Το τελευταίο διάστημα εντύπωση έχει προκαλέσει η σφοδρή κριτική (ενίοτε με θορυβώδη χυδαιότητα) που ασκούν ο πρωθυπουργός, υπουργοί και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στο ΠΑΣΟΚ. Υποκλίνεται στον λαϊκισμό, λένε, κατηγορούν ευθέως τον Νίκο Ανδρουλάκη και αποκαλούν το ΠΑΣΟΚ αριστερό κόμμα διαμαρτυρίας. Αντιγράφουν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή της δεκαετίας του ’70 όταν είχε χαρακτηρίσει το ΠΑΣΟΚ «Αριστερά της Αριστεράς» επιχειρώντας να το αποκόψει από το Κέντρο; Απέτυχε. Εκανε αυτό που επιδίωκε ο Ανδρέας Παπανδρέου, δηλαδή να δείξει ότι το κόμμα του ανήκει στην οικογένεια της Αριστεράς, και του επέτρεψε να λεηλατήσει ακόπως το ακροατήριό της. Μήπως το μέγαρο Μαξίμου φοβάται το ΠΑΣΟΚ περισσότερο από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και θεωρεί ότι μπορεί να τερματίσει πρώτο έστω με μία ψήφο διαφορά; Οι ενδείξεις δεν συνηγορούν υπέρ αυτής της εκδοχής, οπότε η αραχνιασμένη ρυπαρότητα δεν δικαιολογείται.
Τότε γιατί έχουν βάλει στο στόχαστρό τους το ΠΑΣΟΚ που σε όλες τις δημοσκοπήσεις έρχεται τρίτο σε απόσταση από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη; Δύο είναι οι βασικοί λόγοι. Ο πρώτος έχει να κάνει με τη σύνθεση του εκλογικού σώματος του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα η αντιδεξιά αντίληψη δεν είναι κυρίαρχη όπως την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου. Σήμερα η αντίθεση στον Τσίπρα δεν είναι αμελητέο μέγεθος. Η επίθεση στο ΠΑΣΟΚ έχει στόχο να προβληματίσει τους ψηφοφόρους του που πιστεύουν ότι ο Τσίπρας κατέστρεψε τη χώρα με το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, εξαπάτησε τους πολίτες και έπληξε βάναυσα τη μεσαία τάξη.
Συνεπώς δεν έχουν καμιά δουλειά οι μετριοπαθείς, οι συνετοί, οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι του ΠΑΣΟΚ με πολιτικές που ταιριάζουν σε αριστερά, λαϊκίστικα κόμματα διαμαρτυρίας. Οφείλουν να μετακομίσουν στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας που τους περιμένει με ανοικτές αγκάλες και θα τους ανταμείψει όπως το έπραξε με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ανακάλυψαν ότι το μόνο φιλελεύθερο κόμμα της Ελλάδας είναι η Νέα Δημοκρατία και ο μόνος αντίπαλος του αριστερού λαϊκισμού, τον οποίο προσκυνά εσχάτως το ΠΑΣΟΚ, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ο δεύτερος βασικός λόγος έχει να κάνει με την επιθυμία της ηγεσίας του καθεστώτος να βρει πρόθυμους εταίρους για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Στα υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης ξέρουν ότι υπάρχουν στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ δυνάμεις που διαφωνούν με την απόφαση του συνεδρίου «καμία συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία». Στην παρούσα φάση είναι μειοψηφικές, ωστόσο πιστεύουν ότι μπορεί να πάρουν το πάνω χέρι στην περίπτωση που κληθεί το κόμμα τους να αναμετρηθεί με δεύτερες εκλογές, από τις οποίες είναι πολύ πιθανόν να βγει αποδυναμωμένο προς όφελος του κόμματος Τσίπρα.
Ελπίζουν στο μέγαρο Μαξίμου πως θα παίξει αποφασιστικό ρόλο το θέμα της πολιτικής σταθερότητας και στο δίλημμα κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ ή συνεχείς εκλογές και χάος θα κερδίσει η πολιτική σταθερότητα. Αυτό όμως που δεν πρέπει να αποκλείσουν όσοι και όσες στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ φλερτάρουν με το συγκεκριμένο μοντέλο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα πάει ενωμένο στην αυτοκτονία.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr