Μια χαρά τα είπε ο απογοητευμένος Λουτσέσκου ότι στο τελευταίο ματς του ΠΑΟΚ στην Λεωφόρο αντανακλούσε ολόκληρη η χρονιά.
Χαρακίρι έκανε η ομάδα της Θεσσαλονίκης. Προηγήθηκε 0-2, έχασε μεγάλες ευκαιρίες για το 0-3 και το 0-4 και στο τέλος έμεινε ικανοποιημένη που δεν έχασε από τον Παναθηναϊκό.
Θέλει μεγάλη προσπάθεια για να φτάσεις σε αυτό το σημείο. Να παίζεις σε άδειο γήπεδο, ο αντίπαλος να μην έχει κανένα κίνητρο, εσύ να καίγεσαι για το Τσάμπιονς Λιγκ και να φέρεσαι σαν μαθητούδι.
Εννοείται ότι η αποτυχία του ΠΑΟΚ έχει ονοματεπώνυμο κι αυτός είναι ο προπονητής, ο οποίος δεν πήρε χαμπάρι ότι ο Παναθηναϊκός του δευτέρου ημιχρόνου μπήκε αποφασισμένος να το γυρίσει.
Όφειλε να αντιδράσει. Με αλλαγές και περισσότερο δέσιμο της ομάδας. Ο ΠΑΟΚ συνέχισε να παίζει λες και έχει το παιχνίδι στο τσεπάκι του. Απίστευτη αφέλεια.
Υποτίθεται ότι ο Ρουμάνος ξέρει πολύ καλά τους παίκτες του. Κι όμως τους άφησε να έχουν το μυαλό τους στις διακοπές.
Θα σχολιάσει κάποιος ότι δεν ήρθε η συντέλεια του κόσμου. Ετσι είναι. Όπως, όμως, και να το κάνουμε άλλο είναι να παίξεις στον 2ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, να διεκδικήσεις ό,τι μπορείς και να έχεις δυο μαξιλαράκια για την Ευρώπη κι άλλο στον 2ο προκριματικό του Γιουρόπα Λιγκ.
Και στο κάτω κάτω ο ΠΑΟΚ είναι άξιος της μοίρας του. Ξεκίνησε νωχελικά, στη συνέχεια έβγαλε μάτια και από τον Φεβρουάριο… κρέμασε. Τίποτα δεν γίνεται στην τύχη. Για να δούμε τι ξημερώνει…
Διαβάστε περισσότερα
Filathlos.gr