22/05/2026 12:45 πμ.
Οι Πυρήνες Άμεσης Δράσης αναλαμβάνουν την ευθύνη για την εμπρηστική επίθεση στο κτίριο του ΟΠΕΚΕΠΕ στην οδό Δομοκού. Ο πυρήνας που ανέλαβε την εκτέλεση της επίθεσης κινήθηκε μέσα σε μια αρκετά φυλασσόμενη περιοχή και ενήργησε σε ένα κτίριο που προστατεύεται από περιπολικό της ΕΛΑΣ, παρόλα αυτά το σχέδιο εκτελέστηκε με επιτυχία. Η επίθεση μας αφιερώνεται σε όσους ασφυκτιούν στη ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα, εκείνους που τους πνίγει το άγχος για το πως θα βγει ο μήνας, εκείνους που φαντασιώνονται χαραμάδες εκδίκησης απέναντι στη βαρβαρότητα μιας άδικης καθημερινότητας και χαμογελούν στο άκουσμα μιας πράξης πολιτικής αντιβίας. Κυρίως όμως σε όσους και όσες με τις πράξεις τους προσπαθούν να διαμορφώσουν το μεγάλο ψηφιδωτό της ριζοσπαστικής αντίστασης στον καπιταλισμό και τις σχέσεις που αυτός αναπαράγει στο κοινωνικό σώμα. Σε όσους και όσες με ή χωρίς αφορμή περνάνε στην επίθεση στις δομές και το έμψυχο δυναμικό του εχθρού. Φάρος και οδοδείκτης σε όλες μας τις επιθέσεις είναι και θα είναι πάντα ο ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Καλούμε για άλλη μια φορά τον κόσμο του αγώνα να οργανώσει άμεσα τις αντιστάσεις του στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία της άμεσης δράσης ενάντια στις δομές του συστήματος που μας καταπιέζει και να περάσει στην επίθεση. Να λειτουργήσει το παράδειγμα της ανιδιοτέλειας του Κυριάκου ως καύσιμο για όλους μας για να δώσουμε την μάχη επιβίωσης ενάντια στην τυραννία της οικονομικής αγχόνης και του μπαλτά της αφομοίωσης και της αδιαφορίας. Εξάλλου στις σκοτεινές ημέρες που διανύουμε νίκη είναι και μόνο να παραμείνεις άνθρωπος. Νίκη είναι και μόνο να μάχεσαι για την ελευθερία.
Αυτή τη φορά δεν επιλέξαμε ως στόχο έναν από τους πολλούς εκπροσώπους του συστήματος. Στοχοποιήσαμε τον συγκεκριμένο οργανισμό καθώς θεωρούμε πως περικλείει όλη τη σαπίλα που πολεμάμε σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Είναι όμως και ένας τρόπος να επιτεθούμε συμβολικά σε έναν από τους πολλούς πυλώνες (όπως και στην περίπτωση της Ομάδας Αλήθειας) του καθεστώτος Μητσοτάκη που λυμαίνεται τα εγχώρια δρώμενα την τελευταία επταετία. Για να μην υπάρξει παρανόηση διευκρινίζουμε πως ο ορισμός καθεστώς που δίνουμε για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας των τελευταίων χρόνων παίρνει υπόψιν του τους περιορισμούς που υπάρχουν σε ένα αστικοδημοκρατικό πολίτευμα χώρας που εντάσσεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η Ελλάδα. Παρόλα αυτά η συγκέντρωση μεγάλης πολιτικής δύναμης στα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης, ο έλεγχος των media, οι απευθείας αναθέσεις σε φίλους και κολλητούς, η αύξηση της καταστολής και ο περιορισμός βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων, ο έλεγχος των φυλακών από την αστυνομία, ο απόλυτος έλεγχος της αστικής δικαιοσύνης, ο συνολικότερος τρόπος άσκησης της εξουσίας και οι έντονες ομοιότητες με άλλους ομοϊδεάτες πολιτικούς (όπως ο Όρμπαν στην Ουγγαρία) μας κάνει να θεωρούμε πως πέρα από μια τυπική κυβέρνηση που κινείται στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, στο εγχώριο παράδειγμα έχουμε σημάδια εκφυλισμού προς ένα – στα πλαίσια πάντα της Δύσης – πλήρως διεφθαρμένο, σκληρό και κατασταλτικό καθεστώς. Πως λειτουργεί όμως το συγκεκριμένο καθεστώς και ποιοι είναι οι πυλώνες του;
Μια από τις πρώτες κινήσεις της Νέας Δημοκρατίας τον Αύγουστο του 2019 (μόλις έναν μήνα μετά την νίκη της στις εκλογές), ήταν η ψήφιση του νόμου 4622 για το λεγόμενο επιτελικό κράτος. Ο συγκεκριμένος νόμος μέσα σε πολλά άλλα δημιούργησε την λεγόμενη Προεδρία της Κυβέρνησης που υπάγεται απευθείας στον πρωθυπουργό . Έναν εξωθεσμικό οργανισμό που λειτουργεί υπεράνω όλων και πέρα από το βόλεμα εκατοντάδων γαλάζιων μετακλητών υπαλλήλων, συγκεντρώνει μεγάλη εξουσία στα χέρια του πρωθυπουργού και της ομάδας του (τις λεγόμενες γραμματείες της κυβέρνησης). Στον ίδιο νόμο η ΕΥΠ, η ΕΡΤ και το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων περνάνε υπό τον έλεγχο της Προεδρίας της Κυβέρνησης, δηλαδή του πρωθυπουργού. Όπως γίνεται κατανοητό αυτός ο νόμος και η δομή άσκησης κρατικής εξουσίας που δημιούργησε συγκέντρωσε τεράστια πολιτική ισχύ σε χέρια λίγων και παίζει καταλυτικό ρόλο στην λειτουργία του καθεστώτος που περιγράψαμε παραπάνω. Οι γραμματείες που δημιουργήθηκαν αποτελούν τους πυλώνες αυτού του συστήματος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο έλεγχος της ΕΥΠ και άλλων παρακρατικών μηχανισμών που ακουμπάνε και πτυχές του οργανωμένου εγκλήματος μέσω του ανηψιού του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη. Ο Δημητριάδης διετέλεσε τα πρώτα 3 χρόνια Γενικός Γραμματέας του πρωθυπουργού. Ήταν ο επικεφαλής δηλαδή όλων των γραμματειών που περιγράψαμε παραπάνω ως πυλώνες του επιτελικού κράτους. Οι παράνομες παρακολουθήσεις θεσμικών παραγόντων της χώρας, δημοσιογράφων ή εχθρών του καθεστώτος με σκοπό τον εκβιασμό τους, ο έλεγχος παράνομων κυκλωμάτων, οι απευθείας αναθέσεις μικρών ή μεγάλων δημόσιων έργων σε συγκεκριμένες εταιρείες που τα έχουν καλά με τα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης (όπως η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ του κουμπάρου του Γεραπετρίτη), ο επηρεασμός της “δικαιοσύνης”, η “εξαγορά” μεγάλου κομματιού των παραδοσιακών ΜΜΕ μέσω της λίστας Πέτσα και η δημιουργία παρακρατικών μηχανισμών με δημόσιο χρήμα όπως η Ομάδα Αλήθειας έχουν έναν και κοινό σκοπό. Τον απόλυτο έλεγχο της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας. Την μετατροπή της σε τσιφλίκι για λίγους και συγκεκριμένους.
Το κομμάτι της καταστολής έχει μεγάλη σημασία για την εδραίωση τέτοιων σχηματισμών. Γιατί μπορεί η καταστολή να είναι βασικός παράγοντας για την εδραίωση κάθε πολιτικής εξουσίας, όμως σε έναν μηχανισμό που η πολιτική που ασκεί έχει καθεστωτική αντίληψη παίρνει βασική θέση στον πυρήνα του. Και μπορεί να έχουμε έναν πλήρως αποτυχημένο υπουργό στο να εξασφαλίσει δήθεν την “ασφάλεια” των πολιτών, καθώς έχουμε αύξηση της ενδοταξικής “εγκληματικότητας”, αύξηση στα “συμβόλαια θανάτου”, αύξηση στους νεκρούς της οπαδικής βίας, αύξηση των θανάτων στις φυλακές, αύξηση στην “εγκληματικότητα” των ανηλίκων, αύξηση στην κατανάλωση ναρκωτικών και πάει λέγοντας, παρόλα αυτά μένει στη θέση του ως “επιτυχημένος” καθώς επιτελεί πιστά τον ρόλο του σαν βασικό γρανάζι της προστασίας του καθεστώτος. Γιατί το μόνο που νοιάζει οποιαδήποτε καπιταλιστική κυβέρνηση, πολλώ δε μάλλον την Νέα Δημοκρατία με την καθεστωτική αντίληψη άσκησης της εξουσίας είναι η θωράκιση του συστήματος από τις όποιες απειλές. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται η απαγόρευση των διαδηλώσεων, η στρατιωτική κατοχή περιοχών του κέντρου της Αθήνας από την ΕΛ.ΑΣ., η καταστολή στα πανεπιστήμια, τα δεκάδες καθημερινά αστυνομικά μπλόκα στους δρόμους των μεγάλων πόλεων, οι δολοφονίες Ρομά, ο νέος ποινικός κώδικας, τα νεκροταφεία προσφύγων στα σύνορα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και η λίστα δεν τελειώνει. Με λίγα λόγια το δόγμα Νόμος και Τάξη του καθεστώτος δεν έχει να κάνει σε τίποτα με την “ασφάλεια” των πολιτών όπως δήθεν το πλασάρουν, αντιθέτως αποτελεί την ασπίδα του προς όποιον και όποια ασφυκτιά εντός του και αγωνίζεται για την ανατροπή του.
Ένας άλλος πυλώνας είναι και ο αμαρτωλός οργανισμός, ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν θέλουμε να αναλωθούμε σε λεπτομερείς περιγραφές του “τεχνικού” μέρους αυτού του τεράστιου σκανδάλου. Εξάλλου είναι γνωστές τοις πάσι. Είναι όμως εξοργιστικός ο τρόπος με τον οποίο δρούσαν όλα αυτά τα σκουπίδια. Σε μια χώρα με ακόμα ορατά τα σημάδια της οικονομικής κρίσης. Με τον πληθωρισμό και τη ακρίβεια να δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας σε σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού. Με τους λογαρισμούς, την εφορία, τα είδη πρώτης ανάγκης να φαντάζουν απλησίαστα, την ίδια ώρα μια στρατιά από Νεοδημοκράτες υπουργούς, βουλευτές, στελέχη, αλλά και ψηφοφόρους να λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα που κατά τα άλλα τόσο πολύ μισούν και φωνάζουν για ιδιωτικοποίηση των πάντων. Είναι εξοργιστικό να παρατηρείς στα πόθεν έσχες των πολιτικών και των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας να έχουν διπλασιάσει, τριπλασιάσει και τετραπλασιάσει την περιουσία τους τα τελευταία 7 χρόνια. Είναι εξοργιστικό που κάθε ανάθεση έργου στη χώρα, μικρού ή μεγάλου, γίνεται απευθείας σε Νεοδημοκράτες με τιμές ακόμα και 10 φορές πάνω από τις τιμές της αγοράς. Είναι εξοργιστική η πρόσβαση που έχουν όλοι αυτοί οι σαλιάρηδες σε οργανισμούς όπως τον Κτηματολόγιο για να δηλώνουν δεξιά και αριστερά ανύπαρκτα αγροτεμάχια για να λαμβάνουν χιλιάδες Ευρώ. Είναι εξοργιστικό που τόσοι και τόσοι αγρότες, κτηνοτρόφοι, πυρόπληκτοι, απλοί άνθρωποι πετάγονταν έξω από τις επιδοτήσεις για να τις πάρουν “χεράτα” όσοι είχαν πρόσβαση στον γαλάζιο μηχανισμό. Είναι εξοργιστικό που ακόμα και σήμερα που υποτίθεται πως έσπασε το απόστημα, σύμφωνα με καταγγελίες το πάρτυ των παράνομων επιδοτήσεων συνεχίζεται σαν να μην συνέβη τίποτα. Είναι εξοργιστικό με αφορμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στο οποίο εμπλέκεται ήδη το 20% της κυβερνητικής πλειοψηφίας, να βγαίνει με διάγγελμα ο Μητσοτάκης και να λέει ότι θα συνεχίσει τη μάχη με το βαθύ κράτος και να μην κουνιέται ένα γαμημένο φύλλο. Ο βασιλιάς πέθανε… Ζήτω ο βασιλιάς. Αυτός και η οικογένεια του που είναι ο ορισμός του βαθέος κράτους θα καθαρίσουν τη χώρα. Ο αρχιερέας της διαφθοράς και επικεφαλής του βρώμικου καθεστώτος που περιγράψαμε παραπάνω κουνάει και το δάχτυλο, ενώ μόνο στο συγκεκριμένο σκάνδαλο εμπλέκονται όχι μόνο βουλευτές και υπουργοί του κόμματος του, αλλά και άτομα της κοντινής ομάδας διακυβέρνησης.
Για εμάς ο τρόπος λειτουργίας όλων αυτών των οργανισμών όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ και το Ταμείο Ανάκαμψης, οι απευθείας αναθέσεις σε συγκεκριμένους φίλους και κολλητούς πέρα από φαινόμενα σαπίλας και διακεκριμένης διαφθοράς είναι και κατά μια έννοια πυλώνες σταθεροποίησης και διαιώνισης του καθεστώτος. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως μεγάλο κομμάτι των επιδοτήσεων δίνονται σε περιφέρειες που χρειάζονται ενίσχυση τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος και σε ανθρώπους με επιρροή μέσω των οποίων θα μοιραστεί κομμάτι του βρώμικου χρήματος σε διάφορους αποδέκτες. Όπως γίνεται κατανοητό αυτός ο μηχανισμός δημιουργεί πέρα από άνισες συνθήκες στις εκλογικές αναμετρήσεις και ιδιότυπα “ταξικά” ή καλύτερα οικονομικά συμφέροντα σε κομμάτι των ψηφοφόρων, που με τη λογική εγώ να είμαι καλά και δεν πα να γαμιέται ο διπλανός μου κάνουν τις όποιες επιλογές τους.
Δεν είμαστε εδώ για να χαϊδεύουμε αυτιά. Δεν πιστεύουμε σε κανένα ιστορικό ρόλο κανενός υποκειμένου, ειδικά στον σύγχρονο κόσμο. Θεωρούμε πως ο καθένας και η καθεμία από εμάς κρίνεται βάσει των επιλογών που κάνει στην καθημερινή του ζωή. H πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ δεν την ψηφίζει παρά τα σκάνδαλα, αλλά εξαιτίας των σκανδάλων. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά με την πάροδο των χρόνων ότι είτε πάρουν ψίχουλα, είτε καλό μερτικό κάτι έχουν να περιμένουν κι αυτοί να φάνε από την “πίτα”. Η ψήφος στην Νέα Δημοκρατία είναι μια συνδιαλλαγή. Και είτε πρόκειται για ατομικό όφελος, είτε για οικογενειακό, δεν είναι όμως ποτέ μια διαδικασία που στοχεύει σε ένα κέρδος/συμφέρον πιο συλλογικό. Ο αγοραστής του οικονομικού πακέτου “διακυβέρνηση ΝΔ” θέλει διακαώς εκείνος – άντε και οι κοντινοί του – να απολαύσουν τους καρπούς της ρεμούλας και όχι ένα ευρύτερο σύνολο και αν συνέβαινε κάτι διαφορετικό θα ένιωθε ριγμένος, έως και μαλάκας. Εξού και τα χάχανα που πρέπει να προκαλούν οι αριστερές αναλυσάρες για εκλογικό κόστος της κυβέρνησης από τα σκάνδαλα. Ευσεβείς πόθοι. Ακόμα και εκεί μόνο κέρδος θα προκύψει από τον μεγάλο πυρήνα αριβιστών που κατακλύζει τη χώρα, με όλο το δεξιό και το απολίτικο σινάφι να επιθυμεί διακαώς μια νέα εκλογή Μητσοτάκη ώστε να ανανεώσουν την “σύμβαση” κέρδους, ενώ και εκείνοι που το παίζουν καθαροί και αμόλυντοι και διατείνονται πως θέλουν ένα κράτος απογαλακτισμένο από σκάνδαλα και καθαρό από τις κοπριές του ρουσφετικού Αυγεία, στην πραγματικότητα είτε θέλουν κι αυτοί να μπουν στο παιχνίδι, είτε επιμένουν στην καθαρότητα της πλάνης τους για “εξευρωπαϊσμό” του κρατικού μηχανισμού. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται να φύγουν από το μαντρί χάριν της σταθερότητας της ζωούλας τους. Γι’ αυτή τη σταθερότητα στην επιβίωση των όσων προνομίων διαθέτουν θα πούλαγαν και τη μάνα τους.
Δεν πρόκειται για μια κριτική με ηθικολογικό μανδύα. Δεν μας ενδιαφέρει να χωρίσουμε τον κόσμο σε καλούς και κακούς, τίμιους και άτιμους. Ένα μεγάλο πλήθος Ελλήνων τρέφεται και κάποιοι εξ αυτών πλουτίζουν από την αφαίμαξη ενοικίων ή άλλων παθητικών εισοδημάτων, ενώ η ναυαρχίδα της εγχώριας οικονομίας αφορά δραστηριότητες γύρω από τον τουρισμό (συμπεριλαμβανομένου και του επισιτισμού) και το real estate, με τους τομείς αυτούς να κλείνουν διαρκώς το μάτι στα ευρωπαϊκά κονδύλια και σε συμφωνίες ή συμβάσεις με τον κράτος και την αυτοδιοίκηση. Η ανάπτυξη και η αχόρταγη καπιταλιστική εκμετάλλευση με σκοπό το κέρδος για συγκεκριμένες κάστες, απαιτεί διαιτητές και πολιτικούς διαχειριστές που φυσικά μπαίνουν κι αυτοί καμιά φορά στον χορό του φράγκου. Κυρίως όμως σαν μαφίες δημιουργούν τις περίφημες πελατειακές σχέσεις για να αγοράσουν πολιτική επιρροή και ψήφους. Με τη σειρά τους οι ψηφοφόροι αγοράζουν με προθυμία αυτό το συμβόλαιο και όλοι μαζί συγκροτούν μια συναλλακτική σχέση, την οποία ο προβατοποιημένος κοσμάκης δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να χάσει και μαζί τα ψίχουλα που του προσφέρουν οι κυβερνητικές εξυπηρετήσεις στο όνομα κάποιας κοινωνίας ίσων ευκαιριών και διαφάνειας.
Φυσικά όλο αυτό δεν έχει οριζόντιες ευθύνες όπως δεν έχει και οριζόντιες απολαβές, είτε αυτές είναι οικονομικές είτε πολιτικές. Όλο αυτό το σύστημα διέπεται από μια καθετότητα και ιεραρχία η οποία προφανώς βγάζει κερδισμένους κάποιους λίγους και εν προκειμένω την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το 2010 με τα μνημόνια αυτό το “συμβόλαιο” μεταξύ κρατικού μηχανισμού και ψηφοφόρων έσπασε καθώς μαζί με την ευρύτερη οικονομική κρίση ήρθε και η αδυναμία δημιουργίας ευκαιριακών “αναπτυξιακών” ληστρικών πολιτικών συνάμα με την απώλεια σε μεγάλο βαθμό των πελατειακών συνδιαλλαγών και προσδοκιών. Φυσικά, όλο αυτό το οικοδόμημα ούτε εξαφανίστηκε ούτε έπαψε να λειτουργεί, απλώς υποχώρησε και υφίστατο σε πιο περιορισμένο βαθμό, πλέον όμως έχει πλήρως ανακάμψει και βιώνει μέρες λαμπρές με το καθεστώς Μητσοτάκη. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί ένα τρανό και κραυγαλέο παράδειγμα αυτής της συνθήκης που περιγράφουμε, όντας ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία της κυβέρνησης για τον επαναπροσδιορισμό της πολιτικής της επιρροής σε όχι παραδοσιακά γαλάζιους νομούς (βλέπε Κρήτη) και την ισχυροποίηση της εκλογικής της βάσης στα πιο παραδοσιακά γαλάζια πρόβατα. Αποτέλεσμα δύο σερί τετραετίες χωρίς επί της ουσίας αντίπαλο και πλέον μαθηματικά οδεύουμε προς τρίτη.
Επαναλαμβάνουμε τα σκάνδαλα για τον αρραγή πυρήνα του δεξιού εσμού στον γενικό πληθυσμό, ο οποίος αποτελεί και το πλειοψηφικό κομμάτι του, θα λειτουργήσουν ως άρμα για τη νέα εκλογική νίκη της ΝΔ και όχι ως βαρίδι. Οι ψευδαισθήσεις και τα παραμύθια για τον κουρασμένο από τα σκάνδαλα λαό ας αφεθούν στα παιδιά που χρειάζονται πάντα όμορφες ιστορίες για να κοιμούνται το βράδυ. Υπάρχουν σίγουρα κομμάτια μέσα στον κοινωνικό ιστό που σιγοβράζουν και θέλουν μια σπίθα για να εκραγούν. Τίποτα όμως δεν θα έρθει από μόνο του, τίποτα δεν θα πέσει σαν ώριμο φρούτο. Στο διάολο τα ευχολόγια και οι τυμπανοκρουσίες για τον αθώο λαό γενικά και αόριστα. Η αγιοποίηση ενός θολού υποκειμένου όπως είναι αυτό το ομιχλώδες τσουβάλι με το όνομα “λαός” μας έχει κουράσει. Εκεί μέσα θα συναντήσουμε μπόλικους χρήσιμους ηλίθιους και θιασώτες μιας ζωής φανταχτερής και αποτυπωμένης στιγμή προς στιγμή στα πνιγηρά και χωρίς οξυγόνο social media, το απόλυτο τίποτα δηλαδή. Η βασιλεία της αποχαύνωσης και της φούσκας του γρήγορου και εύκολου χρήματος. Η αξία της οικονομικής ανέλιξης και επιτυχίας για πολλούς – και μάλιστα εις βάρος άλλων – αποτελεί τη Γη της επαγγελίας τους και η αδιαφορίας τους για την μέγγενη της πανάκριβης και ανυπόφορης ζωής του διπλανού τους έρχεται σαν επιβράβευση και γλυκό χτύπημα στην πλάτη σε μια καθημερινότητα αμείλικτα συγκριτική. Ο θάνατος μου η ζωή σου. Η δυστυχία σου, η ανύψωση μου. Τα σκουπίδια μπορεί να συγκρίνονται με ζήλο για να πλάσουν μια στρεβλή αξία, όμως παραμένουν πάντα στην χωματερή.
Η ανάγνωση της πραγματικότητας με καθαρή ματιά θα ήταν λάθος να εκληφθεί είτε ως παράδοση, είτε ως αποδοχή της ήττας. Το να δημιουργούμε κατά φαντασίαν σχήματα και συλλογικά υποκείμενα στις μέρες μας πέρα από το ότι είναι μια αντίληψη που αδυνατεί να κατανοήσει το τρόπο με τον οποίον εξελίσσεται η ζωή και η λειτουργία του συστήματος, θεωρούμε πως συμβάλλει στην απογοήτευση που νιώθουμε όλοι μας. Γιατί όταν πατάς σε σχήματα του παρελθόντος και σε ανύπαρκτες καταστάσεις θα έρθει σύντομα η στιγμή που η πραγματικότητα θα σου χτυπήσει την πόρτα. Αν δρούμε στο τώρα είναι γιατί θεωρούμε πως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο τρόπος που βαδίζει κανείς στην εποχή του είναι οι υπέρτατες αξίες στη ζωή. Αν προσπαθούμε με τις λίγες δυνάμεις μας να κρατήσουμε τη φλόγα αναμμένη στους χαλεπούς καιρούς είναι γιατί πιστεύουμε βαθιά πως για να έχουν τα επαναστατικά κινήματα παρόν και κυρίως λόγο στο μέλλον είναι καθήκον όλων μας να τροφοδοτούμε τη μαχητική αντίσταση στο τώρα. Να κρατάμε πάντα ζωντανό το στοίχημα του ριζοσπαστικού ανατρεπτικού αγώνα. Αν απευθυνόμαστε σε κάποιον πέρα από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες μας, είναι σε όποιον έχει τα μάτια και τα αυτιά του ανοιχτά. Σε όποιον νιώθει να τον πνίγει αυτό το σύστημα αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει τρόπο να το πολεμήσει. Σε όποιον δεν τον νοιάζει η προσωπική του καβάτζα αλλά αναγνωρίζει την αδικία, τις διακρίσεις, την εκμετάλλευση, την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που γίνονται οδοστρωτήρας στην εποχή μας.
Κόντρα στην σαπίλα που περιγράψαμε λίγο πιο πάνω, εμείς θα σταθούμε δίπλα σε όσους θέλουν να βραχούν στο πρόσωπο από μερικές σταγόνες αυτοδικίας απέναντι στο σκιάχτρο της αποπνικτικής αυτής ζωής. Δίπλα σε κείνους που αυθόρμητα και βιωματικά ονειρεύονται να παίρνουν το αίμα τους πίσω, που σκαρφίζονται ανέφικτα και παράτολμα πλάνα εκδίκησης απέναντι στο αφεντικό που τους ρήμαξε, απέναντι στο τραπεζοκοράκι που έδωσε την εντολή κατάσχεσης για το σπίτι κάποιου δικού τους, απέναντι στον Δελτά ή τον Ματατζή που μένει στη γειτονιά τους, απέναντι στους εμπόρους ονείρων που με την ιδιότητα του βουλευτή ή του υπουργού γαμάνε ανθρώπινες ζωές. Πολλοί φτάνουν σε ένα ύστατο σημείο καμπής για να διαπράξουν το προσωπικό εξεγερτικό τους ξέσπασμα, σε ένα σημείο που πιστεύουν ότι δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Το πέρασμα στην επαναστατική προοπτική θα συμβεί μόνο από ανθρώπους που κατανοούν πως έχουν να χάσουν πολλά, από εκείνους που θα ρισκάρουν τα πάντα και θα καούν για μια φλόγα που δεν θα προλάβουν να δουν.
Υ.Γ. Αφιερώνουμε την ενέργεια μας στους/ις αναρχικούς/ές που συνελήφθησαν για την ληστεία τράπεζας στην Κάτω Τιθορέα. ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΥΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΡΑΦΕΤΑ
ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΕΝΟΠΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟ ΞΥΜΗΤΗΡΗ
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ – ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ SUZON DOPPAGNE
ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΜΕΣΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
Πυρήνες Άμεσης Δράσης