Σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο ο βαθμός της αλληλεξάρτησης είναι εντυπωσιακός.
Σε διεθνές επίπεδο παρατηρείται γενικευμένη αστάθεια που μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπές.
Αναπόφευκτα επηρεάζεται η Ελλάδα και γίνεται πιο δύσκολος ο πολιτικός σχεδιασμός της κυβέρνησης που παίζει καθοριστικό ρόλο και για τον πολιτικό σχεδιασμό των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης καλείται να αποφασίσει εκλογές το φθινόπωρο του 2026 ή στο τέλος της τετραετίας χωρίς να έχει στη διάθεσή του όλα τα αναγκαία στοιχεία.
Κλιμάκωση στην Ουκρανία
Αυτή την περίοδο υπάρχουν διεθνώς 3 εξαιρετικά σημαντικά μέτωπα αστάθειας.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία οδηγείται σε επικίνδυνη κλιμάκωση που κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει.
Οι Ουκρανοί έχουν φύγει μπροστά στον πόλεμο των drones και για πρώτη φορά καταφέρνουν να μεταφέρουν τον πόλεμο στη Ρωσία.
Με συνεχείς επιθέσεις στην ενεργειακή υποδομή του αντιπάλου έχουν κάνει την κατεχόμενη Κριμαία δυσλειτουργική, προκάλεσαν έλλειψη καυσίμων σε μεγάλα αστικά κέντρα της Ρωσίας. Οι επιλογές Πούτιν αμφισβητούνται πλέον-κόσμια αλλά ανοιχτά-και από καθεστωτικούς σχολιαστές, αναλυτές της ρωσικής τηλεόρασης.
Ομως και η κατάσταση στην Ουκρανία δείχνει οριακή. Οι πολίτες παίρνουν στο κυνήγι τους στρατολόγους που βρίσκονται σε διαρκή αναζήτηση στρατεύσιμων ενώ η απόφαση Ζελένσκυ να απομακρύνει τον 35χρονο υπουργό Αμυνας που θεωρείται αδιάφθορος και αποτελεσματικός, έβγαλε την κοινωνία των πολιτών στους δρόμους, σε καιρό πολέμου.
Πούτιν, Ζελένσκυ σημάδια αστάθειας και για τους δύο. Ποιός θα επιχειρήσει πολεμική ρελάνς, ποιός θα σπάσει πρώτος; Η απάντηση έχει τεράστια σημασία για Ευρώπη, Ελλάδα.
Η απειλή από ΗΠΑ-Ιράν
Το πολυσυζητημένο μνημόνιο κατανόησης ΗΠΑ-Ιράν που θα έφερνε το τέλος των εχθροπραξιών αποτελεί ηδη μακρινό διπλωματικό παρελθόν.
Με πρωτοβουλία Τραμπ οδηγηθήκαμε στην κλιμάκωση της πολεμικής αναμέτρησης.
Η βασική διαφορά με το καλοκαίρι του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026 είναι ότι ο Τραμπ κινείται αυτόνομα και είναι πιο γεράκι και από τον Νετανιάχου.
Ο ξαφνικός θάνατος του 71χρονου Ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή Λίντσει Γκράχαμ στέρησε από τον Τραμπ έναν από τους τελευταίους σημαντικούς εκπροσώπους της παραδοσιακής επεμβατικής σχολής των Ρεπουμπλικανών.
Δυναμικά με το Ισραήλ,δυναμικά με την Ουκρανία και κατά της Ρωσίας,δυναμικά υπέρ της ευρώ-ατλαντικής συνεργασίας.
Ο Τραμπ είναι περισσότερο μόνος,ανεξέλεγκτος και απρόβλεπτος.Ο πόλεμος με το Ιράν δεν του βγαίνει δημοσκοπικά και τον οδηγεί σε πολιτικές επιλογές με μεγαλύτερο ρίσκο.
Η Τεχεράνη δείχνει αποφασισμένη να συμβάλει στην κλιμάκωση της αντιπαράθεσης εκτιμώντας ότι ΗΠΑ,Δύση δεν θα αντέξουν για πολύ τον οικονομικό λογαριασμό.
Οι υπολογισμοί των δύο πλευρών δείχνουν αβέβαιοι. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο συνδυασμός της κλιμάκωσης της σύγκρουσης Ουκρανίας-Ρωσίας και ΗΠΑ-Ιράν οδηγεί σε κρίση πετρελαίου. Σε αυτή τη φάση δεν λείπει το πετρέλαιο λείπουν όμως τα προϊόντα διύλισης του πετρελαίου.
Το αποτέλεσμα είναι οικονομικά ισοδύναμο.
Μεγάλη απόφαση
Σε αυτό το κλίμα επικίνδυνης κλιμάκωσης και διεθνούς αβεβαιότητας, ο Μητσοτάκης πρέπει να αποφασίσει πότε θα γίνουν οι εκλογές.
Γνωρίζει ότι πάνω από το 75% των Ελλήνων πιέζονται από την οικονομική πολιτική και την κατάσταση της οικονομίας.
Η αποσταθεροποίηση του τουρισμού αποτράπηκε και αυτό διευκολύνει οικονομικά την κυβέρνηση. Ομως ο τουρισμός συνδέεται πλέον με την ακρίβεια και τις ολοένα δυσκολότερες διακοπές των μη προνομιούχων Ελλήνων. Δύσκολα κερδίζει ψήφους.
Να πάει στο τέλος της τετραετίας με κίνδυνο να γίνει η οικονομική κατάσταση πιο σύνθετη εξαιτίας της διεθνούς κρίσης.
Να επιχειρήσει ένα οικονομικό άνοιγμα στους μη προνομιούχους στη ΔΕΘ και να μετρήσει τις εκλογικές του δυνάμεις αμέσως μετά;
Σε αυτά πρέπει να απαντήσει σύντομα ο Μητσοτάκης χωρίς να έχει καθαρή, πλήρη εικόνα.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr