17/06/2026 10:10 μμ.
ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ Για την αντι-αναρχική επιχείρηση της 16ης Ιουνίου. Κείμενο αναρχικών από Rovereto/Trento
IN TEMPI DI GUERRA
Sulla retata anti-anarchica del 16 giugno
Martedì 16 giugno, a Roma e altrove, un’ennesima retata si è abbattuta sul movimento anarchico,con sette mandati d’arresto per altrettanti compagni e compagne, diversi indagati a piede libero,perquisizioni in mezza Italia e lo sgombero dello spazio occupato romano Bencivenga. L’accusa principale è la solita “associazione con finalità di terrorismo” (270-bis). Oltre a ciò, due compagni sono stati arrestati con il nuovo reato di “terrorismo della parola” (270-quinquies modificato dalpenultimo pacchetto-sicurezza) per il possesso di alcuni opuscoli trovati durante la perquisizione.Mentre le informazioni trapelate dai media sono più scarse e lacunose del solito, è abbastanza chiaro che l’indagine ruota attorno ad alcuni sabotaggi delle linee ferroviarie, e in particolare aquello compiuto lo scorso 14 febbraio sulla tratta Roma-Firenze, contro le Olimpiadi di guerra di Cortina 2026.Se l’opera di mistificazione e diffamazione dei media contro gli anarchici non è certo una novità,non possiamo fare a meno di soffermarci sul livello raggiunto stavolta dalla propaganda di regime(in particolare dall’ineffabile TG1), che appare particolarmente grottesco: “si riunivano in uncasolare come la Mafia”, “pianificavano la strategia della tensione”, “intendevano compiere atti diviolenza”, “terrorismo anarchico”… Se giova ricordare a questi signori che per gli anarchici laMafia è un nemico quanto l’autorità, e che in questo Paese la “strategia della tensione” è stataattuata dallo Stato, non è difficile individuare dietro queste parole immonde un intento ben preciso:quello che ha portato, nel 2015, a trasformare la Direzione Nazionale Antimafia (DNA) in Direzione Nazionale Antimafia e Antiterrorismo (DNAA). Con il risultato che adesso viene applicata agli anarchici la stessa mostrificazione assoluta, e i relativi trattamenti, riservati fino a ieria veri o presunti mafiosi (e peraltro inflitti da decenni ai comunisti rivoluzionari). Con l’aggravante,per i rivoluzionari, di non praticare la violenza per ragioni di profitto o potere, ma come una sorta difine in sé, per puro gusto della distruzione o per chissà quale oscura pulsione di morte. Come se leferrovie ad alta velocità non fossero parte dei Piani di mobilità militare imbastiti dall’UnioneEuropea (con l’assistenza, in Italia, di Leonardo S.p.A., che nel 2024 ha siglato un accordo ad hoccon RFI) per preparare la guerra diretta con la Russia. Come se migliaia di persone non si fossero opposte alle Olimpiadi invernali per ragione chiarissime: la presenza dei militari (per l’occasionesenza uniforme) della squadra israeliana, la scorta delle bande assassine dell’ICE, la devastazionedell’ambiente alpino in nome del solito “grande evento”… E come se queste motivazioni nonfossero state rivendicate, con prosa inequivocabile, nel comunicato seguìto al sabotaggio. Quanto alla consueta accusa di “terrorismo”, crediamo che Gaza abbia chiarito a sufficienza la questione – eche non possano esserci più dubbi su chi diffonde il terrore.In tempi di guerra, diceva un vecchio poeta, la prima vittima è la verità.Mentre Alfredo Cospito rimane in 41-bis come una sorta di capro espiatorio per le “colpe” di tutto il movimento anarchico, lo Stato arriva a criminalizzare la stessa intenzione di agire per sottrarlo alla tortura. Mentre dobbiamo ancora riprendere respiro dalla morte di Sara e Sandro, lo Stato cerca diusarla contro di noi.Non sappiamo se arrestate e indagati abbiano compiuto le azioni di cui sono accusati.
Possiamo solo ripetere ciò che abbiamo scritto tante volte in simili casi: se sono “innocenti” hanno tutta la nostra solidarietà, se sono “colpevoli” ce l’hanno ancora di più.
Solidarietà a Nico, Bibi, Micol, Arnau, Stefano, Giulia, Luna, Pietro, Tony, a tutte le indagatee i perquisiti.
Fuori Alfredo dal 41-bis!
Con Sara e Sandro nel cuore.
Anarchiche e anarchici di Trento e Rovereto
Μετάφραση
ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ Για την αντι-αναρχική επιχείρηση της 16ης Ιουνίου
Την Τρίτη 16 Ιουνίου, στη Ρώμη και αλλού, μία ακόμη αστυνομική επιχείρηση έπληξε το αναρχικό κίνημα, με επτά εντάλματα σύλληψης εναντίον ισάριθμων συντρόφων και συντροφισσών, αρκετούς υπό έρευνα χωρίς κράτηση, έρευνες σε μισή Ιταλία και την εκκένωση του κατειλημμένου χώρου Bencivenga στη Ρώμη. Η βασική κατηγορία είναι η γνωστή πλέον «σύσταση οργάνωσης με σκοπό την τρομοκρατία» (άρθρο 270-bis). Επιπλέον, δύο σύντροφοι συνελήφθησαν με το νέο αδίκημα της «τρομοκρατίας του λόγου» (άρθρο 270-quinquies, όπως τροποποιήθηκε από το προτελευταίο πακέτο μέτρων ασφαλείας), λόγω κατοχής ορισμένων φυλλαδίων που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Παρότι οι πληροφορίες που διέρρευσαν από τα μέσα ενημέρωσης είναι ακόμη πιο περιορισμένες και αποσπασματικές από ό,τι συνήθως, φαίνεται αρκετά καθαρά ότι η έρευνα περιστρέφεται γύρω από ορισμένες δολιοφθορές σε σιδηροδρομικές γραμμές, και ιδιαίτερα εκείνη που πραγματοποιήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου στη γραμμή Ρώμη–Φλωρεντία, ενάντια στους «Ολυμπιακούς Αγώνες του πολέμου» της Κορτίνα 2026.Αν και η διαστρέβλωση και η συκοφαντική εκστρατεία των μέσων ενημέρωσης εναντίον των αναρχικών δεν αποτελεί ασφαλώς κάτι καινούργιο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο επίπεδο που έφτασε αυτή τη φορά η κρατική προπαγάνδα (ιδίως από το αμίμητο TG1), η οποία μοιάζει ιδιαίτερα γκροτέσκα: «συναντιόνταν σε ένα αγροτόσπιτο όπως η Μαφία», «σχεδίαζαν τη στρατηγική της έντασης», «σκόπευαν να διαπράξουν πράξεις βίας», «αναρχική τρομοκρατία»…Ίσως χρειάζεται να υπενθυμίσουμε σε αυτούς τους κυρίους ότι για τους αναρχικούς η Μαφία είναι εχθρός όσο και η εξουσία, και ότι σε αυτή τη χώρα η «στρατηγική της έντασης» εφαρμόστηκε από το ίδιο το κράτος. Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πίσω από αυτές τις αποκρουστικές εκφράσεις μια πολύ συγκεκριμένη πρόθεση: εκείνη που οδήγησε, το 2015, στη μετατροπή της Εθνικής Διεύθυνσης κατά της Μαφίας (DNA) σε Εθνική Διεύθυνση κατά της Μαφίας και της Τρομοκρατίας (DNAA). Αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα εφαρμόζεται στους αναρχικούς η ίδια απόλυτη δαιμονοποίηση και οι ίδιες μέθοδοι μεταχείρισης που μέχρι χθες επιφυλάσσονταν σε πραγματικούς ή υποτιθέμενους μαφιόζους (και που εδώ και δεκαετίες επιβάλλονται στους επαναστάτες κομμουνιστές).Με την επιβαρυντική μάλιστα περίσταση ότι οι επαναστάτες, κατά την κρατική αφήγηση, δεν ασκούν βία για λόγους κέρδους ή εξουσίας, αλλά σαν να αποτελεί αυτή αυτοσκοπό, από καθαρή επιθυμία καταστροφής ή λόγω κάποιας σκοτεινής ορμής θανάτου. Σαν να μην αποτελούν οι σιδηρόδρομοι υψηλής ταχύτητας μέρος των Σχεδίων Στρατιωτικής Κινητικότητας που οργανώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση (με τη συνδρομή, στην Ιταλία, της Leonardo S.p.A., η οποία το 2024 υπέγραψε ειδική συμφωνία με την RFI) για την προετοιμασία ενός άμεσου πολέμου με τη Ρωσία.Σαν να μην αντιτάχθηκαν χιλιάδες άνθρωποι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες για απολύτως σαφείς λόγους: την παρουσία των στρατιωτικών (χωρίς στολή για την περίσταση) της ισραηλινής ομάδας, τη συνοδεία των δολοφονικών συμμοριών της ICE, την καταστροφή του αλπικού περιβάλλοντος στο όνομα ενός ακόμη «μεγάλου γεγονότος»… Και σαν αυτές οι αιτίες να μην είχαν διατυπωθεί με απολύτως σαφή τρόπο στην ανακοίνωση που ακολούθησε τη δολιοφθορά.Όσο για τη συνηθισμένη κατηγορία της «τρομοκρατίας», πιστεύουμε ότι η Γάζα έχει αποσαφηνίσει επαρκώς το ζήτημα — και ότι δεν θα έπρεπε πλέον να υπάρχουν αμφιβολίες για το ποιος διασπείρει τον τρόμο.Σε καιρούς πολέμου, έλεγε ένας παλιός ποιητής, το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια.Ενώ ο Αλφρέντο Κοσπίτο παραμένει υπό το καθεστώς 41-bis σαν ένα είδος αποδιοπομπαίου τράγου για τα «αμαρτήματα» ολόκληρου του αναρχικού κινήματος, το κράτος φτάνει να ποινικοποιεί ακόμη και την ίδια την πρόθεση δράσης για την απελευθέρωσή του από αυτό που χαρακτηρίζεται ως βασανιστήριο.Ενώ δεν έχουμε ακόμη συνέλθει από τον θάνατο της Σάρα και του Σάντρο, το κράτος προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το γεγονός εναντίον μας.Δεν γνωρίζουμε αν οι συλληφθέντες και οι ερευνώμενοι διέπραξαν πράγματι τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται.
Μπορούμε μόνο να επαναλάβουμε αυτό που έχουμε γράψει τόσες φορές σε παρόμοιες περιπτώσεις: αν είναι «αθώοι», έχουν όλη μας την αλληλεγγύη· αν είναι «ένοχοι», έχουν ακόμη περισσότερη.
Αλληλεγγύη στους Νίκο, Μπίμπι, Μικόλ, Αρνάου, Στέφανο, Τζούλια, Λούνα, Πιέτρο, Τόνι, σε όλες τις διωκόμενες και όλους τους διωκόμενους, σε όσους ερευνώνται και σε όσους υπέστησαν έρευνες.
Έξω ο Αλφρέντο από το 41-bis!
Με τη Σάρα και τον Σάντρο στην καρδιά.
Αναρχικές και αναρχικοί του Τρέντο και του Ροβερέτο.