίτ».
Δεν μας φτάνουν οι συχνές επισκέψεις του Χαρδαλιά σε σημεία του ρέματος, από το Παλαιό Φάληρο μέχρι τον Άγιο Δημήτριο, άλλοτε με τα κανάλια παραμάσχαλα κι άλλοτε στη ζούλα, να μοιράζει τις εξαγγελίες της Περιφέρειας για τις θρυλικές παρεμβάσεις σε σημεία του ρέματος στο Μπραχάμι και να ανακοινώνει μέχρι και μηνύσεις προς τον εισαγγελέα για τους/τις κατοίκους των 81 κτισμάτων στην παραρεμάτια και παρόχθια ζώνη -εν είδει νομικής κάλυψης του κράτους για όποια επερχόμενη συμφορά· τώρα έχουμε και τον Μαμαλάκη να διακηρύττει την ανάγκη «οριστικής λύσης στο ζήτημα του ρέματος της Πικροδάφνης»! Καθώς ζούμε στις εποχές της «τελικής λύσης» εξόντωσης λαών ολόκληρων, με τον πόλεμο να συνιστά πια σχεδόν μοναδικό τρόπο άσκησης πολιτικής για την κυριαρχία, λαμβάνουμε τέτοιες δηλώσεις μόνον ως απειλή για το ποτάμι κι όλα τα έμβια όντα του. Ιδίως σε καιρούς που κράτος και κεφάλαιο έχουν πάρει φόρα και μπαζώνουν τα πάντα.
Τίποτε ουσιαστικό δεν είχαν να προσκομίσουν οι δηλώσεις των τοπικών αρχών στο δημοτικό συμβούλιο, πέραν των κλασικών αόριστων υποσχέσεων στον βρόντο, με αμφιβόλου ερμηνείας «αντιπλημμυρικά έργα» σε σημεία εντός τριμήνου -αν φορτωθεί βέβαια κι άλλο η φυσική κοίτη του ρέματος με τσιμέντα και συρματοκιβώτια, θα είμαστε απέναντί τους. Απέναντι στο κράτος που μας μπαζώνει, δεν μας μένουν και πολλά από το να αγωνιστούμε από τα κάτω, μαζί και ελεύθερα.
Την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026, ακολούθησε κλειστή υπηρεσιακή σύσκεψη στο Δημαρχείο Αγίου Δημητρίου με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Περιφέρειας και του Υπουργείου Οικονομικών, σχετικά με το ζήτημα υποστήριξης των πληγέντων της καταιγίδας παραμονών Χριστουγέννων. Μπαλώματα, ενώ οι κάτοικοι των σημείων χρειάζονται πραγματική στήριξη κοινωνικής στέγασης, για να μπορέσουν να εγκαταλείψουν τυχόν επικίνδυνα κτίσματα σε σημεία που τα μπάζα στις όχθες του ρέματος αποτελούν ασταθές και ευάλωτο πλέον έδαφος.
Η Πικροδάφνη δεν αποτελεί πλέον ένα απλό ρέμα. Με την εκτροπή νερών προς την κοίτη της από άλλα ρέματα, διαθέτει νερό για όλο τον χρόνο, ενώ σε περιπτώσεις έντονων καιρικών φαινομένων, η στάθμη του νερού αλλά κυρίως η δύναμή του είναι πολύ μεγάλη. Όσο πιο κλειστή, ευθυγραμμισμένη και περιορισμένη είναι η κοίτη του, τόσο πιο μεγάλος είναι ο κίνδυνος για τις παρόχθιες κατοικήσιμες ζώνες.
Όλοι αυτοί οι ιθύνοντες -της Περιφέρειας ή των δημοτικών αρχών- που περιφέρονται με δηλώσεις και απειλές, μπροστά στους τηλεοπτικούς ή φωτογραφικούς φακούς, έχουν ποτέ αναλογιστεί δημόσια ποιο είναι το αποτέλεσμα του περιβαλλοντικού εγκλήματος που διαπράχθηκε πριν 25 χρόνια στην κοίτη της ρεματιάς της Πικροδάφνης στην Ηλιούπολη, τσιμεντάροντας την όχθη και τα πρανή του; Ποιο επίσης είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής των τελευταίων 40 και 50 τουλάχιστον χρόνων να κλειστούν τα παραρέματα της Πικροδάφνης και να πέσουν μέσα σε αυτήν κι άλλα νερά από άλλα ρέματα; Ποιο είναι το αποτέλεσμα των αδειοδοτήσεων για χτίσιμο πολυκατοικιών δίπλα στο ρέμα, όταν οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν και προσπαθούσαν να υπερασπιστούν τον ελεύθερο χαρακτήρα των πρανών του για λόγους όχι μόνο οικολογικούς αλλά και για λόγους ασφάλειας;
Από τις 8 Φεβρουαρίου 2026, στο πλαίσιο των έργων «εκτάκτου ανάγκης» σε σημεία, ο στρατός εμφανίστηκε για να αναλάβει με τα μηχανήματά του την υποδομή του ακατάλληλου κι εγκληματικού τοίχου συρματοκιβωτίων στην οδό Λιδωρικίου, καθώς η στρατιωτικοποίηση του κοινωνικού και περιβαλλοντικού ζητήματος στη γειτονιά είναι η πιο εύκολη λύση για να επιταχυνθούν οι μπίζνες τους.
Καμία τρέχουσα εργολαβία δεν θα δώσει πραγματική λύση. Όσα συρματοκιβώτια κι αν βάλουν, μετά από κάποιες ιδιαίτερα έντονες βροχοπτώσεις, θα καταλήξουν κι αυτά μπάζα μέσα στην ακόμα πιο κλειστή κοίτη της ρεματιάς, όπως και όσα άλλα έχουν καταλήξει ως τώρα. Ακόμα κι οι απειλές τους προς τους «καταπατητές» που μένουν εδώ και δεκαετίες κοντά στο ρέμα, δεν είναι παρά μια δικαιολογία για να τους εκτοπίσουν κάποια στιγμή, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν τα σχέδια σημειακού «εξευγενισμού» της ρεματιάς, με σκοπό την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων «επενδυτικών» κεφαλαίων που έχουν ρίξει χρήματα σε συγκεκριμένα ακίνητα δίπλα στην παρόχθια ζώνη.
Ιθύνοντες των δημοτικών αρχών, η κοροϊδία αλλού. Ο ρόλος σας είναι γνωστός.
Στηρίζουμε τη συγκέντρωση ενάντια στην καταστροφή του ρέματος της Πικροδάφνης το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026 στη 13.00.
Προσυγκέντρωση στη γέφυρα Αγ. Δημητρίου (Αγίου Δημητρίου & Πόντου) και πορεία προς το κοντινό εργοτάξιο της Λιδωρικίου.
ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ
Αυτοοργανωμένη συλλογικότητα για την υπεράσπιση της Πικροδάφνης
Email επικοινωνίας: asypikr@espiv.net | Blog: https://asypikr.espivblogs.net/
media:
Λιδωρικίου.jpg
militaire.jpg
Αγίου_Δημητρίου_-_γέφυρα.jpg
Αγίου_Δημητρίου.jpg
Συγκέντρωση_για_ρέμα_7-3.pdf