Μπορεί στην Ελλάδα η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς να μετράει μέρες μέχρι να οδηγηθεί σε μια καθόλου ένδοξη πανωλεθρία –ας είναι καλά τα πολύτιμα και πανάκριβα ακροδεξιά «διαμάντια» της συντηρητικής παράταξης– αλλά στις ΗΠΑ οι ακροαριστεροί λαϊκιστές και οι μαρξιστές-λενινιστές σημειώνουν τη μια νίκη μετά την άλλη, προκαλώντας ταραχή στο βαθύ καπιταλιστικό κράτος και στον επικεφαλής του, τον διανοούμενο Ντόναλντ Τραμπ. Το πρώτο χτύπημα αυτού του αναρχοκομμουνιστικού συρφετού έπεσε στη Νέα Υόρκη, όπου εκλέχτηκε δήμαρχος ένας μουσουλμάνος σοσιαλιστής με σκούρα επιδερμίδα. Το σοκ ήταν μεγάλο.
Και πριν προλάβει το σύστημα να συνέλθει και να δει τι θα κάνει για να τσακίσει αυτόν τον επικίνδυνο τύπο, ο οποίος έψαχνε τρόπο για να συλλάβει τον Νετανιάχου αν πατούσε το πόδι του στη Νέα Υόρκη, ήρθε το δεύτερο χτύπημα στο Μίσιγκαν. Εκεί νίκησε στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για την υποψηφιότητα στη Γερουσία ένας νεαρός αιγυπτιακής καταγωγής, πολύ αριστερός, που επιτίθεται στον Νετανιάχου και κατάφερε να νικήσει το εβραϊκό λόμπι της περιοχής, το οποίο ξόδεψε μπόλικο χρήμα για να αποτρέψει την εκλογή του. Μέσα σε λίγους μήνες δύο χτυπήματα. Θα επιτρέψει ο κ. Τραμπ να τριτώσει το κακό;
Κίνδυνος στις ΗΠΑ από τους κομμουνιστές και τους μετανάστες, όπως φωνάζει ο Τραμπ, στη Μέση Ανατολή δεν τα πάει πολύ καλά, οι οπαδοί του δεν είναι και τόσο ένθερμοι όσο ήταν στο παρελθόν, κάποιοι την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια γιατί βλέπουν τους κολλητούς τού μέχρι χτες ινδάλματός τους να πλουτίζουν με προκλητικό και καθόλου νόμιμο τρόπο, αν χάσει στις ενδιάμεσες εκλογές θα γίνει «κουτσή πάπια» και όταν θα αποχωρήσει από την προεδρία τον περιμένουν ένα σωρό υποθέσεις για όσα έκανε στο παρελθόν – κακόφημο οπωσδήποτε και ενδεχομένως με ποινικές ουρές. Τι μπορεί να κάνει για να γλιτώσει; Δηλαδή για να οδηγήσει το κόμμα του σε νίκη στο τέλος της θητείας του και να εξασφαλίσει από τον διάδοχό του δεσμεύσεις για ατιμωρησία; Αυτό προσπαθούν να πετύχουν όλοι οι ηγέτες που βγαίνουν από τη σκηνή και έχουν πολλά πράγματα να κρύψουν. Θα μπορούσε να αντιγράψει τον Ερντογάν, ο οποίος συλλαμβάνει τους πιο επικίνδυνους από τους αντιπάλους του και με τη βοήθεια της… ανεξάρτητης δικαστικής εξουσίας αλλάζει τις ηγεσίες στα κόμματα που δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις του. Στην Αμερική δεν μπορεί να γίνει αυτό. Ακόμη. Οπότε; Αδιέξοδο;
Οχι. Ιδού μια ιδέα. Να προσλάβει ως συνεργάτες τους εγχώριους ακροδεξιούς και ακροκεντρώους (υπουργούς και δημοσιολόγους) για να τον συμβουλεύσουν πώς θα διαλύσει την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία της Αριστεράς στη χώρα του. Θα έχουν τελειώσει τη δουλειά στην Ελλάδα, και με λυμένα τα χέρια και τα μυαλά τους σε διαρκή οργασμό θα κάνουν θαύματα στη μητρόπολη του καπιταλισμού. Δεν είναι πολύ ακριβοί. Δίνουν και αποδείξεις, για να μην κατηγορηθούν από διάφορους κουκουλοφόρους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος για διαφθορά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr