«Έφτασε αυτή η φωτογραφία. Μιλάει μόνη της», γράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης στην ανάρτησή του, με αφορμή το στιγμιότυπο του Αλέξη Τσίπρα να κρατά το βιβλίο του «Το μικρό Μοναστηράκι».
Σε μια μακροσκελή και ιδιαίτερα προσωπική ανάρτηση, ο γνωστός δημιουργός μοιράζεται σκέψεις για την τέχνη, τις μνήμες, τους ανθρώπους που σημάδεψαν τη διαδρομή του, αλλά και για τη νέα εποχή που ανοίγεται μπροστά του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η εικόνα του πρώην πρωθυπουργού με το βιβλίο στα χέρια αποκτά έναν ξεχωριστό συμβολισμό.
Ο Κραουνάκης μιλά για «καινούργια πνοή» που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους νεότερους, ενώ η αναφορά στον Αλέξη Τσίπρα έρχεται σε μια περίοδο όπου το πολιτικό του μέλλον και ο ρόλος του στην επόμενη ημέρα της Κεντροαριστεράς βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο των συζητήσεων.
Ένα πολιτιστικό στιγμιότυπο που, όπως σημειώνει και ο ίδιος ο δημιουργός, «μιλάει μόνο του».
Η ανάρτηση του Σταμάτη Κραουνάκη για τον Αλέξη Τσίπρα:
«Έφτασε αυτή η φωτογραφία
Μιλάει μόνη της
Πυκνή μέρα σήμερα
Με μια περπατημένη συγκίνηση
Ολοι στη μπρίζα για την πρόβα
Είπα στον Πάρι να φωτογραφήσουμε τη γενική του Λυκαβηττού την Τρίτη με τα ρούχα.
Μια βραδινή βουτιά να φύγουνε οι έννοιες.
Καμαρώνω τις πικροδάφνες μας που φέτος έχουν αποθεωθεί . Έρχονται και πλησιάζουν πράγματα αναμνήσεις από το παρελθόν άνθρωποι που φύγανε και είναι παρόντες κάπως.
Νον στοπ ψαλμωδίες Γρηγοριανές. Η συνέντευξη της Λένας στον Αλέξανδρο. Κουβέντες με το Χριστόφορο με το Γεροντίδη με τη Στέλλα καφέδες πολύ και αυτό το κομμάτι με το αρμόνιο που άρεσε πολύ στον Ανδρέα λέω να τον μπριζωσω να το κάνει διασκευή για πιάνο να το λυσσάξει. Ακούω τη φράση Λυσιστράτη του Κραουνάκη και με πιάνει ένα γέλιο, όμως είναι αλήθεια. Αλλά δεν είναι πια δικιά μου είναι δικιά μας.
Με οδήγησαν σαν τον τυφλό στην κολυμπήθρα η εποχή η ανάγκη αυτά που θέλαμε να πούμε κι αυτή η αρχαία δυνατή ελληνίδα μπορούσε να τα πάρει πάνω της. Απ’ την άλλη το βιβλίο η επιμονή του Νίκου Αναγνωστάκη στο όγδοο να το βγάλει τι να πω. Αυτό το πλάσμα ο Χρήστος ο Ασημακόπουλος που στάθηκε μήνες από πάνω από 2000 κείμενα μέρες από την καραντίνα μέχρι χτες. Τα ημερολόγια των βασανισμένων ημερών μας. Οι φίλοι από δω που να τους μαζέψω να κάνουμε ένα χαμό !
Κάτι θα σκεφτώ. Ήρθε αυτή η φωτογραφία του Αλέξη με το βιβλίο και μ’ αυτό το γέλιο που φαίνεται τόσο νέος που είναι εδώ που τα λέμε αλλά μάλλον η καινούργια πνοή σε καθετί μας κάνει νεότερους.
Κώστα Σπανάκη πόσο σ’ αγαπώ αλήθεια πόσο.
Ομαδάρα τι γίνεται πώς πάει απόψε;»