Για την 17χρονη επιζώσα σεξουαλικής βίας στο Σουδάν η τοπική οργάνωση γυναικών ήταν η μόνη ασπίδα προστασίας της. Αλλά η δραστική μείωση της χρηματοδότησης της δομής οδήγησε σε αναστολή της λειτουργίας της για ένα εξάμηνο.
Η επικεφαλής της μάζεψε λεφτά από συγγενείς και γνωστούς και μαζί με πρώην εργαζόμενους άρχισαν να δουλεύουν εθελοντικά. Αλλά χωρίς πόρους οι παρεμβάσεις τους καθυστερούσαν. Για την 17χρονη, που έμεινε χωρίς καμία βοήθεια επί μέρες οι συνέπειες ήταν τραγικές. Βιάστηκε ξανά, έμεινε έγκυος, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και έξι μήνες μετά πέθανε. «Αν είχαμε λεφτά», λέει η επικεφαλής, «θα την είχα στηρίξει, θα τη βοηθούσα να ξεπεράσει το τραύμα και να ξαναφτιάξει τη ζωή της».
Δεκάδες ιστορίες σαν κι αυτές περιλαμβάνονται στην έκθεση της οργάνωσης Γυναίκες ΟΗΕ «Πέρα από το κρίσιμο σημείο», που διερευνά τον αντίκτυπο που έχει η τεράστια μείωση της διμερούς και διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας από το 2025 (και την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο) στη ζωή γυναικών και κοριτσιών.
Οι μισές οργανώσεις γυναικών αναγκάστηκαν να διώξουν γυναίκες από τη λίστα αναμονής τους. Ρημαγμένες οι ανθρωπιστικές δομές
Σε μια εποχή αυξανόμενων συρράξεων και κρίσεων όπου περισσότερα από 120 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια επιβιώνουν χάρη στην ανθρωπιστική βοήθεια, η έκθεση αποκαλύπτει πως το 88% των οργανώσεων δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτές τις αυξημένες ανάγκες. Κάπου έξι στις δέκα από το 2025 έχουν αναγκαστεί να μειώσουν τις υπηρεσίες τους ακόμη και στο 30% ή και λιγότερο. Το αποτέλεσμα είναι ότι περισσότερες από ένα εκατομμύριο γυναίκες και κορίτσια –ιδίως αυτές που περισσότερο χρειάζονται βοήθεια και λιγότερες εναλλακτικές έχουν για την επιβίωσή τους- που κάποτε λάμβαναν βοήθεια, σήμερα να μην έχουν πρόσβαση σε καμία υπηρεσία.
Σύμφωνα με την έρευνα του διεθνούς οργανισμού, που βασίζεται σε απαντήσεις και συνεντεύξεις 855 οργανώσεων γυναικών ή με επικεφαλής γυναίκες από 52 χώρες, οι μισές σχεδόν οργανώσεις καθιέρωσαν λίστες αναμονής (μια εξαιρετικά επώδυνη διαδικασία προτεραιοποίησης) ή αναγκάστηκαν να διώξουν γυναίκες που είχαν ανάγκη με αποτελέσματα, όπως έγινε με μητέρα με τέσσερα παιδιά που επιβίωνε χάρη στη βοήθεια οργάνωσης γυναικών της Αϊτής που πρόσφερε καταφύγιο αλλά και φαγητό, φάρμακα, ψυχοσωματική στήριξη σε εκτοπισμένες ή βιασμένες από τις συμμορίες.
Οι περικοπές των δωρητών οδήγησαν σε κλείσιμο αρκετών προγραμμάτων. Επί μήνες, η οργάνωση προσπαθούσε να παρέχει έστω και ελάχιστα τρόφιμα στη μητέρα, έως ότου πλέον εξαντλήθηκαν κι αυτά. «Τους ζητήσαμε να φύγουν παρότι ξέραμε ότι δεν είχαν πού να πάνε», λέει η επικεφαλής για την πιο δύσκολη απόφαση που πήρε ποτέ. «Δύο μήνες περίπου μετά η μία από τις κόρες της βιάστηκε. Αν είχαμε επαρκείς πόρους, ίσως αυτή η τραγωδία να είχε αποφευχθεί».
Ασφυξία στις ανθρωπιστικές δομές
Αυτό που ξεκίνησε σαν μια περιστασιακή κρίση χρηματοδότησης έχει μετατραπεί σε μια δομική πραγματικότητα, λέει η Σοφία Κάλτορπ, διευθύντρια Ανθρωπιστικής Δράσης στις Γυναίκες ΟΗΕ, σημειώνοντας πως έχουν περικοπεί όλα σχεδόν τα προγράμματα με διάσταση του φύλου, με πρώτα όσα αφορούν στην παροχή οικονομικής ενίσχυσης και μέσων επιβίωσης (72%), τους ασφαλείς χώρους και τα κέντρα γυναικών (62%) και τις υπηρεσίες διαχείρισης περιστατικών έμφυλης βίας (61%).
Η συρρίκνωση της χρηματοδότησης και κατά συνέπεια της ικανότητας άμεσης παρέμβασης αυτού του συστήματος προστασίας, δεν μεταφράζεται μόνο σε μείωση των προσφερόμενων υπηρεσιών αλλά και σε επιδείνωση των ήδη εξαιρετικά δυσμενών συνθηκών των γυναικών και των κοριτσιών. Το 92% των οργανώσεων επισημαίνει πως με τις περικοπές αυξήθηκε η φτώχεια και η οικονομική ανασφάλεια των γυναικών, το 88% πως επιδεινώθηκε η ψυχική τους υγεία, το 86% πως κλιμακώθηκε η έμφυλη βία, το 82% πως εκτοξεύτηκε ο αριθμός των κοριτσιών που εγκαταλείπουν το σχολείο, το 72% πως αυξήθηκαν οι παιδικοί και οι εξαναγκαστικοί γάμοι και ένα 61% πως πλήθυναν αισθητά τα κρούσματα παροχής σεξ έναντι ανταλλάγματος.
Το τοπίο είναι αποκαρδιωτικό κι η επόμενη ημέρα αβέβαιη. Περισσότερες από τρεις στις πέντε οργανώσεις έχουν δει την οικονομική τους κατάσταση να επιδεινώνεται από το 2025 και ένα 14% προειδοποιεί ότι πλέον είναι κρίσιμη. Οι απώλειες σε χορηγίες που είχαν 560 οργανώσεις ανήλθαν συνολικά στα 170 εκ. δολάρια. Το 41% θεωρεί πιθανό να ανασταλεί ή και να σταματήσει η δράση του τον επόμενο χρόνο και το 45% δεν μπορεί να καλύψει τις λειτουργικές του δαπάνες ούτε για έξι μήνες. Σε 60 από αυτές τα χρήματα τελειώνουν σε έναν μήνα.
Κι όσες καταφέρνουν να συνεχίζουν να λειτουργούν το κάνουν με ελάχιστο προσωπικό και πολλή εθελοντική δουλειά: το 65% αυτών των οργανώσεων αναφέρουν ότι το προσωπικό τους εργάζεται χωρίς αμοιβή για να μην ανασταλούν προγράμματά του, αλλά και με τεράστια ψυχική επιβάρυνση των γυναικών μελών και επικεφαλής λόγω της αίσθησης ανημπόριας μπροστά σε ανάγκες τόσο ζωτικές, αλλά ανεκπλήρωτες.
Εν τέλει, όπως λέει η Κάλτορπ, είναι οι γυναίκες που στην ουσία και στην πράξη «επιδοτούν με την απλήρωτη εργασία τους την αποτυχία του διεθνούς ανθρωπιστικού συστήματος».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr