13/05/2026 12:42 μμ.
Κείμενο που μοιράστηκε κατά τη διάρκεια μικροφωνικής συγκέντρωσης στον πεζόδρομο του Παντείου 1 ημέρα πριν τις φοιτητικές εκλογές.
Ενόψει των φοιτητικών εκλογών στις 13/05 και του καταιγισμού πολιτικού περιεχομένου από κάθε λογής παρατάξεις,προσπαθώντας να πείσουν τα φοιτητικά υποκείμενα ότι αυτοί «αξίζουν» την ψήφο τους και επομένως τον εξουσιασμό τους, κρίνουμε αναγκαίο να αναδείξουμε την σαπίλα του εκλογικού συστήματος που προβάλλεται ως το «αστέρι» της προόδου και του φιλελευθερισμού στη δύση.
Οι εκλογικές διαδικασίες εν γένει βασίζονται στην υποτιθέμενη αρχή της πλειοψηφίας αποσκοπώντας στην ανάδειξη αντιπροσώπων και βουλευτών (κοινοβούλιο).Είναι μια λογική ανάθεσης η οποία παρουσιάζεται ως «υποχρέωση» και «υπευθυνότητα», καθώς βαπτίζεται από το κυρίαρχο αφήγημα της αστικής νομιμότητας ως η μοναδική επιλογή που έχει ένα άτομο που δεν ανήκει στην άρχουσα τάξη να συνεισφέρει στη μοίρα του και στις δυνάμεις από πάνω του που ορίζουν κάθε πτυχή της ζωής του. Η συγκεκριμένη πρακτική δίνει την ψευδαίσθηση της επιλογής, ενώ παράλληλα αναπαράγει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, διαιωνίζοντας το κρατικό-καπιταλιστικό μοντέλο, και τους ταξικούς διαχωρισμούς. Οι εκλογές στη ρίζα τους έχουν μια έκδηλα ιεραρχική δομή, όπως και κάθε άλλος εξουσιαστικός μηχανισμός, με αρχηγούς κομμάτων, πολιτικούς εκπροσώπους και πολιτικούς σε θέσεις εξουσίας να ανταγωνίζονται για το ποιος θα μας εκμεταλλευτεί «καλύτερα». Όσον αφορά τα κόμματα που αυτοαποκαλούνται ή πλασάρονται ως ριζοσπαστικά, οδηγούνται σε ένα αναπόφευκτο οξύμωρο, καθώς καμία πραγματικά ριζοσπαστική και ανατρεπτική πρακτική δεν μπορεί να προέλθει μέσα από το ίδιο το σύστημα που σκοπεύει να καταρρίψει. Αρχηγοί αριστερών πολιτικών κομμάτων συχνά προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε κοινά συμφέροντα, κοινές βλέψεις, κοινές καταβολές, ότι αν τους ψηφίσουμε θα μας δικαιώσουν μέσω του «αγώνα» τους, όταν λάβουν ορισμένα προνόμια από το ίδιο σύστημα που φανερά καταδικάζουν. Στην πραγματικότητα όμως όσο κι αν χρησιμοποιούν λαϊκιστικές τεχνικές, εξυπηρετούν τα συμφέροντα των από πάνω αυτού του κόσμου.
Σχετικά με το εκλογικό πανηγύρι μέσα στις σχολές, οι κομματικές παρατάξεις εν όψει των φοιτητικών εκλογών οργανώνουν το προπαγανδιστικό υλικό τους. Αυτό αποτελεί μία μικρογραφία των κοινοβουλευτικών εκλογών , κανονικοποιώντας στα μυαλά των φοιτητών την λογική ανάθεσης της καθημερινότητας μας σε ” ειδικούς “. Έχοντας πάντα ως στόχο την νίκη τους στις εκλογές χρησιμοποιούν ορισμένα εργαλεία που έχουν «δανειστεί» από τους κομματικούς «πατέρες» τους ώστε να κερδίσουν την εύνοια των φοιτητών. Καταρχάς, παρότι αρκετές από αυτές ισχυρίζονται ότι είναι ανεξάρτητες και ακηδεμόνευτες αναπαράγουν γραμμές και θέσεις από τα κεντρικά των κομμάτων τα οποία εκπροσωπούν, προασπιζόμενοιπιστά και χωρίς κριτική σκέψη τα συμφέροντα των από πάνω. Ακόμη, εργαλειοποιούν την κοινωνική ανάγκη για «ανοίκειν» νέων φοιτητών ώστε να αυξάνουν τα νέα μέλη τους και τους πιστούς ακόλουθούς τους. Μέσω της διαδικασίας των εκλογών ανατροφοδοτούν τις ιεραρχικές δομές που τις διέπουν, κατεβάζοντας έτοιμα πλαίσια και αποφάσεις σε γενικές συνελεύσεις, αποτρέποντας έτσι φοιτητά από το να δρουν αδιαμεσολάβητα, ενεργητικά και οριζόντια στις πολιτικές υποθέσεις. Αναγνωρίζουμε τα πανεπιστήμια ως ένα πεδίο αγώνα, ζύμωσης και σύγκρουσης με το κατεστημένο, μια θέση που διαχρονικά κατέχουν τόσο στην ελληνική όσο και στην διεθνή ιστορία. Αποτελούν μέρη όπου μπορούμε να συλλογικοποιήσουμε τους αγώνες μας και να οργανώσουμε κουβέντες και δράσεις, ανοιχτές σε όποιο ενστερνίζεται τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης, της αντίστασης στις δομές που μας καταπιέζουν, μας φιμώνουν και μας σκοτώνουν καθημερινά και της αλληλεγγύης προς τα αγωνιζόμενα αυτού του κόσμου. Χτίζουμε τους δικούς μας χώρους μέσα στις σχολές μέσω στεκιών-καταλήψεων, δίχως αυταπάτες για δήθεν σωτήρες.
Η απομονωμένη αποχή από το σαθρό αυτόεκλογικό σύστημα δεν είναι αρκετή. Προτάσσουμε την συνειδητή πολιτική αποχή η οποία απορρίπτει την κάθετη μορφή λήψης αποφάσεων και την προσφυγή μας σε ειδήμονες. Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσειςότικάθε είδους εκλογές (κοινοβουλευτικές – φοιτητικές) θα έπρεπε να αποφασίσουν για λογαριασμό μας. Αυτού του είδους η αποχή δεν αποτελεί αδράνεια,αλλά διάθεση για αγώνα και έμπρακτη σύγκρουση. Ενάντια σε λογικές ανάθεσης των ζωών μας και προάσπισης των συμφερόντων των εκμεταλλευτών μας, εμφανώς και μη, ως αναρχικά προτάσσουμε την αυτοοργάνωση και τη συλλογικοποίησή μας αδιαμεσολάβητα και μαχητικά, από τις συνελεύσεις και τα στέκια στις γειτονιές μας και στους χώρους που δραστηριοποιούμαστε και κοινωνικοποιούμαστε, μέχρι τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια όπου υπάρχουμε και δρούμε, και τους εργασιακούς χώρους που μας πίνουν το αίμα.
ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
ΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
Αντιεξουσιαστική Συνέλευση Παντείου
Επικοινωνία: antiejousynelpanteioy@espiv.net