«Αλληλέγγυος», «ακούραστος», «αθάνατος». Ορισμένες από τις λέξεις που ακούστηκαν χθες στην πολιτική κηδεία του σπουδαίου Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου κι όμως δεν αρκούν να περιγράψουν το μέγεθος της προσφοράς του στην ψυχιατρική επιστήμη, στα κοινωνικά κινήματα και στην επαναστατική Αριστερά ώς το τέλος ζωής του.
Συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και σύντροφοί του, μέλη δεκάδων συλλογικοτήτων και οργανώσεων, νέοι στην πλειονότητά τους, αποχαιρέτησαν, σε κλίμα βαθιάς οδύνης, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών τον γιατρό και δάσκαλό τους, που πολέμησε επί δεκαετίες κατά της ιδρυματοποίησης και κάθε είδους ασύλου δίνοντας τον εαυτό του στον αγώνα για κοινοτική φροντίδα των περιθωριοποιημένων και για κοινωνική απελευθέρωση. Από το Δρομοκαΐτειο μέχρι τη Λέρο και το Δαφνί έκανε μαζί με τους συνοδοιπόρους του δυνατό το φαινομενικά αδύνατο και ανέτρεψε τις κυρίαρχες κατασταλτικές πρακτικές παλεύοντας ενάντια στους κερδοσκοπικούς μηχανισμούς των φαρμακευτικών εταιρειών, τη διάλυση και την ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας.
Πρωτοπόρος
Στους επικήδειους λόγους κατέστη σαφές πως το μοναδικό παράδειγμά του αφήνει πίσω ένα μεγάλο κενό, το οποίο δεν αναπληρώνεται αλλά προτρέπει όσους ευεργετήθηκαν άμεσα ή έμμεσα από το πολυσχιδές έργο του να αξιοποιήσουν την ανοιχτή κληρονομιά του. Ο Μιχάλης Ρίζος από την Κομμουνιστική Απελευθέρωση τόνισε πως ο στρατευμένος επιστήμονας και διανοούμενος έδωσε στην ψυχιατρική μεταρρύθμιση άλλο περιεχόμενο από αυτό που δίνει το καπιταλιστικό κατεστημένο και ενέταξε την ιατρική στον σκοπό της κομμουνιστικής προοπτικής. «Πρωτοπόρος ώς το τέλος. Εκτός από το υγειονομικό κίνημα, υποδειγματική ήταν η αλληλεγγύη και η στήριξη των δικαιωμάτων, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων. Προσφύγων, ανέργων, αστέγων, εξαρτημένων, θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης» σημείωσε ο Πάνος Παπανικολάου από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
«Έδωσε πολύ μεγάλες μάχες όπου κι αν βρέθηκε. Σαν ψυχίατρος δούλεψε πολύ σκληρά και κατάφερε να αναδείξει πολύ σημαντικά ζητήματα, πρώτα απ’ όλα τον ρόλο της θεραπευτικής ομάδας και των συλλογικών παρεμβάσεων, την ανάγκη της υπέρβασης, όχι απλά το κλείσιμο, του ψυχιατρείου» τόνισε η Κατερίνα Μάτσα προσθέτοντας ότι ο Μεγαλοοικονόμου πρωτοστάτησε στις δομές των κοινωνικών ιατρείων, όχι απλά για να αντιμετωπιστεί η ανάγκη να υπάρχει δωρεάν φροντίδα υγείας και ψυχικής υγείας, αλλά σαν εγχείρημα που θα έδινε τη δυνατότητα στο υποκείμενο της ψυχικής οδύνης να γίνει υποκείμενο συλλογικών αγώνων για έναν καλύτερο κόσμο. «Στα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας έδινε ώς την τελευταία στιγμή οδηγίες διαδικτυακά για την αντιμετώπιση πολύ σοβαρών προβλημάτων που είχαν προκύψει» είπε.
O Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου
Ενάντια στο ρεύμα
Ο Σάββας Μιχαήλ από το ΕΕΚ θύμισε μια στιγμή από τα φοιτητικά τους χρόνια επί χούντας. «Η Κατερίνα είχε κάνει την προεργασία για να ενταχθείς στην Εργατική ∆ιεθνιστική Ενωση. Συζητήσαμε εκ βαθέων ποιος είναι ο ρόλος του ατόμου μέσα στην ιστορία. Να, τώρα, εσύ είσαι το άτομο μέσα σε όλη αυτή την ιστορία. Δεν τη γράφουν οι πρόσκαιρα νικητές, αλλά οι ανίκητοι νικημένοι, όλοι οι στιγματισμένοι, όλοι οι καταδιωγμένοι από τους προσωρινούς αφέντες και τυράννους μας. Η απάντησή σου τότε ήταν πως είμαστε όλοι μια αλυσίδα ενάντιά τους. Αυτή η αλυσίδα δεν πρέπει να σπάσει. Ο ρόλος του ατόμου είναι αν θα είσαι ο εύθραυστος κρίκος ή ο ανθεκτικός που θα κρατήσει και τους άλλους και θα προχωρήσεις συχνά ενάντια στο ρεύμα».
Συγκίνηση από τη Λέρο
«Θόδωρε, να ξέρεις ότι οι εργαζόμενοι, οι κατατρεγμένοι, οι ανώνυμοι της Λέρου, αλλά με όνομα πια τώρα, θα σε θυμούνται και θα σε ευγνωμονούν για την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα, την ελπίδα και την ελευθερία από τους χάρισες. Και να ξέρεις ότι νιώθουν περήφανοι, γιατί αναπτύχθηκε ένα κίνημα ενάντια σ’ αυτό που χρόνια έχει αποτυπωθεί στην ψυχή και στο σώμα τους εξαιτίας της απανθρωπιάς, της ιδρυματικής ψυχιατρικής και της εγκληματικής αδιαφορίας του κράτους» είπε ο ψυχίατρος Γιάννης Λουκάς. Και διάβασε μήνυμα εργαζομένων της Λέρου, που μεταξύ άλλων έγραφε: «ακόμα και όταν διαφωνούσες με τον Θόδωρο, σίγουρα θα παραδεχόσουν ότι είναι ένας από τους λίγους φωτισμένους και φωτεινούς φάρους, που μπορούν να σε οδηγήσουν στο κέντρο και την ουσία της ανθρώπινης υπόστασης, στην αυτογνωσία και τη δημιουργία».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr