Ο Δημήτρης Ξανθάκης δεν υπήρξε ο υπερπροβεβλημένος τραγουδιστής, αλλά ένας απ’ όσους ταγμένους ερμηνευτές υπηρέτησαν το λαϊκό τραγούδι με συνέπεια και σεβασμό, παραμένοντας πιστός σε μια άποψη που έδινε προτεραιότητα στην ερμηνεία και στο συναίσθημα. Από τους αυθεντικούς εκφραστές λοιπόν του λαϊκού τραγουδιού, καταχωρισμένος στη «Σχολή Καζαντζίδη», έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών.
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε ο γιος του, Βασίλης, με ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Η εξόδιος ακολουθία τελείται σήμερα (11 π.μ.) στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στο Δάσος Χαϊδαρίου και η ταφή θα γίνει στα Διγελιώτικα Αιγίου.
Γεννημένος το 1944 στα Ασπρα Χώματα της Κοκκινιάς, στη γειτονιά όπου μεγάλωσε και ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Δημήτρης Ξανθάκης έδειξε από πολύ μικρός την αγάπη του για το τραγούδι.
Στα πρώτα του βήματα είχε τη στήριξη του Θεόδωρου Δερβενιώτη, ενώ το 1962, σε ηλικία μόλις 18 ετών, ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή, όταν ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Σήφης Κερπελής τον ξεχώρισε και τον σύστησε στο κέντρο «Τα Εξι Αδέλφια» στη Θηβών. Εκεί, δίπλα σε ονόματα όπως ο Μανώλης Αγγελόπουλος, η Γιώτα Λύδια και η Καίτη Γκρέυ, έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα.
Ακολούθησαν εμφανίσεις στη «Φωλιά» στην Πέτρου Ράλλη, όπου συνεργάστηκε με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη, καθώς και στη θρυλική «Λουζιτάνια» της Θηβών και στο «Περιβόλι» της Νίκαιας.
Καθοριστική υπήρξε και η υποστήριξη του δεξιοτέχνη ακορντεονίστα Βασίλη Βασιλειάδη, ο οποίος διέκρινε από νωρίς τις δυνατότητές του.
Η ιδιαίτερη χροιά της φωνής του, που πολλοί συνέκριναν με εκείνη του Στέλιου Καζαντζίδη, τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους συνεχιστές της μεγάλης λαϊκής ερμηνευτικής σχολής.
Στην πολύχρονη πορεία του συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής, ανάμεσά τους η Δούκισσα, η Πίτσα Παπαδοπούλου κ.ά., ενώ εμφανίστηκε και σε πολλές χώρες του εξωτερικού, τραγουδώντας για την ομογένεια στην Ευρώπη, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η δισκογραφική του παρουσία υπήρξε πλούσια και χαρακτηριστική. Ηχογράφησε δεκάδες δίσκους 45 στροφών και συνολικά 18 μεγάλους δίσκους για τις εταιρείες Fantasia, Music Box, Intersound και Panivar. Ανάμεσα στα τραγούδια που αγαπήθηκαν περισσότερο από το κοινό ξεχωρίζουν τα «Μια λεπτομέρεια», «Δεν είσαι αγάπη» και «Το ένα ποτήρι πάνω στ’ άλλο», ενώ ιδιαίτερη θέση στη δισκογραφία του κατέχει και η συλλογή «Εγώ Μπεκρής – 36 Επιτυχίες».
Αξιοσημείωτη στιγμή στην πορεία του υπήρξε και η ηχογράφηση του τραγουδιού «Πού είναι, Στέλιο, οι δόξες οι παλιές», σε στίχους και μουσική του Σταύρου Κάξου: ήταν ένας φόρος τιμής στον Στέλιο Καζαντζίδη, όσο εκείνος βρισκόταν ακόμη στη ζωή.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr