Σήμερα ψηφίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής ένα νομοσχέδιο το οποίο συμπεριλαμβάνει, εκτός από εξαιρετικά ευνοϊκές διατάξεις για ιδιώτες όσον αφορά αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της χώρας, και ένα μεγάλο κομμάτι όσον αφορά την πλήρη αναδιαμόρφωση του κινηματογραφικού τοπίου της Ελλάδας αλλά και της οπτικοακουστικής παραγωγής της χώρας, με πολλά (πολλά όμως) σκοτεινά σημεία. Όσον αφορά το ΕΚΚΟΜΕΔ, η δημόσια διαβούλευση για τον νόμο που περνάει σήμερα ήταν ελάχιστη και επιλεκτική ως προς το ποιοι συμμετείχαν: διήρκεσε μόλις 12 μέρες (γιατί τόσο ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα άραγε;), πολλά από τα συμβαλλόμενα μέλη δεν πρόλαβαν καν να ενημερωθούν σχετικά, σωματεία του χώρου έκαναν αγώνα δρόμου για να ενημερώσουν τα μέλη τους και άλλα βρήκαν την ευκαιρία να επωφεληθούν δίχως να ενημερώσουν ως όφειλαν.
Μιλάμε για το πενταετές σχέδιο δράσης, ύψους 750.000.000 ευρώ, με τον τίτλο «Greece on Screen» που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός προ ημερών, μαζί με το ΕΚΚΟΜΕΔ (Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας) και το ΥΠΠΟ και το οποίο καλύπτει όλους τους τομείς του οπτικοακουστικού χώρου στην Ελλάδα: από την εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή και τις ξένες παραγωγές που κάνουν γυρίσματα στην Ελλάδα έως τηλεοπτικά σίριαλ και… ριάλιτι, εκπομπές μαγειρικής και τηλεπαιχνίδια (αυτές οι χρηματοδοτήσεις θα δοθούν από το cash rebate!). Και μάλιστα όλα αυτά ως μια κίνηση «σταθερότητας», όπως αναφέρεται συγκεκριμένα, μια λέξη που προκαλεί ρίγη, καθώς όσες φορές έχει αναφερθεί γενικότερα αλλά και στον πολιτισμό, έχει οδηγήσει ακριβώς στα αντίθετα αποτελέσματα.
Ποια είναι τα καλά του νομοσχεδίου: Καταρχάς, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου από 4,5 εκατ. τον χρόνο, πλέον φτάνει στα 15 εκατ. για τα επιλεκτικά προγράμματα, κάτι για το οποίο οι κινηματογραφιστές έχουν δώσει δίκαιο αγώνα. Και κάπου εκεί σταματούν τα όποια πραγματικά ωφέλιμα για τον χώρο του νομοσχεδίου. Γιατί ένα μεγάλο ποσό θα δοθεί σε παραγωγές τηλεοπτικές: και καλά τα σίριαλ, παρά το χαμηλό τους ποιοτικό επίπεδο, είναι μια πολύτιμη πηγή εσόδων για τεχνικούς και ηθοποιούς. Ωστόσο εκπομπές μαγειρικής και ριάλιτι γιατί; Μήπως η κυβέρνηση θέλει προεκλογικά να ενισχύσει και σταθμούς που δεν παράγουν σίριαλ, να δώσει και εκεί κομμάτι της πίτας;
Πάμε και στα υπόλοιπα εξαιρετικά προβληματικά σημεία του νομοσχεδίου: Οι διατάξεις που αφορούν τις διαδικασίες αξιολόγησης και χρηματοδότησης των προτάσεων μέσω των Επιλεκτικών Προγραμμάτων έως τώρα ήταν διατυπωμένες στον ειδικό κανονισμό του ΕΚΚΟΜΕΔ. Τώρα όχι μόνο αυτές οι διατάξεις συνεχίζουν να είναι το ίδιο προβληματικές με πριν (με το καθεστώς των readers να μην αλλάζει κ.λπ.), αλλά ακόμα χειρότερα πλέον μπαίνει ως νόμος, άρα κάθε ενδεχόμενη αλλαγή πρέπει να γίνει πάλι με νόμο. Δεν αρκεί μία διαβούλευση με τα σωματεία, ούτε μια απλή διαμαρτυρία ή συλλογή υπογραφών, όπως έχει συμβεί έως τώρα. «Ζητήματα που αφορούν τον τρόπο λειτουργίας και τον εσωτερικό κανονισμό χρηματοδότησης του ΕΚΚΟΜΕΔ εισάγονται πλέον στο ίδιο το νομοσχέδιο, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου. Ρυθμίσεις που θα έπρεπε να μπορούν να βελτιώνονται και να προσαρμόζονται έπειτα από διάλογο με τους επαγγελματίες του κλάδου, παγιώνονται νομοθετικά και θα απαιτούν κάθε φορά νέα νομοθετική παρέμβαση για να αλλάξουν» λέει σε σχετική επιστολή η Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ.
Τι γίνεται με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου;
Υπάρχει ακόμα ένα σκέλος των απόνερων του νομοσχεδίου που είναι ίσως το πιο επικίνδυνο, καθώς φαίνεται πως εν τέλει όταν μοιράζονται εκατομμύρια, η κοινότητα διασπάται. Τι συνέβη: έως τώρα πάγιο αίτημα σύσσωμης της κινηματογραφικής κοινότητας ήταν να αλλάξει η διαδικασία εγκρίσεων χρηματοδότησης του επιλεκτικού, που γινόταν από το Δ.Σ. του ΕΚΚΟΜΕΔ, το οποίο αποτελούνταν μόνο από εντελώς άσχετους με τον κινηματογράφο τεχνοκράτες, δίχως κανέναν άνθρωπο του χώρου. Αίτημα απολύτως λογικό και δίκαιο. Πράγματι, με τον νέο νόμο θεσπίζεται μια Κεντρική Επιτροπή Αξιολόγησης, και ο κ. Χριστόπουλος, διευθύνων σύμβουλος του ΕΚΚΟΜΕΔ, μπορεί να επαίρεται γι’ αυτή την αλλαγή. Αλλά πώς;
Πλέον πρόκειται για μια πενταμελή επιτροπή που θα αποτελείται από τη γενική διευθύντρια Ελληνικού Κινηματογράφου του ΕΚΚΟΜΕΔ (τώρα, η Αθηνά Καρτάλου), τη γενική διευθύντρια Οικονομικής και Διοικητικής Υποστήριξης του ΕΚΚΟΜΕΔ (τώρα, η Αντιγόνη Μακρυγιάννη), τον πρόεδρο του Δ.Σ. του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (τώρα ο ηθοποιός Άκης Σακελλαρίου), ή ένα πρόσωπο που θα υποδείξει το Δ.Σ. του Φεστιβάλ, τον πρόεδρο του Δ.Σ. της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (τώρα ο σκηνοθέτης Λευτέρης Χαρίτος), ή ένα πρόσωπο που θα υποδείξει το Δ.Σ. της ΕΑΚ, και ένα πρόσωπο (όλα με αποδεδειγμένη επαγγελματική εμπειρία στον κινηματογραφικό και οπτικοακουστικό τομέα) που θα υποδείξει το ΥΠΠΟ.
1. Σε καμία απολύτως χώρα της Ευρώπης δεν υπάρχει φεστιβάλ μέσα στις επιτροπές χρηματοδοτήσεων. Σκοπός ενός διεθνούς φεστιβάλ δεν είναι να παράγει ταινίες, ούτε κάνει κάτι τέτοιο.
2. Γιατί πενταμελής η Επιτροπή; Η αντίστοιχη της Γερμανίας, για παράδειγμα, έχει εννέα έως δεκαπέντε άτομα. Πού είναι ένας/μία σκηνοθέτης/ρια, σεναριογράφος, τεχνικός (μοντέρ), διευθυντής φωτογραφίας (όλοι εγνωσμένης αξίας εννοείται); Πού είναι εκπρόσωπος των διανομέων αλλά και των κινηματογραφικών αιθουσών; Πού είναι ένας σκηνοθέτης μυθοπλασίας και ένας ντοκιμαντέρ; Πού είναι οι παραγωγοί; Δεν πρέπει να εκπροσωπούνται όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας παραγωγής, από το development στην αρχή μέχρι το promotion στο τέλος, που θα προωθήσει και να προβάλει την ταινία, και να εκφέρουν μια γνώμη;
Επιστολές Ινδαρέ και Ακαδημίας
Το τελευταίο ερώτημα έχει φέρει τα πάνω κάτω στην κινηματογραφική κοινότητα, ειδικά μετά από μία επιστολή του σκηνοθέτη/παραγωγού Δημήτρη Ινδαρέ προς την Ακαδημία, την οποία η «Εφημερίδα των Συντακτών» φέρει κατ’ αποκλειστικότητα στη δημοσιότητα (σ.σ. η πηγή μας δεν ήταν ο κ. Ινδαρές, ωστόσο έχει ενημερωθεί για τη δημοσιοποίησή της). Σε αυτή την επιστολή προς την Ακαδημία, με την οποία συμφωνούν και πολλά από τα μέλη της, ο κ. Ινδαρές, από τα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας, καταρχάς ζήτησε να κοινοποιηθεί σε όλα τα μέλη (το αίτημα δεν έγινε δεκτό) και επισημαίνει πως ούτε ενημέρωσε η διοίκηση της ΕΑΚ τα μέλη της (σ.σ. από το ρεπορτάζ φαίνεται πως ούτε καν όλη η διοίκηση της Ακαδημίας είχε ενημερωθεί) και πως ερήμην τους φαίνεται να συντάσσεται με το ΥΠΠΟ, ενώ δέχτηκε να συμμετέχει σε ένα υπερόργανο εξουσίας, παρότι σκοπός της είναι να υπερασπίζεται την καλλιτεχνική και θεσμική αυτονομία του κινηματογράφου. Πράγματι, το να υπάρχει εκπρόσωπος της ΕΑΚ (Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου) στην Επιτροπή Αξιολόγησης συνιστά τουλάχιστον σύγκρουση συμφερόντων και γι’ αυτό δεν γίνεται πουθενά, σε καμία ευρωπαϊκή χώρα!
Η ΕΑΚ απάντησε στον κ. Ινδαρέ, αλλά ουσιαστικά δεν δίνει καμία απάντηση. Και τα ερωτήματα πληθαίνουν: Ποιοι ήταν αυτοί μέσα από την Ακαδημία που «αποφάσισαν» δίχως να ενημερώσουν όχι μόνο τα μέλη της αλλά ούτε καν όλο το Δ.Σ., ώστε να μη «διαρρεύσουν» αυτές οι αποφάσεις; Γιατί το έκαναν; Υπήρξε κάποια μυστική συμφωνία μέρους της ΕΑΚ και του ΕΚΚΟΜΕΔ/ΥΠΠΟ και προς ποια κατεύθυνση;
Το μόνο σίγουρο είναι πως όλα τα παραπάνω είναι πρωτοφανή πανευρωπαϊκά και πως η επιστολή Ινδαρέ καταρρίπτει θεαματικά το αφήγημα ΥΠΠΟ/ΕΚΚΟΜΕΔ για δήθεν ανεξάρτητη Επιτροπή. Το θέμα είναι πως κάποια σωματεία (και η Ακαδημία φυσικά) ενώ θα έπρεπε να είναι σύσσωμα ενάντια σε κάτι τέτοιο, δρουν ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η επιστολή του σκηνοθέτη και εκ των ιδρυτικών μελών της ΕΑΚ, Δημήτρη Ινδαρέ, στην ΕΑΚ
Η απάντηση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου προς τον Δημήτρη Ινδαρέ, που ουσιαστικά δεν συνιστά απάντηση στα όσα πολύ σοβαρά θίγει ο ίδιος
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr