“Ποιο άραγε εθνικό θέμα θα απασχολήσει σήμερα το ελληνικό Κοινοβούλιο; Το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας. Το ποιο; Το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας. Και γιατί πρέπει το κεντρικό κράτος και το ελληνικό κοινοβούλιο να αποφασίζει για το τι θα γίνει στη Βασιλίτσα; Γιατί αυτή η απόφαση να μην είναι απόφαση των κατοίκων των Γρεβενών, του Δήμου τους, ή τουλάχιστον της Περιφέρειας;”, είπε στην αρχή της ομιλίας του στην ολομέλεια της Βουλής, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής και Βουλευτής Α’ Αθηνών, Παύλος Γερουλάνος, στο πλαίσιο της συζήτησης για την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης σε ιδιώτη του χιονοδρομικού κέντρου της Βασιλίτσας.
Και πρόσθεσε: “Γιατί νιώθει την ανάγκη το κεντρικό πολιτικό σύστημα να αποφασίζει και για τέτοια ζητήματα όταν είναι ξεκάθαρο ότι δεν γνωρίζει καλά ούτε τις ανάγκες της Βασιλίτσας, ούτε τις αναπτυξιακές δυνατότητες των Γρεβενών, πόσο μάλλον τι χρειάζεται ένα χιονοδρομικό κέντρο για να λειτουργήσει σωστά; Και γιατί όλο αυτό χρειάζεται Κοινοβουλευτική νομιμοποίηση;”
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής ανέφερε όλα τα προβληματικά θέματα που έχουν ανακύψει από τη συζήτηση για τη σύμβαση παραχώρησης: “ο επενδυτής που θα αναλάβει το χιονοδρομικό δεν έχει τα χρήματα που χρειάζονται για να το αναβαθμίσει και να το λειτουργήσει. Και αντί για business plan που του ζητήθηκε, έφερε ένα δίφυλλο φυλλάδιο, και δεν το κατέθεσε καν στα πρακτικά. Εκτός από χρήματα, ο ιδιώτης που θα το πάρει, στερείται και την τεχνογνωσία να το λειτουργήσει. Ευτυχώς, λέει υπάρχει ένα στέλεχος της εταιρίας που κάτι ξέρει από χιονοδρομικά… Και το χιονοδρομικό κέντρο, ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, ήταν να πάρει λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αλλά κόπηκε. Ο εκπρόσωπος όμως της εταιρείας που δεν έχει λεφτά είπε ότι η χρηματοδότηση θα γίνει τώρα από το Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης και την Τράπεζα Πειραιώς. Δηλαδή, ό,τι δεν κατάφερε το χιονοδρομικό κέντρο ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου θα το κατορθώσει ως ιδιωτική εταιρία”.
Play Video
Και συνέχισε ο βουλευτής Α΄ Αθηνών, περιγράφοντας ακόμα περισσότερο την παράνοια της όλης διαδικασίας λέγοντας ότι: “Και άρα σε αυτόν τον επενδυτή, που δεν έχει business plan αλλά ένα δίφυλλο σχέδιο, που δεν έχει εμπειρία αλλά ένα στέλεχος που απέτυχε να διαχειριστεί το χιονοδρομικό, και που δεν έχει λεφτά, εμείς θα του παραχωρήσουμε το χιονοδρομικό κέντρο για 40 χρόνια και το κράτος και η Τράπεζα Πειραιώς θα του δώσουν χρήματα. Τι να πω; Μια τρέλα. Ένα είναι σίγουρο, ότι τελικά στην Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη πράγματι γίνονται θαύματα”.
Μιλώντας και επί προσωπικού δήλωσε εντυπωσιασμένος γιατί “κι εγώ ως επιχειρηματίας, αρχίζω να εντυπωσιάζομαι ότι σε αυτή τη χώρα χωρίς λεφτά, χωρίς τεχνογνωσία, χωρίς ένα στοιχειώδες business plan, μπορεί κάποιος να πάρει περιουσία του δημοσίου και εκατομμύρια. Και να έχει και τη βούλα νομιμοποίησης του ιστορικού Ελληνικού Κοινοβουλίου, για να μην μπορεί κανένας να πει στο νέο ιδιοκτήτη, αυτό που έρχεται στο μυαλό κάθε νοήμονα ανθρώπου: “Πού πας ρε Καραμήτρο;”
“Γιατί φτάσαμε να συζητάμε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας;” είπε στη συνέχεια ο Παύλος Γερουλάνος και πρόσθεσε: “Η απάντηση είναι απλή. Διότι όλα πρέπει να περνούν από το Μέγαρο Μαξίμου. Παλιά από τα Υπουργεία. Τώρα από το Μαξίμου. Από ένα χιονοδρομικό κέντρο στα Γρεβενά. Μέχρι τις ξαπλώστρες στις παραλίες της Κρήτης. Όλα. Διότι το Χιονοδρομικό Κέντρο ανήκει στο Υπερταμείο. Έναν οργανισμό που ενσαρκώνει μία βαθιά συγκεντρωτική και αντιδημοκρατική λογική. Όπου η δημόσια περιουσία, απομακρύνθηκε από τις τοπικές κοινωνίες, απομακρύνθηκε από κάθε ουσιαστικό δημοκρατικό έλεγχο και κατέληξε σε έναν φορέα που δεν λογοδοτεί πραγματικά στους πολίτες και αντιμετωπίζει την τοπική αυτοδιοίκηση ως εμπόδιο αντί για εταίρο”.
“Το πρόβλημα είναι ακόμη βαθύτερο”, σύμφωνα με τον βουλευτή Α΄ Αθηνών διότι: “Η δημόσια περιουσία είναι μόνο ένα από τα πέντε εργαλεία που διαθέτει μια χώρα για να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο και να αναπτύξει τοπικές οικονομίες. Αν δεν συντονιστεί με τα υπόλοιπα κρίσιμα εργαλεία, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της κάθε περιοχής, τα χρήματα από το εξωτερικό, τις τράπεζες, και το φορολογικό σύστημα, τότε το αποτέλεσμα θα είναι αυτό που βλέπουμε και σήμερα. Επενδύσεις που σχεδιάζονται στα γραφεία της Αθήνας, χωρίς ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την περιοχή στην οποία υλοποιούνται”.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, απευθυνόμενος προς τον Υπουργό, τόνισε: “Προφανώς, το ΠΑΣΟΚ θέλει τη Βασιλίτσα να αναβαθμιστεί. Και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να γίνει αυτό με την συμμετοχή ενός ιδιώτη. Και προφανώς θέλουμε η Βασιλίτσα να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης για τα Γρεβενά, και να ενταχθεί σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα στηρίζει την οικονομία της Βόρειας Πίνδου, τον τουρισμό περιπέτειας, την επιχειρηματικότητα, τους οικισμούς και τους ανθρώπους της περιοχής. Αλλά για να γίνει αυτό οφείλουμε να εμπιστευτούμε την τοπική αυτοδιοίκηση και την τοπική κοινωνία και να είμαστε δίπλα της όταν κάνει λάθη”. Γι’ αυτό “η ανάπτυξη δεν μπορεί να σχεδιάζεται πίσω από κλειστές πόρτες στην Αθήνα. Χτίζεται εκεί που ζουν, εργάζονται και δημιουργούν οι άνθρωποι. Διότι αυτοί γνωρίζουν. Και αν δεν γνωρίζουν, μπορούν να μάθουν και να μην κάνουν τα ίδια λάθη ξανά και ξανά όπως τα κάνει το κεντρικό πολιτικό σύστημα τόσες δεκαετίες”.
Ολόκληρη η ομιλία
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Σήμερα το πρωί, σε αυτήν την αίθουσα, φιλοξενήθηκε η Βουλή των Εφήβων. Σκέφτηκα, με τι ενθουσιασμό πρέπει να μπήκαν αυτοί οι νέοι στην αίθουσα, όπου πάρθηκαν κάποιες από τις πιο ιστορικές αποφάσεις της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Και φαντάζομαι ότι, αν γνώριζαν, πως αμέσως μετά, συνεδριάζει η Ολομέλεια, αρκετοί θα ήθελαν να παρακολουθήσουν τη διαδικασία.
“Ποιο άραγε εθνικό θέμα θα απασχολήσει σήμερα το ιστορικό Ελληνικό Κοινοβούλιο και τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού από τη Θράκη ως την Κρήτη;”.
“Το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας”.
“Ποιο;”.
“Το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας”.
“Και γιατί πρέπει το κεντρικό κράτος και το ελληνικό κοινοβούλιο να αποφασίζει για το τι θα γίνει στη Βασιλίτσα;
Γιατί αυτή η απόφαση να μην είναι απόφαση των κατοίκων των Γρεβενών, του Δήμου τους, ή τουλάχιστον της Περιφέρειας;
Γιατί νιώθει την ανάγκη το κεντρικό πολιτικό σύστημα να αποφασίζει και για τέτοια ζητήματα όταν είναι ξεκάθαρο ότι δεν γνωρίζει καλά ούτε τις ανάγκες της Βασιλίτσας, ούτε τις αναπτυξιακές δυνατότητες των Γρεβενών, πόσο μάλλον τι χρειάζεται ένα χιονοδρομικό κέντρο για να λειτουργήσει σωστά; Και γιατί όλο αυτό χρειάζεται Κοινοβουλευτική νομιμοποίηση;”.
Και θα έπρεπε να τους εξηγήσουμε ότι την απόφαση πρέπει να την πάρουμε εμείς, και όχι τα Γρεβενά διότι η Βασιλίτσα δεν ανήκει στα Γρεβενά αλλά σε ένα Ταμείο, το οποίο έχει να διαχειριστεί 70.000 ακίνητα! Το οποίο ακόμα δεν τα έχει καταγράψει.
Και θα τους δημιουργούνταν ακόμα περισσότερες απορίες αν άκουγαν την χθεσινή ακρόαση των φορέων μεταξύ των οποίων και το Ταμείο στο οποίο ανήκει το ακίνητο. Διότι θα άκουγαν ότι ο επενδυτής που θα αναλάβει το χιονοδρομικό δεν έχει τα χρήματα που χρειάζονται για να το αναβαθμίσει και να το λειτουργήσει. Και αντί για business plan που του ζητήθηκε, έφερε ένα δίφυλλο φυλλάδιο, και δεν το κατέθεσε καν στα πρακτικά.
Και θα άκουγαν, από το ίδιο το Υπερταμείο, ότι εκτός από χρήματα, ο ιδιώτης που θα το πάρει, στερείται και την τεχνογνωσία να το λειτουργήσει. Ευτυχώς, λέει υπάρχει ένα στέλεχος της εταιρίας που κάτι ξέρει από χιονοδρομικά. Ποιος; Αυτός που εσείς λέτε απέτυχε να κάνει αυτό που του ζητήσατε.
Επίσης από το Υπερταμείο θα άκουγαν οι αντιπρόσωποι της Βουλής των εφήβων, ότι το χιονοδρομικό κέντρο, ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, ήταν να πάρει λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αλλά κόπηκε.
Και από τον εκπρόσωπο της εταιρείας που δεν έχει λεφτά, ότι η χρηματοδότηση θα γίνει τώρα από το Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης και την Τράπεζα Πειραιώς. Δηλαδή, ό,τι δεν κατάφερε το χιονοδρομικό κέντρο ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου θα το κατορθώσει ως ιδιωτική εταιρία.
Και άρα σε αυτόν τον επενδυτή, που δεν έχει business plan αλλά ένα δίφυλλο σχέδιο, που δεν έχει εμπειρία αλλά ένα στέλεχος που απέτυχε να διαχειριστεί το χιονοδρομικό, και που δεν έχει λεφτά, εμείς θα του παραχωρήσουμε το χιονοδρομικό κέντρο για 40 χρόνια και το κράτος και η Τράπεζα Πειραιώς θα του δώσουν χρήματα. Τι να πω; Μια τρέλα.
Ένα είναι σίγουρο. Ότι αυτοί οι έφηβοι θα έφευγαν από τη Βουλή άναυδοι και προβληματισμένοι. Ίσως όμως με την πεποίθηση ότι τελικά στην Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη πράγματι γίνονται θαύματα.
Διότι μαζί με τα παιδιά, και εγώ ως επιχειρηματίας, αρχίζω να εντυπωσιάζομαι ότι σε αυτή τη χώρα, χωρίς λεφτά, χωρίς τεχνογνωσία, χωρίς ένα στοιχειώδες business plan, μπορεί κάποιος να πάρει περιουσία του δημοσίου και εκατομμύρια.
Και να έχει και τη βούλα νομιμοποίησης του ιστορικού ελληνικού Κοινοβουλίου, για να μη μπορεί κανένας να πει στο νέο ιδιοκτήτη, αυτό που έρχεται στο μυαλό κάθε νοήμονα ανθρώπου: “Πού πας ρε Καραμήτρο;”.
Εκεί όμως που τόσο οι εκπρόσωποι της Βουλής των Εφήβων όπως και κάθε ένας που μας ακούει θα μείνει ξερός είναι αν μάθει και το παρακάτω: Ότι τον Μάρτιο του 2022 η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε ερώτηση για τη λειτουργία του Χιονοδρομικού Κέντρου Βασιλίτσας. Και η απάντηση που λάβαμε από τη διορισμένη διοίκηση ήταν απολύτως αποστομωτική.
Μας είπαν ότι τα χρόνια προβλήματα είχαν λυθεί. Ότι τα οικονομικά είχαν εξυγιανθεί. Ότι τα χρέη είχαν εξοφληθεί. Ότι το δημόσιο μοντέλο λειτουργούσε αποτελεσματικά. Ότι γίνονταν έργα εκσυγχρονισμού. Ότι υπήρχε αξιοποίηση ιδιωτών χωρίς να χρειάζεται παραχώρηση ολόκληρου του κέντρου.
Ότι δεν υπήρχαν προβλήματα ασφάλειας ή αδειοδότησης. Ότι υπήρχε επαρκής κρατική στήριξη. Και ότι ο κοινωνικός και αθλητικός χαρακτήρας του χιονοδρομικού διατηρούνταν πλήρως. Και μετά από αυτή τη διαπίστωση καταλήξαν να δώσουν το χιονοδρομικό σε κάποιον που δεν έχει αποδείξει στη Βουλή ότι ξέρει τι να το κάνει.
Για το όνομα του θεού κ. Υπουργέ. Διαλέξτε μύθο. Διότι μας έχετε πουλήσει τόσα παραμύθια που έχουμε αρχίσει να μπερδευόμαστε. Και αν μπερδευόμαστε εμείς που τα έχουμε δει όλα μαζί σας, φανταστείτε εκείνους τους έφηβους που μας ακούν.
Στρυμωγμένος από τα επιχειρήματά μας ο Υπουργός, μάς κατηγορεί για κρατισμό. Αυτό που δεν συνειδητοποιεί ο Υπουργός είναι ότι δεν είναι θέμα κρατισμού. Είναι θέμα βάθους της αγοράς και ικανότητας. Όταν παραχωρείς δημόσια περιουσία για σαράντα χρόνια, οφείλεις να αποδείξεις γιατί αυτός ο επενδυτής είναι ο καταλληλότερος.
Που όμως; Σε μια Ελλάδα που παραμένει μια χώρα με ρηχές αγορές σε πολλούς κρίσιμους τομείς. Με ελάχιστους εξειδικευμένους παίκτες που μπορούν να κάνουν τη δουλειά. Που συχνά αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Το έχουμε δει στα νοσοκομεία με τις εργολαβίες καθαριότητας. Το έχουμε δει σε δεκάδες δημόσιες συμβάσεις.
Το έχουμε δει και σε έργα του Ταμείου Ανάκαμψης που δεν θα ολοκληρωθούν ποτέ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Δεν θα συνεχίσω με τις τεχνικές λεπτομέρειες της σύμβασης ούτε στις σοβαρές επιφυλάξεις που έχουμε για τον ανάδοχο. Αυτές τις ανέλυσε εξαιρετικά η εισηγήτρια μας, η κυρία Σταρακά.
Θα μείνω στο πρώτο ερώτημα στο μυαλό των εκπροσώπων της Βουλής των Εφήβων:
Γιατί φτάσαμε να συζητάμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας; Η απάντηση είναι απλή.
Διότι όλα πρέπει να περνούν από το Μέγαρο Μαξίμου. Παλιά από τα Υπουργεία. Τώρα από το Μαξίμου. Από ένα χιονοδρομικό κέντρο στα Γρεβενά. Μέχρι τις ξαπλώστρες στις παραλίες της Κρήτης. Όλα.
Διότι το Χιονοδρομικό Κέντρο ανήκει στο Υπερταμείο. Έναν οργανισμό που ενσαρκώνει μία βαθιά συγκεντρωτική και αντιδημοκρατική λογική.
Όπου η δημόσια περιουσία, απομακρύνθηκε από τις τοπικές κοινωνίες, απομακρύνθηκε από κάθε ουσιαστικό δημοκρατικό έλεγχο και κατέληξε σε έναν φορέα που δεν λογοδοτεί πραγματικά στους πολίτες και αντιμετωπίζει την τοπική αυτοδιοίκηση ως εμπόδιο αντί για εταίρο.
Και τον οποίο, εμείς στο ΠΑΣΟΚ, θεωρούμε ότι προσβάλει κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας στη χώρας μας, ότι δεν υπηρετεί τις ανάγκες της χώρας, και ότι πρέπει να κλείσει, και να αντικατασταθεί από ένα πραγματικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου.
Α ναι, όχι μόνο εμείς στο ΠΑΣΟΚ. Και άλλος συμφωνεί μαζί μας. Ο Πρωθυπουργός της χώρας. Τουλάχιστον όσο ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προφανώς, όσο δεν είχε ακόμα γλυκαθεί από την απόλυτη εξουσία του.
Όμως το πρόβλημα είναι ακόμη βαθύτερο. Διότι η δημόσια περιουσία είναι μόνο ένα από τα πέντε εργαλεία που διαθέτει μια χώρα για να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο και να αναπτύξει τοπικές οικονομίες.
Αν δεν συντονιστεί με τα υπόλοιπα κρίσιμα εργαλεία, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της κάθε περιοχής, τα χρήματα από το εξωτερικό, τις τράπεζες, και το φορολογικό σύστημα, τότε το αποτέλεσμα θα είναι αυτό που βλέπουμε και σήμερα. Επενδύσεις που σχεδιάζονται στα γραφεία της Αθήνας, χωρίς ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την περιοχή στην οποία υλοποιούνται.
Επενδύσεις που δεν κινητοποιούν την τοπική κοινωνία, δεν δημιουργούν συνέργειες με άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές, και έτσι δεν βοηθούν να αξιοποιηθούν ευρύτερα συγκριτικά πλεονεκτήματα του κάθε τόπου και να αλλάξουν την μοίρα του.
Και χειρότερα ακόμα θα χρειάζονται της βούλα της Βουλής για να νομιμοποιήσουν πράγματα που, και εσείς ξέρετε, θα βρούμε μπροστά μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Προφανώς, το ΠΑΣΟΚ θέλει τη Βασιλίτσα να αναβαθμιστεί. Και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να γίνει αυτό με τη συμμετοχή ενός ιδιώτη. Και προφανώς θέλουμε η Βασιλίτσα να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης για τα Γρεβενά, και να ενταχθεί σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα στηρίζει την οικονομία της Βόρειας Πίνδου, τον τουρισμό περιπέτειας, την επιχειρηματικότητα, τους οικισμούς και τους ανθρώπους της περιοχής.
Αλλά για να γίνει αυτό οφείλουμε να εμπιστευτούμε την τοπική αυτοδιοίκηση και την τοπική κοινωνία και να είμαστε δίπλα της όταν κάνει λάθη. Που φυσικά θα κάνει. Όπως κάνουμε όλοι. Και να τους στηρίξουμε και να τους δείξουμε τον δρόμο.
Αλλά με πόρους, τεχνογνωσία και λογοδοσία στην διαδικασία αναβάθμισης των ικανοτήτων τους και όχι στην διαχείριση. Διότι στη διαχείριση είναι που μαθαίνεις και γίνεσαι καλύτερος.
Δώστε λοιπόν την περιουσία πίσω στις τοπικές κοινωνίες.
Και δείξτε τους πώς ένα τέτοιο απίθανο πλουτοπαραγωγικό στοιχείο όπως η Βασιλίτσα για τα Γρεβενά μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης, αν συνδυαστεί με τις άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές των Γρεβενών, τον αγροδιατροφικό τομέα, τη γαστρονομία τα άλλα βουνά της Ηπείρου.
Και πάψτε πια να κάνετε τους πατερούληδες που φοβούνται μην πέσουν τα παιδιά τους μόνο για να τα κρατήσουν για πάντα παιδιά. Φτάνει αυτή η νοοτροπία.
Μας έχει στερήσει ως χώρα από πλούτο και έχει στερήσει τις τοπικές κοινωνίες από κίνητρα και από νέα παιδιά.
Και όταν εξηγείς σε ένα νέο γιατί συμβαίνουν όλα αυτά που κάνετε μην τον παρεξηγείτε όταν μας λέει ότι σ αυτόν τον τόπο δεν υπάρχει ελπίδα και πάνε σε άλλη χώρα.
Εμείς πιστεύουμε στο ακριβώς αντίθετο. Σε μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα που εμπιστεύεται τους ανθρώπους της και τις τοπικές κοινωνίες και γι’ αυτό μπορεί πραγματικά να προχωρήσει. Ότι όσο πιο κοντά στον πολίτη λαμβάνονται οι αποφάσεις, τόσο καλύτερα και γρηγορότερα παίρνονται οι αποφάσεις. Γιατί η ανάπτυξη δεν σχεδιάζεται πίσω από κλειστές πόρτες στην Αθήνα. Χτίζεται εκεί που ζουν, εργάζονται και δημιουργούν οι άνθρωποι.
Διότι αυτοί γνωρίζουν. Και αν δεν γνωρίζουν, μπορούν να μάθουν και να μην κάνουν τα ίδια λάθη ξανά και ξανά όπως τα κάνει το κεντρικό πολιτικό σύστημα τόσες δεκαετίες.
The post Π. Γερουλάνος: Η Βασιλίτσα ως παράδειγμα του τι πρέπει να αλλάξουμε στη χώρα appeared first on The Indicator.
Διαβάστε περισσότερα
Indicator.gr