Φυλλορροεί το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»;
Αν κρίνουμε από τις τελευταίες μετρήσεις οι επιδόσεις του δεν είναι καλές.
Ξεκίνησε δυναμικά, διεκδίκησε και κατέκτησε την τρίτη θέση στα γκάλοπ αλλά αυτό δεν κράτησε.
Σιγά-σιγά οι ψηφοφόροι μειώνονται σε τέτοιο βαθμό που αν συνεχιστεί η διαρροή μπορεί να αντιμετωπίσει υπαρξιακό πρόβλημα.
Έχουμε επίσης αποχωρήσεις στελεχών κι αυτό είναι σημαντικό πρόβλημα.
Οι διαφωνούντες αποδοκιμάζουν τον συγκεντρωτικό τρόπο λειτουργίας του Κινήματος αποδίδοντας στην επικεφαλής Μαρία Καρυστιανού και στους κοντινούς συνεργάτες της προθέσεις για ασφυκτικό έλεγχο.
Φυσιολογικά πράγματα θα πει κανείς.
Αυτά συμβαίνουν στα νέα κόμματα που κάποια στιγμή θα βρουν τον βηματισμό τους και θα επιβιώσουν αξιοπρεπώς.
Ωστόσο η Ιστορία δεν επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη αισιόδοξη εκδοχή.
Τα περισσότερα νέα κόμματα (ελάχιστες εξαιρέσεις) που δεν είχαν σαφή αναφορά σε ιδεολογικά ρεύματα και σε παραταξιακές πολιτικές δεν τα κατάφεραν.
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» έχει ένα ακόμη μειονέκτημα.
Και η πρόεδρος και αρκετά από τα στελέχη που την πλαισιώνουν δεν έχουν πολιτικές εμπειρίες, δεν ξέρουν τα τερτίπια της κομματικής αντιπαράθεσης και πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να ανατρέψουν τα κακώς κείμενα στη δημόσιο ζωή της χώρας με ελκυστικές προτάσεις, με ριζοσπαστικές ιδέες, με πρακτικές και συμπεριφορές που διαφέρουν από αυτές των άλλων.
Δύσκολη υπόθεση για νεοφώτιστους.
Μέχρι τώρα αντιγράφουν ό,τι αποδοκιμάζουν.
Για παράδειγμα, η αντίδραση της ηγετικής ομάδας στις αποχωρήσεις στελεχών είναι η κλασική, δηλαδή λέει και κάνει ό,τι λένε και κάνουν οι ηγεσίες των υπόλοιπων κομμάτων σε ανάλογες περιπτώσεις: Καταγγέλλουν πλεκτάνες, διακινούν θεωρίες συνωμοσίας, μιλούν για σκευωρούς και επιχειρούν να εμφανιστούν ως θύματα κακόβουλων πολιτικών αντιπάλων.
Καμιά φορά η εξήγηση για το σκάλωμα είναι πιο απλή.
Υποκειμενικές αδυναμίες είναι η απάντηση.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr