Ο χρόνος είναι τελικά ο πιο δίκαιος τύραννος… Δεν δωροδοκείται, δεν συγκινείται, δεν λησμονεί. Περνά, με τον ίδιο βασανιστκο τρόπο, πάνω από βασιλιάδες και ζητιάνους, από αυτοκρατορίες και θρύλους, με την ίδια ατάραχη βεβαιότητα. Στο τέλος, μαζεύει όλα οσα μας έδωσε πίσω.
Υπάρχουν όμως κάποιες ψυχές, πολύ λίγες στην Γη που, έστω και για λίγο, τον αναγκάζουν να κοντοσταθεί…
Ο Νόβακ Τζόκοβιτς είναι μία από αυτές.
Και βέβαια, δεν είναι επειδή εξακολουθεί στα σαράντα να σηκώνει τρόπαια. Ούτε επειδή τα ρεκόρ του μοιάζουν να ξεπερνούν τη φαντασία μας. Είναι επειδή κάθε φορά που πατά στο γήπεδο μοιάζει να δίνει μια μάχη που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού. Απέναντί του δεν βρίσκεται μόνο ο άνθρωπος στην άλλη πλευρά του φιλέ. Βρίσκεται ο αόρατος αντίπαλος που κατοικεί μέσα σε κάθε θνητό και αυτή είναι η φθορά.
Το σώμα ψιθυρίζει ”ως εδώ”. Η ψυχή απαντά ”ακόμη”! Και εκει, ακριβως σ αυτό το σημειο, αρχίζει η αληθινή αναμέτρηση..
Μια μάχη που ξεπέρασε τα όρια του τένις
Χθες, για πεντέμιση ώρες σε εξωπραγματικο επίπεδο, δεν παρακολουθήσαμε απλώς έναν αγώνα τένις. Παρακολουθήσαμε έναν άνθρωπο να διαπραγματεύεται με τα όριά του. Κάθε πόντος ήταν μια άρνηση της παραίτησης. Κάθε ανάσα μια μικρή εξέγερση απέναντι στο αναπόφευκτο…
Και στο τέλος δεν νίκησε μόνο έναν νεότερο και σωματικά ακμαίο αντίπαλο. Ανάγκασε τον χρόνο να περιμένει λίγο ακόμη. Σαν να του είπε πως η τελευταία λέξη δεν είχε ακόμη ειπωθεί.
Δεν ξέρω πραγματικά πότε θα έρθει εκείνη η στιγμή. Πότε ο Νόβακ θα κοιτάξει το φιλέ για τελευταία φορά και θα αποδεχθεί ότι ο χρόνος, επειτα από τόσα χρόνια, κέρδισε κι αυτόν.
Ξέρω όμως κάτι άλλο.
Όταν συμβεί, δεν θα είναι μια ήττα αλλά ακόμη μια νικη! Γιατί θα είναι η φυσική κατάληξη μιας μάχης που κράτησε περισσότερο απ όσο πίστευε σχεδόν ολόκληρος ο πλανητης.
Ίσως γι’ αυτό αγαπάμε τους μεγάλους αθλητές. Όχι επειδή μας πείθουν ότι ο άνθρωπος είναι ανίκητος, αλλά επειδή μας θυμίζουν ότι αξίζει να παλεύεις ακόμη κι όταν γνωρίζεις πως κάποτε θα χάσεις.
Ο χρόνος θα νικήσει και τον Νόβακ, οπως θα νικήσει και όλους μας. Το ερώτημα δεν είναι αν θα συμβεί.
Το ερώτημα είναι πόσο θάρρος, πόση αξιοπρέπεια και πόση ψυχή θα έχουμε δείξει μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή.
Στο τέλος τέλος δεν θυμόμαστε εκείνους που έζησαν περισσότερο. Θυμόμαστε εκείνους που ανάγκασαν τον χρόνο να τους σεβαστεί.
Παναγιώτης Ράγκος – Αναγνώστης Tennis24
Η «Άποψή μου» είναι η στήλη του Tennis24 που δίνει βήμα στους φίλους του τένις να εκφράσουν τις απόψεις τους για θέματα που αφορούν το άθλημα.
Στείλτε το κείμενό σας στο info@tennis24.gr, πλήρως ολοκληρωμένο, με ονοματεπώνυμο, σωστή σύνταξη και σε κόσμιο ύφος, με σεβασμό προς τους αναγνώστες και το τένις.
Αν επιθυμείτε, μπορείτε να επισυνάψετε και φωτογραφία σε διαστάσεις 1230×650 pixels (JPG). Διαφορετικά, η φωτογραφία θα επιλεγεί από τη συντακτική ομάδα του Tennis24.
The post Τζόκοβιτς: Ο χρόνος νικά τους πάντες ή σχεδόν… appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα