14/07/2026 2:07 μμ.
Δεν χαρίζουμε ούτε πόντο από την ιστορία μας.
Σκέψεις γύρω από την νέα αντι-αναρχική εκστρατεία του Κράτους.
– «Αυτό που αποκαλούσατε κράτος έτρεχε ξοπίσω σας ενώ η μαφία θέριευε και μέσα στην μαφία άκμαζε η πόλη της μίζας, η Tangentopoli. Πάντα πίσω από έναν εχθρό. Άκου, βρίσκεσαι μακριά από τον κόσμο των ανθρώπων εδώ και είκοσι δύο χρόνια, εννιά στην παρανομία και δεκατρία στην φυλακή. Μέχρι τώρα βίωσες την φυλακή και την διάλυση της μνήμης. Αν ένας καλός άγγελος σου πρόσφερε σε ένα πιάτο ελευθερία και λήθη και σε ένα άλλο φυλακή και μνήμη, ποιο θα προτιμούσες;»
– «Δεν υπάρχουν τόσο καταχθόνιοι άγγελοι μονάχα οι άνθρωποι σου προσφέρουν δύο εξίσου οδυνηρούς τρόπους να πεθάνεις. Επομένως θα του έλεγα: δώσε μου ελευθερία και μνήμη. Αν δεν είσαι ικανός για κάτι τέτοιο, αγαπητέ μου άγγελε, τότε πετάς χαμηλά, δεν φτάνεις καν στο ύψος της δικής μας ήττας.»
Μάριο Μορέττι, μέλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών
Τις τελευταίες ημέρες έχει ξεκινήσει ένας νέος κύκλος επίθεσης στο αναρχικό / αντιεξουσιαστικό κίνημα. Μια επίθεση αναγγελθείσα, ολομέτωπη και συντεταγμένη με κεντρικές αρτηρίες την υλική εξόντωση «όσων πεισματάρηδων σε κάποιο καμαράκι, αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά» και την επιβολή της ιδεολογικής ηγεμονίας του Κράτους, αυτής της ανίκητης πανοπτικής μηχανής σύμφωνα με τον εμμονικό και μεγαλομανή Υπουργό.
Όλα αυτά δεν έρχονται φυσικά σε κενό χρόνο αντιθέτως εμφανίζονται στο τέλος του κοινωνικού συμβολαίου της μεταπολίτευσης και σε μια προεκλογική περίοδο όπου το καθεστώς Μητσοτάκη φαίνεται να βρίσκεται σε βαθιά σύγχυση. Οι δεκάδες δικογραφίες που αφορούν πρωτοκλασάτα κυβερνητικά στελέχη, η εσωκομματική φαγωμάρα, η συγκρουσιακή στάση Σαμαρά, η κόντρα με λούμπεν ολιγάρχη καθώς και η όλο αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια διαμορφώνουν το συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο η κυβέρνηση επιλέγει να εξαπολύσει το πλέον γνώριμο κυνήγι μαγισσών.
Το Κράτος μιλάει, δρα και εικάζουμε ότι θα νομοθετήσει στο κοντινό μέλλον με σκοπό την εγκληματικοποίηση του αναρχικού χώρου στο σύνολο του. Μια μελλοντική ακυβερνησία, που λέει και «ο αντ’αυτού», έχει ανάγκη ένα κίνημα με δεκάδες φυλακισμένους, ρημαγμένο από την καταστολή και το κυνηγητό. Το Βεμπεριανό μονοπώλιο της βίας επιβάλλεται, δια της πυγμής και του παραδειγματισμού. Σκορπώντας ηθικό πανικό επιδιώκεται η απονοηματοδότηση της κοινωνικής αντιβίας και εν γένει της υλικής αντιπαράθεσης με το σύστημα και τους πραιτοριανούς του. Η εγκληματική οργάνωση της Ν.Δ. εργαλειοποίησε δύο τραγικά γεγονότα και για να στήσει το πανηγυράκι της συκοφάντησε, λοιδόρησε, σκύλευσε και περιέφερε σαν τρόπαια τους συντρόφους μας. Το παγωμένο μέταλλο στους καρπούς, οι φουσκωμένοι φάκελοι της αντιτρομοκρατικής, τα βρώμικα τσιμέντα των κρατητηρίων και το υπαρξιακό κενό των φυλακών προοιωνίζουν μια εικόνα από το μέλλον της ανθρωπότητας.
Είμαστε με την πλάτη στα σχοινιά σύντροφοι. Οφείλουμε να αναλογιστούμε το χρέος που έχουμε απέναντι στην ιστορία μας και να πάρουμε με όλο το είναι μας θέση μάχης. Μια ιστορία τιμής και αγώνων που μπλέκει χρόνους, μέρη και ανθρώπους. Από τις αγέρωχες βουνοκορφές και τους μαχητές του ΔΣΕ, στα συνωμοτικά ραντεβού ενάντια στη δικτατορία, στις συγκρούσεις της άγριας μητροπολιτικης νεολαίας. Καθήκον μας να σταθούμε στο πλάι των συντρόφων μας και να τους υπερασπιστούμε. Η υπεράσπιση των ανθρώπων μας είναι η υπεράσπιση της ιστορίας μας, της συλλογικής μας μνήμης, των νεκρών μας, της νιότης μας αλλά και της αδιάλλακτης ανθρώπινης περηφάνιας που χάνεται μέσα στους αιώνες. Και σε αυτόν τον ιστορικό κύκλο, εκφράστηκε μέσα από το ταραχώδες ελλαδικό αναρχικό κίνημα.
Να διαφυλάξουμε απέναντι στην διαστρέβλωση και την υποχώρηση την κληρονομία της επαναστατικής βίας. Να τοποθετήσουμε το ζήτημα της επαναστατικής βίας με όρους κοινωνικής αναγκαιότητας εντός συγκεκριμένων ιστορικών και υλικών συνθηκών.
Απέναντι σε κατασκευασμένους διαχωρισμούς εμείς λέμε ότι δεν υπάρχουν «αυτοί» και οι «άλλοι» αναρχικοί. Υπάρχει ένα εμείς ιδιαίτερο, αντιφατικό, πολύπλοκο, όμορφο. Η ενότητα αποτελεί υποχρέωση ζωτικής σημασίας.
Ψηλά τις σημαίες της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.
Ακόμα και μπροστά στην ήττα μας μπορούμε να σταθούμε και να πούμε ότι εμείς δεν γονατίσαμε, δεν αποκηρύξαμε, δεν δεχτήκαμε τον ιστορικό συμβιβασμό και το τέλος της ιστορίας, διασχίσαμε την νύκτα και δεν παραδοθήκαμε.
ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ
Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΘΑ ΖΗΣΕΙ
Υ.Γ.: Από το καράβι πρώτοι πηδάνε πάντα οι ποντικοί.
Προλεταριακή Περίπολος
14.7.2026
Ηράκλειο Κρήτης
media:
oute-ponto.jpg