12/03/2026 5:58 μμ.
Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά, Κάτω τα χέρια από τα προσφυγικά Η κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών μετρά ήδη 16 χρόνια ζωής, και στέκει εκεί ανάμεσα στα γκρίζα κτίρια της λεωφόρου Αλεξάνδρας, για να μας υπενθυμίζει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και να αποτελεί ένα ζωντανό αντι-παράδειγμα μιας κοινωνίας της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και της αυτο-οργάνωσης. Σε αυτά τα 8 μπλοκ, τα οποία μέχρι το 2010 ήταν εγκαταλελειμμένα και ρήμαζαν, όπως χιλιάδες άδεια κτήρια στον αστικό ιστό, άνθρωποι από ετερόκλητα πολιτικά και κοινωνικά μετερίζια βρήκαν στέγη και ξεκίνησαν την οικοδόμηση μιας αυτάρκης, αυτόνομης κοινότητας ανοιχτής προς όλα, βασιζόμενη σε ελευθεριακά προτάγματα. Το καλοκαίρι του 2025, η περιφέρεια Αττικής ανακοίνωσε πλάνο ανάπλασης της συγκεκριμένης αστικής γης, το οποίο επιτάσσει τη βίαιη εκκένωση και τον εκτοπισμό των ανθρώπων που διαμένουν εκεί. Κράτος και αφεντικά σε αγαστή συνεργασία, επιτίθονται ξανά σε μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα αγώνα, αυτή τη φορά μεταμφιέζοντας τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα σε κοινωνικούς όρους. Συνεπώς, η επιλογή της ανάπλασης της συγκεκριμένης γειτονιάς δεν είναι τυχαία αλλά έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά επιθέσεων του κράτους σε οτιδήποτε ανθίζει πέρα από τον έλεγχό του. Οι μηχανισμοί της λεγόμενης ανάπτυξης έχουν σκοπό να δημιουργήσουν περισσότερες ευκαιρίες κέρδους για τα αφεντικά, να λεηλατήσουν τις γειτονιές μας, να ενισχύσουν τις ταξικές ανισότητες εντός του αστικού ιστού με τη συγκέντρωση του φτωχού πληθυσμού σε συγκεκριμένες περιοχές που έπειτα θα ονομάσουν περιθωριακές, και να καταστείλουν τους αγώνες μας για μια αξιοπρεπή ζωή. Αυτή τη φορά δεν θα τους περάσει! Απέναντι στις γειτονιές της αποξένωσης, της απομόνωσης, της απονεύρωσης, προτάσσουμε πολύμορφες κοινότητες αγώνα όπως των κατειλημμένων προσφυγικών της Λ.Αλεξάνδρας. Στεκόμαστε αλληλέγγυα στους μαχόμενους κατοίκους, και ενώνουμε τις φωνές μας μαζί τους: Ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε! Στηρίζουμε την πορεία υπεράσπισης, Σάββατο 14/3 στη 13.00 με αφετηρία το κάτω Πολυτεχνείο.
Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά
Κάτω τα χέρια από τα προσφυγικά
Η κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών μετρά ήδη 16 χρόνια ζωής, και στέκει εκεί ανάμεσα στα γκρίζα κτίρια της λεωφόρου Αλεξάνδρας, για να μας υπενθυμίζει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και να αποτελεί ένα ζωντανό αντι-παράδειγμα μιας κοινωνίας της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και της αυτο-οργάνωσης. Σε αυτά τα 8 μπλοκ, τα οποία μέχρι το 2010 ήταν εγκαταλελειμμένα και ρήμαζαν, όπως χιλιάδες άδεια κτήρια στον αστικό ιστό, άνθρωποι από ετερόκλητα πολιτικά και κοινωνικά μετερίζια βρήκαν στέγη και ξεκίνησαν την οικοδόμηση μιας αυτάρκης, αυτόνομης κοινότητας ανοιχτής προς όλα, βασιζόμενη σε ελευθεριακά προτάγματα.
Το καλοκαίρι του 2025, η περιφέρεια Αττικής ανακοίνωσε πλάνο ανάπλασης της συγκεκριμένης αστικής γης, το οποίο επιτάσσει τη βίαιη εκκένωση και τον εκτοπισμό των ανθρώπων που διαμένουν εκεί. Κράτος και αφεντικά σε αγαστή συνεργασία, επιτίθονται ξανά σε μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα αγώνα, αυτή τη φορά μεταμφιέζοντας τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα σε κοινωνικούς όρους. Το λεγόμενο σχέδιο «ανάπτυξης», μεταξύ άλλων, προβλέπει τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων διαμονής για τους/τις συνοδούς ασθενών του νοσοκομείο « Άγιος Σάββας». Αυτό το αφήγημα γκρεμίζεται βέβαια δεδομένης της υπάρχουσας λειτουργίας και χρήσης των κτηρίων των προσφυγικών. Η κοινότητα αποτελεί ήδη ένα εγχείρημα κοινωνικών κατοικιών οργανωμένο από τα κάτω, με πολυεθνικά χαρακτηριστικά, και με βάση τις αρχές της κοινοκτημοσύνης και της ισότητας, 400 άνθρωποι, ανάμεσα τους παιδιά, μετανάστ(ρι)ες, πολιτικοί/ες πρόσφυγ(ισσ)ες, συνυπάρχουν και συμβιώνουν. Επιπρόσθετα, με πρωτοβουλία των κατοίκων, διαμερίσματα έχουν ανακαινισθεί για να καλύψουν τις ανάγκες φιλοξενίας συνοδών ασθενών του νοσοκομείου, δημιουργώντας έναν αλληλέγγυο ιστό εντός και εκτός της κοινότητας. Μια εκκένωση λοιπόν δεν πλήττει απλώς ένα συγκρότημα κτιρίων, αλλά εναν ζώντα πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό οργανισμό με πραγματικές συνέπειες στους κατοίκους του που κινδυνεύουν με απέλαση, αστεγία, φυλάκιση κ.ά. Τέλος, στη γειτονιά λειτουργούν 22 αυτοοργανωμένες, αυτοχρηματοδοτούμενες αντι-δομές αλληλεγγύης όπως το Παιδικό στέκι, η Γυναικεία δομή, η Δομή Υγείας που είναι προσβάσιμες τόσο για τον κόσμο της κοινότητας όσο και για τους κατοίκους των γύρω περιοχών.
Συνεπώς, η επιλογή της ανάπλασης της συγκεκριμένης γειτονιάς δεν είναι τυχαία αλλά έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά επιθέσεων του κράτους σε οτιδήποτε ανθίζει πέρα από τον έλεγχό του. Οι μηχανισμοί της λεγόμενης ανάπτυξης έχουν σκοπό να δημιουργήσουν περισσότερες ευκαιρίες κέρδους για τα αφεντικά, να λεηλατήσουν τις γειτονιές μας, να ενισχύσουν τις ταξικές ανισότητες εντός του αστικού ιστού με τη συγκέντρωση του φτωχού πληθυσμού σε συγκεκριμένες περιοχές που έπειτα θα ονομάσουν περιθωριακές, και να καταστείλουν τους αγώνες μας για μια αξιοπρεπή ζωή. Αυτή τη φορά δεν θα τους περάσει!
Ως Σπίτι για την ενδυνάμωση και τη χειραφέτηση, στεκόμαστε στο πλευρό τέτοιων εγχειρημάτων, καθώς δεν αποτελούν απλώς μορφές στέγασης αλλά ζωντανά πεδία αγώνα και συλλογικής χειραφέτησης. Μέσα σε έναν κόσμο που οργανώνεται γύρω από την εκμετάλλευση, την πατριαρχική βία, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, οι αυτοοργανωμένες κοινότητες από τα κάτω ανοίγουν ρωγμές όπου μπορούμε να πειραματιστούμε με άλλους τρόπους ζωής και συνύπαρξης. Εκεί όπου το κράτος και το κεφάλαιο παράγουν απομόνωση και ανταγωνισμό, στις κοινότητές μας χτίζουμε σχέσεις αλληλεγγύης, συλλογικής φροντίδας και κοινής ευθύνης. Για εμάς, ως φεμινιστική συλλογικότητα από τα κάτω, τέτοιοι χώροι είναι ζωτικοί: τόποι όπου η καθημερινότητα, η φροντίδα και ο αγώνας συλλογικοποιούνται. Γι’ αυτό στεκόμαστε στο πλευρό των κοινοτήτων αυτοοργάνωσης και των κατειλημμένων προσφυγικών, γιατί μέσα από αυτά προεικονίζεται ο κόσμος που θέλουμε να χτίσουμε: χωρίς εξουσίες, χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς πατριαρχία.
Απέναντι στις γειτονιές της αποξένωσης, της απομόνωσης, της απονεύρωσης, προτάσσουμε πολύμορφες κοινότητες αγώνα όπως των κατειλημμένων προσφυγικών της Λ.Αλεξάνδρας. Στεκόμαστε αλληλέγγυα στους μαχόμενους κατοίκους, και ενώνουμε τις φωνές μας μαζί τους: Ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε!
Στηρίζουμε την πορεία υπεράσπισης, Σάββατο 14/3 στη 13.00 με αφετηρία το κάτω Πολυτεχνείο.
ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ, ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΗΜΜΕΝΑ
10,100,1000αδες ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Νίκη στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου του Αριστοτέλη Χαντζή
Το Σπίτι για την Ενδυνάμωση και τη Χειραφέτηση
Φεμινιστική Συλλογικότητα από τα Κάτω
media:
WhatsApp_Image_2026-03-12_at_10.45.32_AM.jpeg