Είναι κοινή η εκτίμηση ότι τα νέα πολιτικά κόμματα -του Αλέξη Τσίπρα, της Μαρίας Καρυστιανού και το αναμενόμενο του Αντώνη Σαμαρά– αλλάζουν άρδην το πολιτικό σκηνικό. Η τράπουλα ξαναμοιράζεται και η δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης ως αποτέλεσμα της προσεχούς εκλογικής αναμέτρησης φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός.
Με αυτά τα δεδομένα τα πάντα είναι ρευστά και ο σημερινός συσχετισμός δυνάμεων, όπως αποτυπωνόταν στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, αναμένεται να αλλάξει καθοριστικά. Θα χρειαστεί, όμως, να περιμένουμε λίγο ακόμη για να δούμε πού θα σταθεροποιηθεί η βελόνα των ενδείξεων. Από εκεί και μετά αρχίζει ο αγώνας δρόμου, ο οποίος αναμένεται να είναι πολύ σκληρός έως και ακραία ανταγωνιστικός.
Ο καταλύτης του νέου πολιτικού σκηνικού φαίνεται να είναι το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο, αν σταθεροποιηθεί στη δεύτερη θέση, θα αποτελέσει εκ των πραγμάτων, απέναντι στη Ν.Δ., τον εναλλακτικό κυβερνητικό πόλο. Επιπλέον αυτό το κόμμα λόγω της προσωπικότητας και της διαδρομής του ηγέτη του είναι το μόνο αποδεδειγμένα πρωθυπουργήσιμο σε ολόκληρη την αντιπολίτευση.
Ο πρώην πρωθυπουργός άργησε μεν αλλά φαίνεται πως κατάλαβε ότι το Κέντρο -το κοινωνικό κέντρο που δίνει τις κρίσιμες κυβερνητικές πλειοψηφίες- δεν κερδίζεται με μετατόπιση προς μια κεντρώα πολιτική. Από αριστερά, το Κέντρο κερδίζεται με αριστερή πολιτική και από δεξιά με μια πολιτική δεξιά. Κι έτσι διαμοιράζεται.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου «κατέλαβε» το Κέντρο ως Αριστερά. Μετά έγιναν ο ίδιος και το ΠΑΣΟΚ Κέντρο. Και ο Αλέξης Τσίπρας το 2015 ως Αριστερά κέρδισε το Κέντρο και έγινε ο δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος. Οι μετατοπίσεις που επιδίωξε στη συνέχεια προς μια κεντρώα πολιτική αποδείχτηκαν στην πράξη λάθος.
Με αυτά τα δεδομένα, το επόμενο διάστημα ασφυκτική θα είναι η πίεση προς το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Και από τη Δεξιά του Μητσοτάκη και από την Αριστερά του Τσίπρα. Κοντός ψαλμός…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr