Από τσογλάνι μέχρι προδότης κι από ψεύτης μέχρι απατεώνας, ένας φιλόπονος φιλόλογος θα μπορούσε την περίοδο της αριστερής κυβέρνησης να συγγράψει ένα λεξικό με τους χαρακτηρισμούς σε βάρος του Αλέξη Τσίπρα. Με αυτουργούς κλειδοκράτορες του κράτους και των ταμείων του, ποπολάρους του Γερούν Γερά, προστάτες των συνταξιούχων, πελάτες της διαπλοκής και απελάτες της Μακεδονίας. Παραλογισμός μεν, λογικός δε από μια άποψη, καθώς ένα καλομαθημένο κατεστημένο, πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό, είδε την «εισβολή των ατάκτων» στο Μαξίμου ως ανεπίτρεπτη ανωμαλία και παραβίαση των ιερών κανόνων της εξουσίας. Που στην Ελλάδα έχει εξ αίματος ιδιοκτήτες και κανένας που το όνομά του δεν αναγράφεται στο σχετικό Libro d’ Oro δεν μπορεί να περάσει στο άβατό της.
Αν όμως τότε ζήσαμε την τραγωδία, ποιος να το περίμενε ότι θα ζήσουμε και τη φάρσα. Διότι, από τη στιγμή που έκανε την επίσημη πρώτη της η ΕΛΑΣ κι ακόμα περισσότερο από τότε που είδαν το φως της δημοσιότητας οι πρώτες δημοσκοπήσεις, πήραν φωτιά πληκτρολόγια και μικρόφωνα. Χαρακτηρισμοί, σενάρια, «αποκαλύψεις», λύκοι που καταβροχθίζουν Κοκκινοσκουφίτσες. Χαμός! Με μια διαφορά ωστόσο του λεξικού 1 από το λεξικό 2. Τώρα συμβάλλουν στη συγγραφή του όχι μόνο ο Μητσοτάκης και ο Αδωνις, ο Μαρινάκης και η Σδούκου, αλλά και πλείστοι όσοι τραυματίες των δημοσκοπήσεων. Κεφαλή εν όψει, πυρ ομαδόν, έλεγε ο μακαρίτης Ηλίας Ηλιού. Πολύ πιο επίκαιρος τώρα, που η κεφαλή έχει και σώμα και στόμα και χέρια και πόδια και αμφισβητεί προσωπικά όνειρα και κομματικούς συσχετισμούς.
Ετσι ο Τσίπρας έχει την τιμητική του και πάλι. Χάνεσαι στον λαβύρινθο όπου αντηχούν κραυγές και ψίθυροι. Και αμετανόητος, και τσαλαβουτάει δεξιά και αριστερά, και αρχηγικό κόμμα, και επιλογή του Μητσοτάκη, και παρέα με πράκτορες, και διαπλεκόμενος, και στα σαλόνια, και αναξιόπιστος, και επικίνδυνος, και επιπόλαιος, και σκοτεινά οργανωμένος. Αφήστε πια τις «συγκλονιστικές αποκαλύψεις» ύστερα από μια δεκαετία και βάλε, για τα όργια που έκανε με τη Δικαιοσύνη – φτυστός ο Μητσοτάκης. Και με την ΕΥΠ, αυτό μη μας διαφύγει, σε βάρος της ζωής του έθνους και της δημοκρατίας. Και τελικά, εκείνο που μένει στον λαβύρινθο, κοινός τόπος σε όλες τις αφηγήσεις, ποιο είναι; Ο Μινώταυρος. Καθίστε στ’ αυγά σας. Μακριά από τον Τσίπρα, μακριά από την ΕΛΑΣ.
Ολα αυτά συγκροτούν και ένα ανάχωμα βέβαια για τον Μητσοτάκη. Ακρίβεια, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, Ντίλιαν; Στο πιάτο του προσφέρουν οδό διαφυγής οι εκσκαφείς του λαβύρινθου. Και πού να καταλάβουν, καθισμένοι σε ό,τι θεωρούν κεκτημένο τους, ότι με τη μιζέρια και την εμπάθεια του λεξικού τους επιβεβαιώνουν τον Τσίπρα: Στην προοδευτική παράταξη χρειαζόταν όντως να φυσήξει άνεμος ανασύνθεσης. Σε κάθε περίπτωση πάντως, όταν ωρύονται, καταγγέλλουν, αποκαλύπτουν, ανασκολοπίζουν και ο «στόχος» τους επιμένει εκνευριστικά να τους αγνοεί και να έχει στόχο μόνο τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του, τότε το πράγμα φέρνει σε ιλαροτραγωδία. Δυστυχώς. Αλλά αν θέλουν να μαλώνουν μόνοι τους, ποιος μπορεί να τους στερήσει αυτό το δικαίωμα;
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr