Ενας προβολέας είναι που μένει σβηστός και δεν επιτρέπει να φωτιστεί αρκούντως το φόντο του προεκλογικού σόου. Ενας προβολέας, και τέλος πάντων κάποιος θα πρέπει να τον ανάψει. Να φανεί το βάθος των μεγάλων αλλαγών. Και οι απειλές που αχνοφαίνονται.
Το σημερινό προσωποπαγές πολιτικό καθεστώς έτσι κι αλλιώς δεν αντέχει πια. Και δεν μπορεί παρά, όσο και αν αντιστέκεται, να καταρρεύσει υπό το βάρος του πλέγματος των αμαρτημάτων του, πότε εμπλεκόμενο σε πρωτοφανή σκάνδαλα διαφόρων επιπέδων και πότε επιδεικνύοντας προκλητική περιφρόνηση κάθε κανόνα λειτουργίας του πολιτεύματος. Μα απειλητικότερη όλων των εμπνεύσεων τείνει να εξελιχθεί η έμπνευση του πρωθυπουργού να αναπροσανατολίσει την εξωτερική πολιτική της χώρας δένοντάς την απελπιστικά στις επιλογές του Λευκού Οίκου με ένοικο είτε τον ανεκδιήγητο εκλεκτό των Δημοκρατικών είτε τον τραγικό των Ρεπουμπλικανών.
Ούτε ο ιδρυτής της Ν.Δ., αν και παντοδύναμος παίκτης του πολιτικού παιχνιδιού, διανοήθηκε να διαταράξει τις σχέσεις της χώρας με την Ανατολή προσδοκώντας το έλεος των Δυτικών, ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου ούτε ο Κώστας Καραμανλής. Αντιθέτως -και υπό το βάρος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο- διεύρυναν τα ανοίγματα προς Μόσχα και Πεκίνο εξασφαλίζοντας νέες ισορροπίες για το μέλλον. Χωρίς να σπάσουν τις συμμαχικές σχέσεις με τους γνωστούς «προστάτες».
Μεσολάβησε η οδυνηρή κληρονομιά Σημίτη. Η οποία δεν εμπόδισε τον σημερινό πρωθυπουργό να προχωρήσει στον ίδιο κατήφορο. Και να φτάσει στον πάτο. Με κριτήριο μόνο κάποια (δυνατά) επιχειρηματικά συμφέροντα και πρόφαση το «Ουκρανικό» ονομάτισε εχθρό τη Ρωσία και απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα, όχι μόνο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, αλλά και των μπαλέτων Μπολσόι. Και μολονότι η οικονομία της βυθίστηκε σε πρωτοφανή ενεργειακή δίνη, ακολούθησε τυφλά την πολιτική Τραμπ και στην υπόθεση του Ιράν κάνοντας τα πράγματα ακόμα χειρότερα.
Ο Τομ Μπάρακ στην Αγκυρα, όπως και η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην Αθήνα, είναι ειδικοί απεσταλμένοι του Αμερικανού προέδρου. Η μια βλέπει την Ελλάδα ως διάδρομο σκορπώντας ενθουσιασμό στο σημερινό σύμπλεγμα εξουσίας και ο άλλος θεωρεί θαυμάσια τη συγκυρία να στήσει γέφυρα μεταξύ των δυο πλευρών του Αιγαίου. Για την καλύτερη κυκλοφορία των ενεργειακών συμφερόντων τής μεγάλης «συμμάχου» προφανώς∙ παραμερίζοντας την ιστορία εκατοντάδων ή και χιλιάδων ετών, όπως ομολόγησε ο λάτρης της Μυκόνου Μπάρακ. Η οποία (η ιστορία, όχι η Μύκονος) συνδέεται με τον κλασικό ελληνικό πολιτισμό, τον πατριωτισμό και τη δημοκρατία.
Το Κάλβερ Σίτι της Καλιφόρνιας, στο οποίο μεγάλωσε, θεωρείται κέντρο του παραδοσιακού χολιγουντιανού θεάματος και πατρίδα των μεγάλων στούντιο παραγωγής. Σε ένα από αυτά γυρίστηκε και ο «Τιτανικός». Μπορεί το θρυλικό υπερωκεάνιο να συνέδεσε το όνομά του με μια από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες τραγωδίες αλλά μερικά χρόνια αργότερα σκόρπισε τρελό χρήμα στους συντελεστές της ταινίας.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr