Σχεδόν τρία χρόνια μετά τη μεγάλη καταστροφή του 2023 και μετά από 14 συνεδριάσεις της Επιτροπής Ανασυγκρότησης, οι πολίτες του Έβρου έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν καθαρές απαντήσεις.
Γιατί τρία χρόνια μετά, αντί να συζητάμε για το πόσο από το Masterplan έχει υλοποιηθεί, συζητάμε ακόμη για το ποιο είναι τελικά το Masterplan: ποια έργα περιλαμβάνει, ποια προϋπήρχαν και ποια αποτελούν πραγματικά νέες παρεμβάσεις που προέκυψαν μέσα από το «ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ».
Και αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα και απογοήτευση στους πολίτες.
Το ερώτημα πλέον είναι απλό: ποιο είναι το πρόσθετο, μετρήσιμο αποτέλεσμα του ίδιου του «ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ»;
Την ίδια στιγμή, οι Αγροτικοί Σύλλογοι του Έβρου επέλεξαν να απέχουν από τη 14η συνεδρίαση της Επιτροπής Ανασυγκρότησης, εκφράζοντας δημόσια την απογοήτευσή τους.
Αυτό το μήνυμα δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή την παραγωγή και τα χωριά μας πρέπει να έχουν ουσιαστικό λόγο σε μια διαδικασία που σχεδιάζει το μέλλον του τόπου τους.
Γι’ αυτό, μετά από τρία χρόνια, το ζήτημα είναι πρωτίστως ζήτημα διαφάνειας και λογοδοσίας.
Να απαντήσει η κυβέρνηση:
• Ποια έργα προϋπήρχαν του «ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ»;
• Ποια προέκυψαν από το Masterplan;
• Ποια έχουν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση;
• Ποια έχουν δημοπρατηθεί;
• Ποια έχουν υπογεγραμμένη σύμβαση και με ποιο ποσό;
• Ποια έχουν ολοκληρωθεί;
• Πόσα χρήματα έχουν πραγματικά εκταμιευθεί;
• Και ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για όσα απομένουν;
Αυτά δεν είναι αντιπολιτευτικά ερωτήματα. Είναι το αυτονόητο αίτημα λογοδοσίας.
Λογοδοσίας απέναντι σε έναν τόπο που δοκιμάστηκε όσο λίγοι και που, ιδιαίτερα στον Κεντρικό και τον Βόρειο Έβρο, δίνει καθημερινά μάχη για να κρατήσει ζωντανά τα χωριά, την παραγωγή και την προοπτική του.
Τρία χρόνια και 14 συνεδριάσεις μετά, δεν μπορεί να συζητάμε ακόμη για το ποιο είναι το σχέδιο. Θα έπρεπε να συζητάμε για το πόσο από αυτό έχει ήδη γίνει πραγματικότητα.
Ο Έβρος χρειάζεται ένα Masterplan που υλοποιείται.
Με διαφάνεια, λογοδοσία, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και μετρήσιμο αποτέλεσμα για τους ανθρώπους του.