Ο Τραμπ στο Ιράν και ο Πούτιν στην Ουκρανία, αποτυγχάνουν στους στρατηγικούς τους στόχους. Αυτό τους κάνει πιο απρόβλεπτους και επικίνδυνους.
Οι επόμενοι μήνες είναι κρίσιμοι για τις διεθνείς σχέσεις και ότι έχει απομείνει από την παγκόσμια ειρήνη.
Ο Τραμπ «βουλιάζει»
Ο Τραμπ βουλιάζει πολιτικά στο τέλμα του Ιράν. Ξεκίνησε έναν πόλεμο που στρέφει την αμερικανική κοινή γνώμη εναντίον του.
Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις μόλις 34% των Αμερικανών υποστηρίζουν τον πόλεμο στο Ιράν ενώ το 60% εναντιώνεται σε αυτόν.
54% των Αμερικανών έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ΗΠΑ δεν κερδίζουν τον πόλεμο.
60% θεωρούν ότι ο πόλεμος δεν αξίζει το κόστος και τις ευρύτερες επιπτώσεις.
Το χειρότερο για τον Τραμπ είναι ότι οι Αμερικανοί συνδέουν την αποτυχία στον πόλεμο με τα εσωτερικά προβλήματα. Ιδιαίτερα στο θέμα της ακρίβειας-που έδωσε στον Τραμπ τη δεύτερη τετραετία-τον κρίνουν ιδιαίτερα αυστηρά. Το ποσοστό εκείνων που θεωρούν ότι απέτυχε στη συγκράτηση της ακρίβειας και του κόστους ζωής, ξεπερνά πλέον το ποσοστό εκείνων που εγκρίνουν την πολιτική του, κατά 50 ποσοστιαίες μονάδες!
Η δυσαρέσκεια με την πολιτική του ρίχνει τη δημοτικότητά του Τραμπ. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις του δίνουν ποσοστά δημοτικότητας 32%-34%, τα χαμηλότερα για τους προέδρους των τελευταίων 50 ετών.
Η Τεχεράνη βλέπει την πολιτική αδυναμία του Τραμπ και δέχεται τη συνέχιση της «τιμωρίας» της από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις με στόχο να οδηγηθεί ο αντίπαλος σε στρατηγικό αδιέξοδο.
Η πολιτική Τραμπ θα κριθεί από τους πολίτες των ΗΠΑ στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Οι Ρεπουμπλικάνοι κινδυνεύουν να χάσουν την πλειοψηφία στα νομοθετικά σώματα και ο Τραμπ την ασυλία που του παρέχει.
Ο Τραμπ αντιδρά σπασμωδικά στην πρόκληση. Δημιουργεί κλίμα πολιτικής ανωμαλίας, αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος.
Σε σχέση με το Ιράν κινείται σαν εκκρεμές μεταξύ ισχυρών πληγμάτων κατά της ενεργειακής και βασικής υποδομής του αντιπάλου και ανακοίνωσης ανύπαρκτων – όπως αποδεικνύεται – συμφωνιών για ειρήνευση.
Η αστάθεια που τον χαρακτηρίζει τρέφεται από τις παρεμβάσεις του πανίσχυρου λόμπι Ισραήλ-Νετανιάχου και την τάση του Τραμπ στη χρηματιστηριακή κερδοσκοπία ανεξάρτητα από πολιτικές, διεθνοπολιτικές συνέπειες.
Με βάση το ρεπορτάζ, ο Τραμπ εμφανίζεται στους συνεργάτες του αποσταθεροποιημένος και χωρίς στρατηγική. Ολα μπορούν να συμβούν ακόμη και τα χειρότερα..
Ο Πούτιν υπό πίεση
Σε στρατηγικό αδιέξοδο βρίσκεται και ο Πούτιν. Ξεκίνησε την εισβολή στην Ουκρανία με τη μορφή «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» προσδοκώντας μια εύκολη και γρήγορη νίκη.
Εχουν περάσει 4 1/2 χρόνια από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και οι Ρώσοι απέχουν πολύ από τη νίκη που προσδοκούσε ο Πούτιν.
Έχουν καταλάβει το 20% των εδαφών της Ουκρανίας και εξακολουθούν να έχουν την πρωτοβουλία στο μέτωπο.
Από την άλλη οι Ουκρανοί αποκτούν τεχνολογικό προβάδισμα στη διεξαγωγή του σύγχρονου πολέμου και τον έχουν μεταφέρει στο εσωτερικό της Ρωσίας. Χτυπάνε την ενεργειακή και οικονομική υποδομή της χώρας σε βάθος 500,1000,1500 χιλιομέτρων.
Η Κριμαία έχει μετατραπεί από ρωσική βιτρίνα της κατεχόμενης Ουκρανίας σε πεδίο βολής των Ουκρανών. Οι ελλείψεις σε καύσιμα σε πολλές περιοχές της Ρωσίας κάνουν δύσκολη την καθημερινότητα και τρέφουν τον πληθωρισμό.
Ο Πούτιν σχεδιάζει νέα επιστράτευση σε μια προσπάθεια να σπάσει τις ουκρανικές αμυντικές γραμμές. Την έχει αφήσει για μετά τις αυστηρά ελεγχόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου σε μια προσπάθεια να αποφύγει μια έκρηξη λαϊκής δυσαρέσκειας που θα μπορούσε να αμφισβητήσει το απόλυτο, σοβιετικού τύπου, στήσιμο στις κάλπες.
Ο Πούτιν είχε υποσχεθεί ένα εύκολο πόλεμο χωρίς συνέπειες και θυσίες για τους Ρώσους.
Οι νεκροί και οι τραυματίες είναι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες. Η καθημερινότητα των Ρώσων υποβαθμίζεται και η ακρίβεια θερίζει. Το κοινωνικό συμβόλαιο του καθεστώτος για τον πόλεμο ξεπεράστηκε από τις αρνητικές εξελίξεις.
Ο Πούτιν παραμένει κυρίαρχος όμως ολοένα περισσότεροι αντιλαμβάνονται το στρατηγικό αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε τη χώρα. Αντιδρά κλιμακώνοντας τις επιθέσεις εναντίον της υποδομής και των πόλεων της Ουκρανίας κυρίως με βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι Ουκρανοί έχουν εκπαιδευθεί στα δύσκολα και δεν κάμπτονται.
Αντίθετα κλιμακώνουν τις δικές τους επιθέσεις εναντίον ρωσικών στόχων. Το αγωνιώδες ερώτημα είναι τι άλλο θα κάνει ο Πούτιν σε μια προσπάθεια να βγει από το στρατιωτικό, πολιτικό αδιέξοδο.
Πιστεύει στον συμβιβασμό ακόμη λιγότερο από τον Τραμπ. Επιδιώκει την κλιμάκωση της αναμέτρησης στη βάση διαφόρων σεναρίων, το ένα χειρότερο από το άλλο.
Δεν υπάρχουν καλά νέα για Τραμπ και Πούτιν από τον πόλεμο στο Ιράν και την Ουκρανία και γι’ αυτό δεν θα υπάρξουν, κατά πάσα πιθανότητα, καλά νέα από τον Τραμπ και τον Πούτιν για εμάς…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr