Στην ελληνική αγορά πολυτελών αυτοκινήτων υπάρχει ένα σχεδόν αυτονόητο σενάριο: όποιος αγοράζει κάτι πραγματικά ακριβό, συνήθως αναζητά τρόπο να το κυκλοφορήσει με πινακίδες άλλης χώρας, ώστε να αποφύγει το ελληνικό φοροτεχνικό τσουνάμι. Ένας Έλληνας έκανε ακριβώς το αντίθετο.
O Έλληνας επιχειρηματίας που δραστηροποιείται κυρίως στον κλάδο των κατασκευών και των τραπεζών, αγόρασε μία ολοκαίνουργια Ferrari Purosangue, την ταξινόμησε κανονικά στην Ελλάδα και πλήρωσε στο ελληνικό Δημόσιο όσα προβλέπει ο νόμος, χωρίς καμία παρακαμπτήριο. Το ποσό που έμεινε στα ελληνικά ταμεία μόνο από τους βασικούς φόρους αγοράς πλησιάζει τις 270.000 ευρώ.
Το αυτοκίνητο που προκάλεσε τον λογαριασμόΗ Purosangue είναι το πρώτο τετράθυρο και τετραθέσιο μοντέλο στην ιστορία της Ferrari, ένα υπερ-SUV που κρατά ζωντανή τη φιλοσοφία του ατμοσφαιρικού V12 σε μια εποχή όπου οι ανταγωνιστές έχουν περάσει σχεδόν όλοι σε τούρμπο ή υβριδικές λύσεις. Ο κινητήρας των 6,5 λίτρων αποδίδει 725 ίππους, αριθμός που τοποθετεί το αυτοκίνητο στην κορυφή της κατηγορίας του σε επιδόσεις. Το αντίτιμο αυτής της επιλογής είναι εκπομπές CO₂ που φτάνουν τα 393 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο με πρωτόκολλο WLTP, μια τιμή πολλαπλάσια από αυτή ενός συνηθισμένου SUV μεσαίας κατηγορίας.Με τιμή αναφοράς γύρω στις 390.000 ευρώ σε αγορές της Ευρωζώνης, η καθαρή αξία του αυτοκινήτου πριν από οποιαδήποτε ελληνική επιβάρυνση υπολογίζεται κοντά στις 320.000 ευρώ. Από εκεί και πέρα ξεκινά η ελληνική ιδιαιτερότητα.
Γιατί ο λογαριασμός φτάνει στις 270.000 ευρώΣτην Ελλάδα, κάθε καινούργιο αυτοκίνητο επιβαρύνεται με τέλος ταξινόμησης που υπολογίζεται σε ποσοστό επί της εμπορικής αξίας, με το ποσοστό αυτό να κλιμακώνεται ανάλογα με τις εκπομπές CO₂. Το σύστημα έχει οκτώ ζώνες ρύπων, από τα 0-100 γρ./χλμ. έως πάνω από τα 250 γρ./χλμ., και όσο πιο ψηλά βρίσκεται ένα αυτοκίνητο σε αυτή την κλίμακα, τόσο μεγαλύτερη προσαύξηση δέχεται ο βασικός συντελεστής. Για αυτοκίνητα με εκπομπές πάνω από 250 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο, ο συντελεστής του τέλους ταξινόμησης προσαυξάνεται κατά εκατό τοις εκατό, δηλαδή διπλασιάζεται. Η Purosangue, με τα 393 γρ./χλμ. της, βρίσκεται βαθιά μέσα σε αυτή τη ζώνη.
Το αποτέλεσμα είναι ότι το τέλος ταξινόμησης μόνο για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο υπολογίζεται περίπου στις 193.000 ευρώ. Πάνω σε αυτό προστίθεται ο ΦΠΑ 24%, ο οποίος υπολογίζεται αποκλειστικά επί της εμπορικής αξίας του οχήματος και όχι επί του τέλους ταξινόμησης, που παραμένει εκτός της φορολογικής βάσης του ΦΠΑ. Αυτό σημαίνει περίπου 76.700 ευρώ ΦΠΑ πάνω στα 319.700 ευρώ της καθαρής αξίας. Το άθροισμα των δύο αυτών επιβαρύνσεων αγγίζει τις 270.000 ευρώ, χωρίς να έχει υπολογιστεί ούτε η ασφάλιση, ούτε τα τέλη κυκλοφορίας, ούτε ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το ίδιο φορολογικό σύστημα προβλέπει τελείως διαφορετική μεταχείριση για τις πιο καθαρές τεχνολογίες. Τα υβριδικά αυτοκίνητα πληρώνουν μόνο το μισό του τέλους ταξινόμησης, ενώ τα αμιγώς ηλεκτρικά δεν επιβαρύνονται καθόλου με αυτό το τέλος. Η απόσταση ανάμεσα σε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο και μία βενζινοκίνητη Ferrari V12 στο ελληνικό φορολογικό σύστημα είναι, με άλλα λόγια, χαοτική.
Η συνήθης διαφυγή που αυτή τη φορά δεν συνέβηΣτην ελληνική αγορά πολυτελών και σπάνιων αυτοκινήτων, η λογική «αγοράζω στο εξωτερικό, κυκλοφορώ με ξένες πινακίδες» δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Πολλοί ιδιοκτήτες πανάκριβων μοντέλων προτιμούν να διατηρούν το αυτοκίνητό τους καταχωρημένο σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποφεύγοντας έτσι το ελληνικό τέλος ταξινόμησης, μετακινούμενοι νομικά αλλά με πολύ μικρότερο φορολογικό κόστος. Η πρακτική αυτή έχει απασχολήσει κατά καιρούς και τις ελεγκτικές αρχές, καθώς η παράταση χρήσης ενός οχήματος με ξένες πινακίδες στην Ελλάδα έχει συγκεκριμένα χρονικά όρια πέρα από τα οποία θεωρείται παράτυπη.
Ο συγκεκριμένος αγοραστής δεν ακολούθησε αυτή τη διαδρομή. Αγόρασε το αυτοκίνητο μέσα στην ελληνική αγορά, το ταξινόμησε με ελληνικές πινακίδες και αποδέχτηκε εξαρχής το πλήρες φορολογικό κόστος. Αυτό σημαίνει ότι στήριξε ταυτόχρονα την επίσημη αντιπροσωπεία, το δίκτυο εξυπηρέτησης, την ελληνική ασφαλιστική αγορά και τα δημόσια έσοδα, σε μια κατηγορία αγοραστών όπου αυτή η επιλογή δεν είναι καθόλου δεδομένη.
Ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης και τα υπόλοιπα έξοδα που έρχονταιΠέρα από το τέλος ταξινόμησης και τον ΦΠΑ, ένα αυτοκίνητο όπως η Purosangue συνοδεύεται και από άλλες, μικρότερες αλλά σταθερές επιβαρύνσεις. Τα τέλη κυκλοφορίας για ένα όχημα με τόσο υψηλές εκπομπές υπολογίζονται γύρω στα 1.120 ευρώ ετησίως, ποσό που πρέπει να εξοφλείται κάθε χρόνο μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου για να αποφευχθούν τα κλιμακωτά πρόστιμα. Σε αυτό προστίθεται ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης, ο οποίος υπολογίζεται στη φορολογική δήλωση με βάση τον κυβισμό και την ηλικία του οχήματος, και φυσικά το ασφαλιστικό κόστος, που για ένα αυτοκίνητο αυτής της αξίας δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο.
Συνολικά, η ετήσια «συντήρηση» μιας τέτοιας ιδιοκτησίας στην Ελλάδα δεν σταματά ποτέ ουσιαστικά στην αρχική αγορά. Είναι μια δέσμευση που συνεχίζεται κάθε χρόνο, με νέο λογαριασμό.
Τι λέει αυτή η ιστορία για την ελληνική αγορά πολυτελών αυτοκινήτωνΗ ελληνική φορολογία στα ακριβά και ρυπογόνα αυτοκίνητα είναι από τις πιο αυστηρές στην Ευρώπη, και αυτό έχει οδηγήσει συστηματικά πολλούς κατόχους πολυτελών μοντέλων είτε σε ξένες πινακίδες, είτε σε καθυστέρηση της αγοράς, είτε σε επιλογή μικρότερων και λιγότερο ρυπογόνων εκδόσεων. Η περίπτωση αυτή λειτουργεί σχεδόν ως αντεξέταση αυτής της τάσης. Δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη αγοραστές διατεθειμένοι να πληρώσουν το πλήρες τίμημα, ακόμη και όταν αυτό φτάνει τις 270.000 ευρώ μόνο σε φόρους, προκειμένου να έχουν το αυτοκίνητο που θέλουν, νόμιμα και χωρίς συμβιβασμούς, μέσα στην ελληνική αγορά.