Τελικά αυτός δεν είναι ένας Αρχιδάμειος πόλεμος (έτσι καλείται ένας πόλεμος που δεν τον θέλει αυτός που τον ξεκινάει, όπως ο Αρχίδαμος Β’, βασιλιάς της Σπάρτης, στην αρχή του Πελοποννησιακού πολέμου). Είναι ο πόλεμος του πληθωρισμού και της ακρίβειας που πρέπει να ροκανίσει ταυτόχρονα το αμερικανικό χρέος, να υποτιμήσει το δολάριο με όλα τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται για τον αμερικανικό καπιταλισμό, να περιορίσει την παραγωγή σε Κίνα και Ευρώπη και να αποδυναμώσει την αγοραστική δύναμη άλλων νομισμάτων, σε άλλες οικονομίες. Μόλις το πετρέλαιο έπεσε κάτω από τα 80 δολάρια, ο Τραμπ ξεκίνησε τα χτυπήματα: ούτε εκεχειρία, ούτε ειρήνη, ούτε διπλωματία.
Οι ρουκέτες καθορίζουν τις εμπορικές ροές, ανοιγοκλείνουν τις στρόφιγγες των καυσίμων, ρυθμίζουν τη διακύμανση των τιμών σε ενέργεια και αγαθά, χωρίς φυσικά να υπολογίζουν καθόλου τις ανθρώπινες απώλειες. Επιμένω μήνες τώρα, και θα επιμένω: πήγαν για να μείνουν εκεί οι αμερικανο-ισραηλινές πολεμικές δυνάμεις. Δεν θέλουν ειρήνη, δεν θέλουν διπλωματική λύση, δεν τους νοιάζει πόσο κοστίζει αυτό στην ανθρωπότητα και στις οικονομίες.
Το Βιετνάμ κατά καιρούς θα επανέρχεται (Ιράκ, Αφγανιστάν, Σύρια, Ιράν). Γιατί χωρίς εγκλωβισμό του μιλιταρισμού της, η δυτική ηγεμονία δεν μπορεί να δικαιολογήσει νέο φρέσκο χρήμα, ούτε να αποσυμπιέσει το υπερμοχλευμένο χρηματιστηριακό σύστημα που αποκόπηκε από την αληθινή παραγωγή και την υπερπαραγωγή στο φθηνό εργοστάσιο του πλανήτη (Κίνα) που εξάγει εμπορεύματα και κέρδη. Οι φούσκες δεν σκάνε πλέον με απομόχλευση και ρύθμιση· χρειάζονται drones, βόμβες και εμπλουτισμένο ουράνιο. Ισως και πυρηνικά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr