–Σκέψεις με αφορμή την άτυπη προεκλογική περίοδο που ξεκίνησε
Του
ΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΒΕΛΑΚΗ,
Οικονομολόγου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Οι εκλογικές εξελίξεις έχουν επιταχυνθεί λόγω της όξυνσης της κρίσης, της γεωπολιτικής αστάθειας αλλά και των αναμενόμενων, από πολλούς, νέων δικογράφων από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο κ. Κοσέλογλου (CNN Greece, 8/5/2026), με αφορμή την πρόσφατη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, κυβερνητικός παράγοντας του εκμυστηρεύθηκε ότι «μπροστά στις εκλογές ενεργοποιούνται και τα αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης των βουλευτών». Παράλληλα, επιταχύνονται και οι εξελίξεις για τη δημιουργία νέων συστημικών πολιτικών σχηματισμών στη Δεξιά και στην Κεντροαριστερά.
Με άλλα λόγια, παρά την τεράστια οικονομική, γεωπολιτική και πολιτική ρευστότητα, η προεκλογική περίοδος αναμένεται να εξαντληθεί στα πρόσωπα, στις συμμαχίες και στην εκλογική αριθμητική. Οι συστημικές δυνάμεις θα προσπαθήσουν να υποβαθμίσουν όσο περισσότερο γίνεται την πολιτική ατζέντα και να αναδείξουν τα σκάνδαλα και τις αστοχίες των αντιπάλων.
Κάτι τέτοιο επιχείρησε ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ την εβδομάδα που πέρασε. Επανέλαβε προηγούμενες εκπομπές του για τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο εξάμηνο του 2015. Είναι τραγελαφικό ότι η συζήτηση αυτή επαναλαμβάνεται με το ίδιο περιεχόμενο για 11 ολόκληρα χρόνια. Το τραγικό έγκειται στο ότι ακόμα και τώρα δεν υπάρχει καμία σοβαρή ανάλυση της τραγωδίας που βίωσε –και σε μεγάλο βαθμό βιώνει ακόμα– ο ελληνικός λαός μετά το 2008 και το ιλαρό στο ότι από τις πολλές επαναλήψεις κάποιοι θα νομίσουν ότι ζούμε τη Μέρα της Μαρμότας.
Βέβαια, οι αναλογίες με την ομώνυμη ταινία («Η Μέρα της Μαρμότας», 1993) είναι πολυεπίπεδες και όχι πάντοτε ευθείες. Ο κ. Μητσοτάκης είναι αλαζόνας, όπως ο πρωταγωνιστής της ταινίας, όμως θέλει να συνεχίσει να ζει την ίδια μέρα στο Μαξίμου. Ο κ. Βίζερ, οι κ. Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού αλλά και κάποιοι πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν και αυτοί να συνεχίσουν να ζουν την ίδια μέρα, τότε που ήταν στο κέντρο των εξελίξεων και ένιωθαν σημαντικοί. Οι μόνοι που θέλουμε κάποιες φορές να αυτοκτονήσουμε, όπως ο πρωταγωνιστής της ταινίας, είμαστε εμείς οι υπόλοιποι, που προσπαθούμε να δραπετεύσουμε από τον εφιάλτη των Μνημονίων και των μνημονιακών πολιτικών, που μοιάζουν να μην έχουν τέλος.
Αν έχει, λοιπόν, κάτι να διδάξει σε κάποιους αυτό το διάστημα, αυτοί είμαστε εμείς, αφού όλοι οι υπόλοιποι (ΝΔ, συστημική αντιπολίτευση, ΜΜΕ) μοιάζουν μια χαρά βολεμένοι, βλέποντάς μας να ζούμε την ίδια μέρα τα τελευταία 17 χρόνια.
Για να πάμε παρακάτω είναι ανάγκη να αφήσουμε πίσω τα φληναφήματα του ΣΚΑΪ και να καταλάβουμε μια και καλή ότι η ελληνική κρίση είναι κόμματι της κρίσης του 2008, που είχε ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για τη χώρα λόγω των δομικών αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας. Τα τρία (και βάλε) ελληνικά Μνημόνια αγνόησαν αυτό το δεδομένο και θεώρησαν τον ελληνικό λαό υπεύθυνο για την κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν τα 400 δισ. που διατέθηκαν (300 δισ. σε χρήμα και κάπου 100 δισ. το PSI) να πάνε για την κάλυψη των ζημιών καπιταλιστικών επιχειρήσεων, κυρίως των τραπεζών της ημεδαπής και της αλλοδαπής. Για τον λόγο αυτό είχαν μηδαμινή επίδραση στην πραγματική ελληνική οικονομία. Αυτήν την τρομακτική σπατάλη χρημάτων του ευρωπαίου και του έλληνα φορολογούμενου θέλει να καλύψει ο κ. Βιζερ και μέρος του πολιτικού συστήματος, φορτώνοντας την κρίση, την ένταση και τη διάρκειά της στη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ Ιανουαρίου – Ιουνίου 2015. Το τελευταίο δεν αντέχει σε κριτική, παρόλο που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κομμάτι της κρίσης και όχι της λύσης. Δεν είναι δυνατόν να είμαστε η μόνη χώρα που το ΑΕΠ είναι κάτω από τα επίπεδα του 2008 και γι’ αυτό να φταίει ένα εξάμηνο του 2015.
Για να πάμε παρακάτω, λοιπόν, χρειαζόμαστε μια διαφορετική πολιτική ατζέντα, που να εστιάζει στην επαναβιομηχάνιση της χώρας και στην αναδιανομή σε όφελος των εργαζομένων, αφού οι μισθολογικές απώλειες που υπέστησαν δεν είχαν κάποια θετική επίδραση στις επιδόσεις της οικονομίας. Προφανώς, μια τέτοια ατζέντα δεν πρόκειται να διατυπωθεί από την κυβέρνηση της ΝΔ ούτε από δυνάμεις που καθημερινά δίνουν εξετάσεις στο σύστημα. Είναι χρέος της πραγματικής Αριστεράς να φέρει αυτά τα ζητήματα στο κέντρο της συζήτησης, δίπλα στην αποκατάσταση ενός στοιχειώδους κράτους δικαίου και στην απαγκίστρωση της χώρας από ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Οι επικείμενες εκλογές, το 2015, ο ΣΚΑΪ και η Μέρα της Μαρμότας – Του Ν. Στραβελάκη appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα