Η διαμόρφωση της ατζέντας… Αυτή είναι η θεμελιώδης στρατηγική επιδίωξη κάθε πολιτικού σχηματισμού, σε δύο χρόνους. Σε πρώτο χρόνο, στην καθημερινότητα, στην καθημερινή πρακτική, στην καθημερινή ζωή, όπως τη βιώνουν οι πολίτες, σε εξατομικευμένο αλλά και σε συλλογικό επίπεδο. Σε δεύτερο χρόνο, στη μακρά προοπτική της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Εκεί όπου η εκάστοτε πολιτική κυριαρχία προσέρχεται για τη δημοκρατική λογοδοσία της και είτε ανανεώνει την εμπιστοσύνη της κοινωνικής πλειοψηφίας είτε εισπράττει το τίμημα της αποδοκιμασίας της.
Τα τελευταία επτά χρόνια, η κυβέρνηση του σημερινού πρωθυπουργού είναι εκείνη η οποία διαμορφώνει και επιβάλλει την ατζέντα. Η έλλειψη αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης εξουσίας είναι η μία εξήγηση. Η… άλωση των ΜΜΕ και η… προθυμία δημοσκοπικών εταιρειών να ενσωματώνονται είναι η δεύτερη. Η Ιστορία, όπως και η ζωή, ωστόσο, δίνουν τις απαντήσεις τους. Τον σωστό καιρό.
Στην τελική ευθεία για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, που πιθανότατα θα διεξαχθούν στην εκπνοή της τετραετίας, την άνοιξη του 2027, ο κυβερνητικός μηχανισμός διαμόρφωσης της ατζέντας μοιάζει να αγγίζει τα όριά του. Η εξήγηση βρίσκεται στη… βοή των γεγονότων. Στην πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες, η κοινωνία, και δεν μπορεί να αλλοιωθεί. Το καλοκαίρι, η περίοδος των διακοπών των Ελλήνων, η περίοδος της ανάπαυλας από την καθημερινή ρουτίνα, λειτουργεί παραδοσιακά ως επώαση της αμφισβήτησης, της αντίδρασης, της οργής. Και το φθινόπωρο που ακολουθεί, παραδοσιακά δύσκολο και δυσκίνητο, σε οικονομικό αλλά και ψυχολογικό επίπεδο, λειτουργεί ως προάγγελος περαιτέρω αποσύνθεσης της τρέχουσας πολιτικής κυριαρχίας, παραχωρώντας τη σκυτάλη της έντασης σε έναν ακόμη πιο δύσκολο χειμώνα.
Αυτή είναι η… φυσιολογική, η εύλογη φορά των πραγμάτων. Στην τρέχουσα συγκυρία, τα αντίστοιχα δεδομένα επιδεινώνονται εξαιτίας του πέπλου παρακμής που έχει παρακαθίσει πάνω από τον εθνικό ορίζοντα, με τη φθορά και τη διαφθορά να λειτουργούν ως μεγάλοι επιταχυντές της αποσύνθεσης της σημερινής πολιτικής κυριαρχίας, διαμορφώνοντας συνθήκες εκτεταμένης και οριζόντιας ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού.
Κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής καθημερινότητας, η διαφθορά. Τα σκάνδαλα. Όπως έρχονται στην επικαιρότητα, μέσω ψιθύρων, μέσω καταγγελιών, μέσω επώνυμων αναφορών, μέσω της Λάουρα Κοβέσι και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Η Ελλάδα του 2026 έχει ανακτήσει τη διόλου κολακευτική «επενδυτική βαθμίδα της διαφθοράς», με όσα αρνητικά συνεπακόλουθα έχει η εξέλιξη αυτή για τη διεθνή εικόνα και τη φήμη της χώρας, για την προοπτική να προσελκύσει αξιόπιστες και σοβαρές επενδύσεις, που είναι απολύτως αναγκαίες για να οικοδομηθεί διαφορετικά ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο, με όρους αναπτυξιακής προοπτικής.
Η διαφθορά και τα σκάνδαλα διαμορφώνουν πλέον την ατζέντα στη χώρα. Όχι η κυβέρνηση και ο επικοινωνιακός μηχανισμός της. Το αβέβαιο και το τυχαίο αποκτούν ταυτότητα αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Και το πολιτικό σύστημα, το πολιτικό δυναμικό, ειδικά στον χώρο της κεντροδεξιάς πλειοψηφίας, βιώνει στιγμές αγωνίες για την προσωπική αλλά και τη συλλογική πολιτική επιβίωσή του. Η απογοήτευση και η αποστροφή των πολιτών για τα πεπραγμένα του συστήματος διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σχήμα, που, εφόσον εκφραστεί στις κάλπες ως ψήφος παραδειγματικής τιμωρίας, θα οδηγήσει σε μια εθνική επανεκκίνηση, με άλλους όρους, με άλλες προϋποθέσεις, με άλλους πρωταγωνιστές.
Η καλύτερη εκδοχή των εξελίξεων για τη σημερινή κυβέρνηση θα είναι η συλλογική απογοήτευση της κοινωνίας να οδηγήσει τους εξοργισμένους πολίτες στο συμπέρασμα «όλοι ίδιοι είναι» και κατά συνέπεια στην αποχή από την εκλογική αναμέτρηση. Κάτι αντίστοιχο συνέβη στις βουλευτικές εκλογές του 2023, με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανανεώνει τη θητεία της στην εξουσία με ποσοστό 41%, μεγαλύτερο δηλαδή από το ποσοστό των εκλογών του 2019, παρόλο που έχασε μεγάλο αριθμό ψήφων. Μια θεσμική ανορθογραφία, η οποία προέκυψε λόγω της μεγαλύτερης αποχής.
Η μεγάλη αποχή των βουλευτικών εκλογών του 2023 έγινε ακόμη μεγαλύτερη στις ευρωεκλογές του 2024 και η Νέα Δημοκρατία έπεσε κάτω από το 30% σε ποσοστό, με τον μικρότερο αριθμό ψήφων της Ιστορίας της, λίγο πάνω από 1 εκατομμύριο στις κάλπες.
Η Ιστορία βέβαια μας διδάσκει ότι, κάθε φορά που η σιωπηλή πλειοψηφία της κοινωνίας αισθάνεται να έχει εξαντλήσει τις αντοχές και τις ανοχές της, κάθε φορά που η μετακίνηση του κοινωνικού εκκρεμούς έχει τόσο θορυβώδη χαρακτηριστικά, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Φτάνει στην κάλπη. Και τιμωρεί. Παραδειγματικά…
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Η διαφθορά και τα σκάνδαλα διαμορφώνουν την ατζέντα των εκλογών appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα
Paron.gr