Τελευταία νέα
Το «ευχαριστώ» του Αντόνιο Κόστα για την παραχώρηση του ελληνικού πρωθυπουργικού αεροσκάφους που τον μετέφερε στον Περσικό Στο ΔΝΤ ο Πιερρακάκης: «Ανθεκτικότερη η Ευρώπη, αλλά παραμένει ευάλωτη στα ενεργειακά σοκ» Ευτύχης Αρχοντάκης: Ο Χανιώτης γιατρός που χειρούργησε τον Γιώργο Μυλωνάκη είναι «σωτήρας» πολλών ασθενών Επικοινωνία Μητσοτάκη με Νετανιάχου και Αούν Ο Ν.Ανδρουλάκης στο εναρκτήριο συνέδριο Global Progressive Mobilization στη Βαρκελώνη Τηλεφωνικές επικοινωνίες Μητσοτάκη με Νετανιάχου και Αούν Ο Μητσοτάκης μίλησε με τον Νετανιάχου και με τον Πρόεδρο του Λιβάνου: Σημαντικό να διατηρηθεί η εκεχειρία Πιερρακάκης στους G7: Αν η ενέργεια αποτελεί τον σημερινό περιορισμό, η τεχνητή νοημοσύνη είναι ο πολλαπλασιαστής του αύριο Λιάνα Κανέλλη για Γιώργο Μυλωνάκη: Καταλαβαίνω τι είναι να «σκάει» κανείς από προσωπικές επιθέσεις Σε τηλεδιάσκεψη ηγετών για τα social και τους ανήλικους συμμετείχε ο Κ. Μητσοτάκης Πρέπει να φύγει ο διαπλεκόμενος πρωθυπουργός – Πυρ ομαδόν κατά Μητσοτάκη ΥΠΑΑΤ: Έκτακτη οικονομική ενίσχυση 8 εκατ. ευρώ σε τυροκομικές επιχειρήσεις στη Λέσβο λόγω αφθώδους πυρετού
Money-tourism.gr

Η άρρωστη σχέση Κράτους – Ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα

του Χρήστου Ν. Κώνστα
Η αποκαλυπτική συνέντευξη που παραχώρησε o Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο money-tourism και τον Κωνσταντίνο Δεριζιώτη, εκτός από τα μηνύματα και τις πληροφορίες, ανέδειξε και την μεγάλη αδυναμία του Ελληνικού Κράτους: Την αδυναμία συνεργασίας Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα.
Στην Ελλάδα, η σχέση Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα μοιάζει με ποδοσφαιρικό αγώνα χωρίς αξιόπιστο διαιτητή. Η κρατική μηχανή είναι ένας κακός διαιτητής που αφήνει τους παίκτες να αλληλοσπαράσσονται στο γήπεδο. Ο κακός διαιτητής αλλάζει τους κανόνες και την ερμηνεία τους κατά βούληση. Ουδείς γνωρίζει ποιο θα είναι το επόμενο σφύριγμα και αν θα έρθει από θεσμική ανάγκη ή από πολιτική σκοπιμότητα.
Το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης δεν είναι η αδικία. Είναι κάτι χειρότερο, η αβεβαιότητα. Το Κράτος στην Ελλάδα είναι υπερβολικά μεγάλο και παρεισφρέει παντού. Τα στελέχη Διοίκησης βιοπορίζονται, δεν εργάζονται ως θεσμικοί λειτουργοί.
Η αβεβαιότητα είναι το θανατηφόρο δηλητήριο κάθε επενδυτικής απόφασης. Χωρίς επενδύσεις, δεν υπάρχουν νέες δουλειές, νέο εισόδημα, δεν υπάρχει ανάπτυξη.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, το είπε με αφοπλιστική απλότητα. Τα θεαματικά αποτελέσματα στον τουρισμό (+40% οι αφίξεις +50%% τα έσοδα) είναι απότοκος της στενής συνεργασίας κυβέρνησης και ιδιωτικού τομέα. Δεν ήταν τύχη. Δεν ευνόησαν οι συγκυρίες. Υπήρξε μια δομημένη, συστηματική συνεργασία, με θεσμικό υπόβαθρο, με κοινό σχεδιασμό, με αμοιβαία εμπιστοσύνη.
Το Κράτος στην Ελλάδα δεν εμπιστεύεται τον ιδιωτικό τομέα, τον υποπτεύεται. Τον αντιμετωπίζει ως εν δυνάμει φοροφυγά, ως ένοχο που πρέπει να ελεγχθεί, να περιοριστεί, να αδειοδοτείται ξανά και ξανά, σε κάθε βήμα.
Από την άλλη πλευρά, ο ιδιωτικός τομέας έχει μάθει να αντιμετωπίζει το κράτος ως εμπόδιο, όχι ως εταίρο. Το Κράτος στην Ελλάδα είναι πηγή γραφειοκρατικής τριβής στην καλύτερη περίπτωση ή πηγή αυθαίρετης εξουσίας στη χειρότερη.
Αυτή η αμοιβαία καχυποψία δεν είναι ιδεολογικό πρόβλημα. Είναι εγγενής αδυναμία, αρρώστια που επιδεινώνεται λόγω της έλλειψης θεσμών και δεδομένων.
Αυτός είναι ο πυρήνας του προβλήματος στη σχέση Κράτους – Ιδιωτικού Τομέα.

Δεν υπάρχουν θεσμοί που να εξασφαλίζουν την ισονομία, τη δικαιοσύνη, την τροφοδοσία με αξιόπιστα δεδομένα τα οποία με τη σειρά τους εγγυώνται την εφαρμογή των κανόνων και επιτρέπουν στους δύο τομείς να σχεδιάζουν μαζί, ξέροντας ότι οι συμφωνίες θα τηρηθούν.

Στην Ελλάδα, η «συνεργασία» συχνά εξαρτάται από πρόσωπα, όχι από θεσμούς. Αλλάζει κυβέρνηση, αλλάζουν οι κανόνες. Αλλάζει υπουργός, αλλάζουν οι προτεραιότητες. Ο επενδυτής που μπήκε σ’ ένα έργο με συγκεκριμένες προϋποθέσεις βρίσκεται ξαφνικά -από τη μια μέρα στην άλλη- σε άλλο παιχνίδι, με άλλο σκορ.
Η Κύπρος σίγουρα δεν είναι παράδεισος θεσμικής αρτιότητας. Καμία χώρα δεν είναι. Έχει τα δικά της προβλήματα. Αλλά στο θέμα του Τουρισμού και ευρύτερα στην οικονομική διαχείριση, το νησί απέδειξε ότι μπορεί να δημιουργεί συνθήκες εμπιστοσύνης και αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ κράτους και αγοράς. Η Στρατηγική Τουρισμού μέχρι το 2035, δεν γράφτηκε από κρατικούς λειτουργούς σ’ ένα κλειστό γραφείο. Διαμορφώθηκε με την αρμονική συνεργασία των παραγόντων της αγοράς με τα κυβερνητικά στελέχη.
Όταν ξέσπασε η κρίση με τους Ρώσους τουρίστες, η κυπριακή κυβέρνηση δεν κάλεσε συνέντευξη Τύπου για να ανακοινώσει «μέτρα». Κάθισε με τον κλάδο, αποφάσισαν μαζί, κινήθηκαν μαζί. Αυτή η διαδικασία προϋποθέτει εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη είναι αποτέλεσμα θεσμικής σταθερότητας, διαφάνειας και -κυρίως- συνέπειας στη λήψη αποφάσεων.
Η Ελλάδα δεν στερείται τουριστικού προϊόντος, επιχειρηματικής τάξης ή φιλόδοξων αναπτυξιακών σχεδίων. Στερείται του θεσμικού υποβάθρου που θα μετέτρεπε τη ρητορική της συνεργασίας σε πράξη. Χρειάζεται θεσμούς που να παράγουν αξιόπιστα δεδομένα και να τα μοιράζονται και με τις δύο πλευρές. Χρειάζεται μηχανισμούς που να δεσμεύουν και κυβερνήσεις και επιχειρήσεις σε συνεργατικές λύσεις.
Χρειάζεται, με απλά λόγια, έναν καλό διαιτητή, ένα αξιόπιστο και λειτουργικό Κράτος. Η εμπιστοσύνη, σε αντίθεση με τα αεροδρόμια και τα ξενοδοχεία, δεν χτίζεται με κονδύλια του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

The post Η άρρωστη σχέση Κράτους – Ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...